What Lies Beneath The Sand – Kabanata 37

October 22, 2017 By In What Lies Beneath The Sand Comments Off on What Lies Beneath The Sand – Kabanata 37

Kabanata 37
Family

On his third shot, his breath smells like whiskey. Ganunman ay parang naaaddict ako sa kakaamoy sa kanya. Luckily, I don’t need to beg much to smell his breathing. He had spent all his damn time breathing near my neck or my ear. Nakikiliti ako at minsan ay nanghihina sa nararamdaman.

His left hand rested on my left thigh. His other hand holding the glass. Kung hindi naman ito nakahawak sa baso, naglalaro naman sa aking mga daliri.

Si Amer kasama ang iilang mga kaibigang babae ay nasa dancefloor na, nagsasayawan. Kanina niya pa ako niyaya roon pero umiiling lang ako dahil bukod sa nakakahiyang kasayawan ang hindi ko gaanong kilala, masyado ring nakapalupot si Zamiel sa akin. I don’t think he’d let me go.

“Come on, Ace! Let’s have fun! Girl, mas malala pa sa sayawan ang gagawin natin kapag despedida de soltera mo na!” he squealed
Umiling ulit ako at ngumiti. “Maybe later…”

Tumawa siya at nagpatianod na sa mga kaibigan niya.

“I wanna join them,” sabi ko habang nakatitig kina Amer.
“I can’t let my wife go on dancing with total strangers.”

Napabaling ako sa bulong ni Zamiel. Ang mapupungay niyang mga mata at seryoso niyang ekspresyon.

“I’m not yet your wife.”

Ngumuso si Zamiel, hiding an amused grin. Hindi ko alam kung ano ang kinakatuwa niya roon.

“You will be. We just resumed our engagement,” he whispered.

Kinagat ko ang labi ko. His words are music to my ears. Marami akong naaalala dahil sa mga sinasabi niya ngayon. Mga alaalang pilit kong isinantabi at itinakwil sa nagdaang mga panahon.

Lagi kong iniisip na hindi ako ang sinabihan niya ng mga salitang iyon. It was meant for Daniella. Tuwing iniisip kong ganoon, the excruciating pain would always get me. Kaya iniignora ko lahat ng kaisipang ganoon.

“Ang sabi mo noon…” I said while playing with his fingers on my thigh.

He’s attentive. Tahimik at interesado lang sa sasabihin ko ngayon.

“I can’t explore when we are married. So that means I can still explore while we aren’t.”

Nilingon ko siya. Naggagalawan ang muscles sa kanyang panga. I can sense his overwhelming self control taking over. Binagsak ko muli ang tingin ko sa kanyang kamay. I caressed his fingers again, excuse para hindi magtagal ang tingin ko sa kanyang nag-aapoy na mga mata.

“I’m your fiancee. That means, I’m your boyfriend right now.”
“Well, about that. I’ll have to see if it is a good idea-”
“It is! You can’t run the firm alone. I still have to teach you so many things.”
“You can just teach me minus the promise of marriage,” patuya kong sinabi.
“Then, I won’t teach you a damn scrap.”

Ngumuso ako at marahang pinisil ang mga daliri niya. Is he blackmailing me?

“You’re blackmailing me.”
“I’ll have you whatever it takes.”

I sighed. Nakaupo ako pero para akong lumulutang sa saya. May ganito ba? Binablackmail na nga, masaya pa ako? But then… he was happy even when I was lying to him years ago.

“Kaya ba nag-aksaya ka talaga ng thirty million?”

Hindi siya nagsalita.

“Dapat pala naningil ako ng mas malaki. Or tinotoo ko ang sinabi kong patakaran ko na magbabayad ka tuwing nagkikita at nagkakausap na tayo?” Tumaas ang isang kilay ko pagkatingin sa kanya.
“I don’t fucking care. I’ll get you even if it costs a fortune.”

Umirap ako, tinatago ang ngisi. Now I realize I’m happier here in the sofa than on the dancefloor.

“Kung tinotoo ko ‘yon, baka naghihirap ka na…” banayad kong sinabi.
“Hindi pa. Tama lang hanggang sa mapakasalan kita.”

Hinuli niya ang takas kong buhok at nilagay niya sa likod ng aking tainga. Marahan ang kanyang haplos. Lalo na nang dumantay ang kanyang daliri sa aking panga hanggang baba.

“And if your rules stand still even if we’re married, I’ll work hard everyday just so I can afford to see you everyday.”

I smirked. Pinandilatan ko siya dahil imposible iyon. I don’t believe it is seriously possible. Hindi ko rin namang hahayaang ganoon. Huminga ako ng malalim at marahang hinaplos muli ang kanyang daliri.

“I’m not like that, Zamiel.”
“Good to hear that or my ass will be so poor from wanting to see and touch you all the fucking time.”

I chuckled. Pinadaan niya ang ilong niya sa aking tainga kaya natigil ako sa halakhak. His move sent shivers down my spine. I really hope he didn’t have any sense of humor. Damn him!

“Now… Do you know the rules when you’re in a relationship?” pagpapatuloy niya.

Kunot noo akong umiling.

“I’ve never been in a relationship. How will I know?” Hindi ako sigurado kung ano ang tinutukoy niya.
“Makes me wonder how stupid are your male friends in that province. I’ll climb a damn mountain for you.”

Uminit ang pisngi ko. Damn you, Zamiel! Binobola yata ako nito pero…

“I have suitors.”
“I know but none of them impressed you, huh?”

Dahil sa’yo!!!

“Meron naman…”
“Sino?” Humigpit ang hawak niya sa hita ko. I can see the blood behind my skin forming around his fingers.
“Why are we talking about this? I just want to join Amer on the dancefloor?” sabi ko nang napansin ang tinunguhan ng usapan.

He groaned and loosened up a bit.

“You may but you have to take note of your husband’s rules first.”
“What is it?”

Ilang saglit pa siyang nag-isip. Nilingon ko siya at nakita ko ulit ang madilim at mapupungay niyang mga mata.

“You’re not allowed to flirt with boys. You’re not allowed to be touched… more so kissed… Those are the rules and more…”

Well, those are basic rules. I was waiting for him to say “you’re not allowed to talk with boys”. Ayos lang naman pala. Pero… more? Let’s not ask about that. Ngayon pa lang hindi ko na kayang isipin pa kung ano pa ang dugtong.

“No dancing with boys.”
“Amer is gay,” sabi ko.

Bago ko pa madugtungan ay nakita ko nang lumapit si Amer sa amin. Kumuha siya ng isang shot ng inumin sa lamesa at nilagok iyon. He turned to me again. He reached his hand out.

“Let’s go! Come on!” excited niyang sinabi.

Tumayo agad ako. Zamiel’s hand remained on my waist. Kahit pa noong tumayo ako ay tila ayaw akong pakawalan. Hinablot ako ni Amer at hinila na patungo sa dancefloor. Tumawa ako at nagpatianod na lang.

“Ano ka ba? Huwag kang paloko roon kay Zamiel! Itatali ka niya soon tapos ngayon pa lang taling tali ka na? Let’s have fun!”

Then Amer turned to her girl friends. He introduced me to them. Iilan ay nakilala ko na bilang kaibigan din ni Zamiel na dumalo noon sa engagement party namin noon. I thought we are going to talk about it but I was wrong. Nagpatuloy sa pagsasayaw at tawanan ang lahat.

Hindi pa ako kailanman nakapunta sa mga ganito. The closest thing to this were our acquaintance parties and graduation ball. Sumasayaw naman ako pero hindi kasing husay at kasing sanay ng mga kaibigang babae ni Amer.

Buti na lang at hindi naman ako pinapabayaan ni Amer. Hinawakan niya ang isang kamay ko habang sumasayaw siya. That inspired me to move and grind a little. Hanggang sa naghahamon na siya sa akin.

Tumawa ako at pinatulan na rin ang ginagawa niya. Nilingon ko ang lounge namin kung saan ko iniwan si Zamiel kanina. I saw Raoul on our table, too. He’s talking to Zamiel habang si Zamiel naman ay nakatitig sa akin.

Seryoso si Raoul sa mga sinasabi niya. Zamiel’s also listening close but his eyes were on me. Marahan niyang ginagalaw ang shot niya habang ginagawa iyon.

Na awkward tuloy ako. Zamiel is watching me seriously and I cannot even dance properly. Si Amer lang talaga ang nagpapawala sa awkwardness ko.

Nagpakitang gilas si Amer sa pinakanakakaeskandalong sayaw niya. The girls cheered for him while he’s pointing at me, naghahamon. Umiling ako, nahihiya at umaatras sa hamon niya.

“You’ll miss this chance, Ace! Huwag mong sabihing sa harap ka lang ni Zamiel sasayaw?”

The image of me dancing in front of Zamiel in a dark room was very vivid. I groaned and closed my eyes at that. Nagtawanan sila.

Nilingon ko si Zamiel, walang alam sa pinag-uusapan namin. Nakita kong lumagok ulit siya ng isa pang shot. Ganoon din si Raoul.

Some were cheering for me and others were waiting for my “performance”. Umatras ako pero hinila ako pabalik ni Amer. I think he’s already very drunk. Kung papakitaan ko siya ng kahit isang move lang, siguro ay matitigil na ito.

At the beat drop, I accepted the challenge. Hawak ko ang aking baywang. I moved my butt side to side. I grinded my booty down habang pataas ang kamay ko sa aking buhok. They all squealed! I laughed and stopped.

Pumalakpak si Amer at sa huli ay niayakap ako. He whispered something incoherent. Pinakawalan niya rin ako. Mas lalong umingay ang grupo at ang music kaya noong sinabi kong babalik na lang muna ako sa lamesa.

Hinayaan niya naman ako. Nagulat na lang ako nang nakita ko si Zamiel na nakatayo na roon. I smiled at him as I walked towards them. Nilingon ko si Raoul. He raised a glass for me as a form of toast. Tumango ako, ‘tsaka niya ininom iyon.

Sinalubong ako ni Zamiel ng hawak sa baywang. Naupo ako kaya sumunod na rin siya, nakatitig parin sa akin. Sumulyap ako kay Raoul at nakita kong madilim ang mga mata niyang pinagmamasdan kami.

“That’s enough dancing for tonight,” bulong ni Zamiel.
“Easy, Zamiel. You’ll scare her if you’re too possessive…” si Raoul sabay kindat sa akin,

Hindi ko maalala kung nagkaroon ba kami ng interaksyon nitong kaibigan ni Zamiel o hindi pero pakiramdam ko hindi na siya iba. Kahit pa hindi naman talaga kami kailanman naging magkaibigan.

“Based on experience, I guess? Is your girlfriend scared?” patuya kong sinabi para kay Raoul.

Nilagok niya ang isang shot. His dark brows met and his face twisted darkly.

“So you assume I’m possessive?” seryoso nitong tanong sa tanong ko rin.

His eyes drifted somewhere on the dancefloor. Pumirmi ito roon ng ilang sandali.

“Hmm…” Zamiel ran his fingers through my hair. “Bakit? Hindi ba?”

Sumulyap ito kay Zamiel bago tumayo. Inayos nito ang damit bago lumingon sa amin para magpaalam saglit. We stayed silent for a while, watching Raoul disappear through the shadows of the people on the dancefloor. Nakita ko rin kung paano siya halos sambahin ng na dadaanan nila. Lahat ng babaeng naroon, kinakausap siya. Halos gaya rin ng nangyayari tuwing si Zamiel.

Umiling na lamang ako. No wonder they are best of friends, huh?

I can’t believe I’m saying this but I had an awesome night! Ala dose na nang nakarating ako sa bahay. Si Zamiel ang naghatid sa akin doon. He knows I am back in our house. Hindi ko nga lang alam paano niya nalaman.

Malapad ang ngiti ko pagkapasok sa bahay. Hinintay ko pa kanina na umalis si Zamiel bago ako pumasok.

The lights were already dim and I’m expecting everyone to be asleep but I was wrong. Dalawang hakbang papasok sa bahay ay sugod ni Daniella ang sinalubong ko.

Namumugto ang mga mata niya, magulo ang buhok at walang ni ano mang make up. Tinulak niya ako habang siya’y umiiyak at naghihisterya. I almost fell, kung nakainom ako’y paniguradong hindi ko na naayos pa ang balanse ko.

“Fuck you!” she screamed.

Umatras ako at inayos ang sarili. She tried to push me again pero umilag ako.

“Napakawalang hiya mo! Hindi ba nag-usap na tayong dalawa?! At talagang kinalat mo pa talaga na fiancee mo si Zamiel, huh!”

Pinandilatan ko siya. I am already gettig frustrated. I should be sleeping now. May trabaho pa bukas pero imbes ay narito ako at nakikipag-away pa sa naghihisteryang Daniella.

“Everyone assumed that I am engaged to him because of the pictures! Hindi ba sinabi ko naman sa’yong pwede nating-”
“You confirmed it with the media!” gumaralgal ang boses niya.

Fine. I admit it. I am at fault, too. Pero ano nga ba ang pwede kong gawin para sa kanya kung ayaw niyang umamin ako sa totoong nangyari noon?

“Because you don’t want me to tell the truth, Daniella! Ano ba ang gusto mong gawin ko?”

Tears fell down on Daniella’s eyes. Narinig ko ang mga yapak ng kung sino galing sa pangalawang palapag at nakita ko agad si Auntie Tamara, naka pulang roba.

“Anong nangyayari?” si Auntie.

Iilan pang yapak at nakita kong lumabas na rin si Renato at si Tita Matilda. Sumugod muli si Daniella. Tumakbo pababa si Auntie Tamara pero bago pa niya kami mapatigil ay naitulak ko na si Daniella palayo sa akin.

“Bakit ka ba nandito? Hindi ba nasa bahay ka nila? Why don’t you ask his mother to help you out-”
“Shut up!” pulang-pula ang mga mata niya. “Ang daya mo! Just because it’s your face in the pictures doesn’t mean his mother agrees with you!”

Dumalo si Tita Matilda sa kanya. Hinawakan ni Tita ang balikat ng anak. Ganoon din si Auntie Tamara sa akin. Lumapit na rin si Renato sa amin.

“Oo nga! Who says his mother agrees with me?”
“Pinakalat mo na magpapakasal kayo! Pinakalat mo na totoong fiancee mo siya! Napaka kapal ng mukha mo gayong binayaran lang kita noon!”

Her logic is frustrating me so much. Alam kong frustrated lang din siya kaya hindi niya maayos ang lahat ng opinyon niya but this is too much.

“Oo at ano ngayon!? Totoo namang ako nga iyong nasa pictures, ‘di ba? If you want to stop the spread of that news, why don’t you tell the media that it’s supposed to be you!”
“You think I can do that when even his mother is already trying to get rid of me, huh?” umiiyak niyang sumbat sa akin.

Namilog ang mga mata ko. Tumawa si Auntie Tamara.

“Iyon naman pala, e,” Auntie Tamara said.
“Shut up you little…” sigaw naman ni Tita Matilda.
“Ano?” si Auntie Tamara naman ngayon, naghahapon.

Oh my gosh! This is so toxic and difficult. Pumagitna ako sa nagsisimulang away ni Tita Matilda at Auntie Tamara. I acknowledge that Tita Matilda and Daniella shouldn’t be left with nothing, kahit pa gaano nila ako pinahirapan noon. Kahit paano, they have a fair share of all the assets my father has. Pero hindi ko naman yata kayang ganito kami araw-araw!

“Will you all please stop it!?” I shouted at them.

Nakita kong umatras si Tita Matilda. Humawak ulit siya sa balikat ng umiiyak na anak. Yumakap si Daniella sa kanya, humahagulhol.

“Auntie, let me handle this…” sabi ko bago bumaling sa mag ina.

Hanggang galit na tingin lang ang kaya ni Tita Matilda sa akin. Nagpupuyos siya pero bukod doon ay wala na siyang sinabi.

“Daniella, if Zamiel’s mother doesn’t want you around, bakit sa akin mo binubunton iyon? Bakit hindi sa kanya? Bakit hindi mo isumbat iyon sa nanay ni Zamiel? At bakit hindi mo naman tinutulungan, Tita Matilda?”
“You bitch!” sigaw ni Daniella.
“Shhh…” pigil naman ni Tita Matilda.
“Can’t you see? No matter how much you try to prove to me that you’re Zamiel’s fiancee, paano ako maniniwala kung mismong si Zamiel ay tinatakwil ka! Even his mom for that matter! Hindi kaya nag-iilusyon ka lang talaga?!”

Bumangon si Daniella at muling tinuro-turo ako.

“Walang hiya ka! Binayaran lang kita-”
“Oo! Binayaran mo ako! Nagsisisi ka na ba? Huh?”

Natahimik siya. I can see the fresh tears forming in her eyes.

“I was in need of money because you all deprived me of my education!”

Sumulyap ako kay Tita Matilda na ngayon ay parang kuting kung makayuko.

“Kung tutuusin, pwede kong isiwalat iyan lahat sa media! Lahat ng pambubwisit n’yo sa akin pero hindi ko ginawa, hindi ba? Dahil bukod sa naaawa ako sa inyo, kahit paano may malasakit parin ako para sa babaeng pinili ni Daddy pagkatapos ng Mommy ko!”

My voice shivered when I remembered my parents. Pero agad akong nakabangon. Hinawakan ako ni Auntie Tamara sa kamay pero hindi ko pa kailangan ng pagpipigil.

“Now, Daniella. If you wish so much to marry Zamiel, may tanong ako sa’yo… Paano mo siya pakakasalan kung ayaw ng mga magulang ni Zamiel sa’yo? Kung ayaw ni Zamiel sa’yo? Huh?”
“Mang-aagaw ka! Binayaran lang kita noon! Pinagsamantalahan mo ang panahong ibinigay ko sa’yo! Utang mo sa akin lahat ng ‘yan!” she screamed.

Pagod ko siyang tiningnan. Ako na ang napagod sa kakatingin sa kanyang panggagalaiti. She likes Zamiel so much. I bet she likes him more than she liked Ashton way back.

“Ilang buwan ‘yong binigay mo sa akin? Dalawa? Ikaw? Ilang taon kong iniwan si Zamiel sa’yo? Bakit wala paring nangyayari?”
“Napakawalang hiya mo…” nanghihina niyang sinabi.
“You know from the very beginning, right? You just couldn’t accept it. Hanggang ngayon, hindi mo matanggap kaya sa akin mo sinisisi ang lahat.”
“Ang kapal ng mukha mo!”

Umiling ako sa kanya. Humakbang ako ng isang beses para kunin ang nahulog kong purse. Nang matuwid na nakatayo ulit ay huminga ako ng malalim.

“You don’t want me to tell the media that you paid me to pretend for you years ago. I can’t deny my pictures on that engagement. Zamiel’s mother doesn’t want you around. Zamiel, too. You should’ve realized this a long time ago.”
“Kung bakit ka pa kasi bumalik, ‘di ba? Sana hindi ka na lang bumalik!”

Kinagat ko ang labi ko. Tita Matilda stopped her from saying anything more.

“Para ba hindi n’yo maibigay ang mana ni Daddy sa akin?”
“Para hindi mo maagaw si Zamiel!” pagtatama ni Daniella sa sinabi ko.

I smiled weakly again. This is so tiring. I’d rather sleep. I need to end this fast.

“Kahit naman hindi ako bumalik. I don’t think he’ll marry you. Because if he wanted to, he would’ve done that a long time ago-”
“You whore! Bayaran ka!” tanging panama niya.
“I’m marrying Zamiel,” sabi ko sabay ilag sa kanila.
“A-Ano?” Nanghihinang sigaw ni Daniella habang naglalakad na ako patungong hagdanan.

I heard Auntie Tamara’s laugh somewhere. Hindi naman nakapag react si Tita Matilda. Tanging si Daniella lang itong humila sa akin dahilan ng paglingon ko.

Hinila niya ako pababa hanggang sa napaluhod na siya sa sahig.

“No! No! No… please, Ace! No! Please!” pagmamakaawa niya.

I am moved. Not because she looks pitiful but because I remember myself begging for the things I have now. I remember trying my best to please them all just so I can have my precious education. Naaalala ko kung paano ako nalugmok sa putikan kahit pa ginawa ko naman ang lahat. Naalala ko rin na ilang linggo ang lumipas ay ilulugmok nila ulit sana ako. Kung hindi ko lang pinairal ang tapang ko, nakauwi na sana ako sa Sta. Ana ngayon, nagdurusa at sira ang lahat ng pangarap.

“You can marry Caleb Samaniego instead. He’s also rich!” paliwanag ni Daniella habang nakaluhod siya sa paanan ko.

I shook my head. Pitiful.

“I am marrying Zamiel Mercadejas,” ulit ko.
“Ace! Mahal ko siya! Please… huwag mong gawin sa akin ‘to. Magkapatid tayong dalawa!”

Slowly, I bent my knees to see her on the same level. She looked very hopeful. Lumapit si Tita Matilda sa amin but she didn’t dare question a thing. Nagpapanic naman si Auntie Tamara nang nakita ang ginawa ko.

“Ace naman! Huwag ka masyadong mabait!” then her voice died down when I saw Renato near her.

Huminga ako ng malalim bago bumaling muli kay Daniella. Colors of soft lavender and pink feels like this. Isang haplos para sa kapatid. Haplos galing at para sa pamilya. Funny how after all those years of pain, I still can feel it for them.

“I was a literal slave to your family. Your family. Because you never treated me as one. I was your slave. Katulong. And even so… I was willing to catch a bullet for you. I tried my best even when you never did. Kaya ngayon, if we really are sisters like you claim to be. It is your turn to bend and give.”

Umahon ako at tumayo. Imbes na may matanto at maramdaman ang sakit sa mga salita ko ay tinulak lang ako ni Daniella. A tear escaped on me when I realized that they never really treated me as family, huh?

“Walang hiya ka! Hindi tayo kailanman magkakasundo! Fuck you, Astherielle! Mang-aagaw ka!” she screamed.

Nagpatuloy naman ako sa pag-akyat sa hagdanan. Hindi ko na ulit nilingon pa silang naroon sa unang palapag. Kahit pa anong tawag at anong sakit man ang sabihin ni Daniella. Kahit pa tinawag na rin ako ni Tita Matilda para matulungan sa hinaing ang anak.

Whatever you say. I am sure now. I am marrying Zamiel Mercadejas. I don’t need to consult to anyone. I am marrying him period.

I am marrying him finally. And for real.

Like

Like
Love
Haha
Wow
Sad
Angry

1

Comments are closed.