What Lies Beneath The Sand – Kabanata 34

October 22, 2017 By In What Lies Beneath The Sand Comments Off on What Lies Beneath The Sand – Kabanata 34

Kabanata 34
Again

I did not prepare for this.

Pagkalabas pa lang namin sa sasakyan ni Renato ay mabilis na dinumog ako ng mga reporters. I was so shocked. I did not expect to be treated that way. Noong una, akala ko nagkamali sila pero kalaunan, nang sinisigaw na ang pangalan ko natanto kong ako nga ang tinutukoy nila.

I forgot that Daniella and Tita Matilda lived a very social lifestyle. They are at the top of the social pinnacle that’s probably why a bunch of reporters are here for a quick interview.

“Miss Astherielle Zaldua! One question, please, Ma’am…”
“Ma’am, where have you been? Abroad?”
“Is it true that Matilda Zaldua claimed the company even when it’s not hers?”
“Miss, are you suing them?”
“Miss Zaldua, are you still friends with Daniella Zaldua?”

Sunod-sunod ang mga tanong. Dahil kasama ko si Judson, na gulat din sa nangyari, ginawan niya ng paraan para hindi makalapit ang mga reporters.

“Is that your boyfriend, Miss Zaldua?”

Ibang klaseng pang-iintriga ang tinamo ko papasok pa lamang sa building. Kabadong-kabado tuloy ako. Hindi ko alam kung dapat bang ignorahin ang mga reporter o kausapin para manahimik.

“Miss Zaldua, what are you wearing? Where do you usually hang out?”

Oh my gosh. These people really think that I am just like my steps. Siguro, kung hindi ako pinagkaitan. Ang hindi nila alam, namuhay akong mahirap pa sa daga for the past years because they fooled me.

“Miss Zaldua, is it true that Matilda Zaldua is a fraud?”
“Miss Zaldua, are you engaged with Zamiel Mercadejas?”

Sa lahat-lahat ng mga tanong na ibinato, sa tanong lamang na iyon ako napalingon. Judson covered me to stop the crowd. May security rin na nag-abang sa akin at agad pumalibot dahilan ng hindi ko pagkakakita sa reporter na nagtatanong.

“May pictures po kasi!”
“Tara na, Ace. Ang dami palang tao rito! Big time ka pala!” si Judson na namamangha rin sa nangyayari.

I had no choice. Mabilis akong pumasok sa building. The security team were there. Nang nakita ako’y parang naliwanagan ang lahat ng naroon.

Isang balingkinitan at maputing babae ang lumapit sa akin. She’s all smiles and her attire is corporate.

“Good morning, Miss Astherielle Zaldua! My name is Daphne, your secretary.”
Ngumiti ako at iginala ang tingin sa buong lobby.

Ilang taon na akong hindi napapadpad dito pero alam ko parin ang pasikot-sikot, iyon nga lang marami ang nagbago. The building looks more modern. Lumaki ang lobby at mas lalong gumanda ang interiors.

“How was your morning, Ma’am? Sorry for the trouble outside, natunugan po kasi ng press ang nangyari at magpapapress conference ang mga Mercadejas mamaya.”

Nagulat ako roon. What? What press conference? What is this all about?

Okay, Astherielle… kumalma ka. I am new to this life but I won’t let them see it. Taas noo akong tumango. Nakataas ang kilay ko paggala muli sa lobby at puro nakangiting empleyado ang nakikita ko.

“My morning’s fine. Where is my office?” mataman kong tanong.
“Oh! I will lead the way, Ma’am…”

Tumango ako at sumunod sa kay Daphne. Sumunod na rin si Judson sa aking likod. Nalingunan iyon ni Daphne dahilan ng bahagyang pagkunot ng noo.

Ang lahat ng naroon sa mga gilid ay panay ang bati sa akin. Mas lalo lang tuloy akong naging tensyunado. But then like how I fooled people before, I know how to look confident even when my insides are in deep shit. Tinanguan ko ang bawat bumabati sa akin but the smile came out smaller than how it should be.

“Ang ganda niya!” puri ng mga nadadaanan ko.
“Is that her boyfriend?”

Pumasok kami sa lift. Si Daphne ang pumindot ng tamang palapag at nilingon niya ulit kami ni Judson.

“Do you want coffee, tea, or just water, Ma’am?”
“I’m fine with coffee,” sabi ko sabay tingin sa repleksyon ko sa salaming nasa elevator.

I look stoic and stiff. I squared my shoulders. Nakapalan yata ni Auntie Tamara ang eye shadow ko, I look too serious or something.

“How about your… uh… friend, Ma’am?” si Daphne.

Nilingon ko si Judson at pinagtaasan ng kilay para masagot ang tanong. He got stunned a bit. Napakurap-kurap siya at napalunok bago sumagot.

“Wala na. Ayos lang a-ako…” si Jud.

Bumukas ang pintuan ng lift at lumabas na kami. Daphne started walking towards the lobby. Gaya ng inaasahan ko, walang tao roon. The office of the executives is located in an exclusive floor, wala rito ang mga empleyado. Iminuwestra ni Daphne ang isang pintuan at nauna akong pumasok doon.

Malaki ang lamesa, sa likod ay ang tanawin sa labas, at may iilang halaman ang naroon. It is decorated minimally and I like it.

Maayos din ang pagkakalagay ng mga papel sa lamesa. Naupo agad si Judson sa sofa habang tinatanaw akong lumalapit sa aking swivel chair. Wow! I can’t believe I’m really here! That this is mine. These are all mine!

Nanatiling nakatayo si Daphne malapit sa pintuan. Sa kanyang kamay ay ang isang maitim na organizer habang nakangiti siyang pinagmamasdan akong umupo. Taas noo kong pinasada muli ang mga mata sa buong opisina.

“This is fine,” deklara ko nang nasiyahan naman kahit paano sa nakikitang office.

I thought Tita Matilda would make my worklife hell and give me a small office.

“Ma’am, uh, the clients and all the other involved guests are waiting for you in the conference room. Doon ko na lang po iseserve ang coffee?”
“Oh?”

Shit! Parang lalabas ang puso ko sa kaba nang narinig ko iyon. I imagine the conference room to be filled with big people! Kung noong naroon ako kina Amer ay kami lang, mas marami panigurado ngayon.

Tumayo ako at hindi muli pinahalata ang kaba.

“Can you tell me the names of the people I am expecting in the conference room, then?”
“Okay, po. First, Managing Director Zamiel Mercadejas.”

Shit… Well, I expected him to be there, pero para akong uod na binudburan ng asin nang nakumpirma iyon. Naroon na kaya siya? Or is he going to be late, grand entrance? And will he enter with Daniella?

“Sino pa?” I probed when I noticed she’s waiting for me to probably faint.
“Uh, Mrs. Mercadejas, the Director’s mother po. And Madame Domitilla Mercadejas…”

Why are these people here? Oh shit! Oh shit! Oh no shit!

Hindi ko pa nakikita si Lucianna Mercadejas pagkatapos ng panlolokong ginawa ko! And what will fucking happen now that they’re in that conference room? Pagtutulungan ba ako roon? Hindi naman siguro. Amer will be there. Caleb will be there. I will be fine.

Kinalma kong muli ang sarili ko.

“Mr. Amer Samaniego and Mr. Caleb Samaniego… Miss Daniella Zaldua and Mrs. Matilda Zaldua. We also have the leader of our Administrative Department…”

Nagpatuloy siya, binabanggit ang mga pangalang napag-aralan ko noong nakaraang linggo.

“For the Project Department, we have Engineer John Paul Mercado. For the Finance Department, we have Miss Ameena Macaraeg…”

Marami pa siyang binanggit habang dire-diretso ang lakad ko palabas ng opisina. Siya ang pumindot sa tamang palapag ng conference hall. Nang tumunog ang lift ay parang sasabog ang dibdib ko sa kaba.

Hindi ko alam kung nasaan ang hall, bago o hindi ko lang maalala talaga kung saan iyon kaya nauna si Daphne patungo roon. Naglalakad pa ay may iilan nang nakangiting empleyado sa akin. I bowed curtly and smiled at them, most were men as expected.

Binuksan ni Daphne ang puting double doors. Bilib na talaga ako sa sarili ko. I have never been this nervous my whole life but I am pretty sure it did not show on my face. Bawat hakbang ko papasok, para akong nililipad ng hangin. Nanlalamig ang mga kamay ko at kung hindi ko pipigilan ang sarili ko, baka manginig na ako sa kaba. Ang kaisipang iyon ang mas nagpaigting sa pagpapanggap kong hindi ako kabado.

Nakaupo si Zamiel sa kabisera ng mahaba at malaking lamesa ng room. It is full of people. Dalawa lang yata ang upuang walang tao, ang kabilang kabisera at ang katabi nito.

When he saw me enter the room, he languidly bore his eyes from my head to toe. He tilted a bit, nakatingin sa papel sa harap, bago umigting ang panga.

“Dito ka na lang, Jud,” sabi ko nang nakitang nagdadalawang-isip ang kaibigan kong pumasok.

Maybe Judson felt intimidated. Mali pala na sinama ko siya rito. He looks hesitant to join me. Kung siguro’y walang ibang taong nanonood sa amin ay baka kanina niya pa pinili na sa labas na lang maghintay.

Binalik ni Zamiel ang tingin sa akin. Nagtagal ito kay Judson na naupo na ngayon. Nagsitayuan ang iilang mga naroon para batiin ako.

“Ladies and Gentlemen, this is Miss Astherielle Serpahine Zaldua,” si Daphne ang nagbasag ng katahimikan.
“Miss Zaldua, it’s nice to finally meet you,” a man in his late twenties held out his hand.
Ngumiti ako at tinanggap ang kamay ng lalaki. Sumunod na rin ang iba.

Nahagip ng tingin ko ang pamilya ni Zamiel na naroon nga. Titig na titig si Lucianna Mercadejas sa akin at kung meron mang nagpakaba pa lalo sa akin doon, siya iyon. Behind her is a bodyguard standing erect. Sumimsim si Lucianna Mercadejas sa kanyang tubig, hindi parin tinatanggal ang tingin sa akin.

Sa tapat ni Domitilla Mercadejas at Lucianna Mercadejas ay si Daniella at Tita Matilda. Nakabusangot ang mukha ng mag-ina. Daniella looked so pissed. Para saan ba? Hindi ba si Zamiel naman ang gusto nila? Nasa kanila naman? Isn’t she living in Zamiel’s condo?

Napatingin ako kay Zamiel ngayon. Iniwas niya agad ang tingin niya sa akin, kunot noong ibinaling iyon sa papel na nasa harap niya, tila may binabasang hindi maganda.

Patuloy naman ako sa pagngiti sa mga nakikipagkamayan at bumati sa akin. Tumayo si Amer, hindi kalayuan sa inuupuan ko. Si Caleb ay nanatiling nakatingin sa akin, he smiled slowly when he noticed me looking at him.

“Shall we start the meeting. I believe some of you have a press conference later, mas mabuting matapos ito ng maaga…” si Amer na siyang nagpaupo na rin sa mga naroon.

Tumango ako. We all settled down. Nilapag naman ni Daphne ang kape sa aking mesa. Hindi ako makadiretso ng tingin dahil sa tapat na kabisera ay si Zamiel. Sumimsim ako sa kape at nagsimulang tumingin sa bawat pahina ng proyektong para sa warehouse na gagawin nina Amer.

“Okay, then. Good morning…” marahang humalakhak si Tita Matilda.

Naagaw niya agad ang atensyon ng lahat. Amer settled down but I saw him watching Judson beside me.

“I did not expect a full table today dahil huling meeting namin ay kami lang naman ang nakipagkasundo sa Samaniego Industries,” panimula ni Tita na tila may kung anong kahulugan. “But anyway, we have Madame Domitilla Mercadejas and Lucianna Mercadejas, imbitado sila sa press conference na gaganapin mamaya.”

Natigil siya dahil sa bulong-bulungan. Hindi ko nilingon ang mga nagbubulung-bulungan. Nanatili ang mga mata ko kay Tita Matilda na bahagyang napawi ang ngiti siguro dahil sa negatibong implikasyon nito.

“We called for a press con to introduce the changes of the firm.”

Tumikhim si Lucianna Mercadejas at yumuko. Napabaling si Tita sa kanya at napawing muli ang ngiti nito.

“Anyway, let’s all welcome the come back of my step daughter, Astherielle Seraphine Zaldua…”

Tanguan at marahang palakpak ang iginawad sa akin. Ayaw ko sanang ngumiti dahil hindi ko nagustuhan ang nagpakilalang muli sa akin pero nakisama ako. Daniella remained indifferent. Nakahalukipkip siya at busangot ang mukha habang tinitingnan ako.

“Thank you for the warm welcome, Tita Matilda,” mariin kong sinabi. Kung may galit man ako ay hindi halata dahil nagawa kong ngumiti.

Tumayo ako. Now their attention is all on me.

“It’s nice to finally carry out what my parents wanted me to do,” panimula ko.

Abot-abot ang tahip ng aking dibdib. Nahagip ko muli ang tingin ni Zamiel. Nariyan na naman ang titig niya, iyong tipong may ginawa kang masama at hindi siya natutuwa. His presence intimidated me to the core even when I am standing here as the head of them all.

“Maaring natagalan ako ng ilang taon, pero sisiguraduhin kong hinding hindi ko iiwan ang kompanyang ito. I have laid out my plans for the expansion and in time, kapag naabisuhan na ako na tama lahat ang gagawin ko, I will call for a meeting to inform all of those who will be directly involved. I will treasure your opinions, too.”

Tumikhim ako, hindi na kaya ang katahimikan at ang titig ni Zamiel na papatay yata sa akin.

“Before we start the meeting for the Samaniego Industries, I’d like to announce that there will be no movements in the organization… for now. So… I acknowledge Zamiel Mercadejas as the Managing Director of Zaldua Firm.”
Tumango si Daniella, like a proud wife for her husband. Ganoon din ang ginawa ni Tita Matilda at halos pumalakpak ito sa desisyon ko.

Zamiel shot his brow up. Tumuwid siya sa pagkakaupo at tinagilid ang ulo. His lips twitched sexily. Nagdadalawang-isip tuloy akong umupo. Bahagya akong pumikit ng mariin nang natantong masyado akong nagpahalata roon.

“Thank you for that, Miss Zaldua. Let’s start with the deal for the Samaniego Industries. Before you is the hard copy of the plans for the proposed thirty-four square meter plant project in Bulacan with the duration of 15 months.”

Napatingin ako sa mga papel na tinutukoy ni Zamiel. Kahit pa ilang araw kong pinag-aralan ang function ng kompanya, hindi ko lubos pa maisip kung paano namin gagawin iyon sa loob ng fifteen months. I honestly don’t know how to start. Will I inform the carpenters? Of course not! Anong carpenters, Ace? What the hell? Why am I leader of this when I don’t even know all of these?

Of course, may teams, right? Anong gagawin ko? Aaprubahan ang budget? Paano ko malalaman kung tama? I have engineers, right? I don’t know. Oh my!

“Ace,” malamig na tawag ni Tita Matilda sa akin.
Taas noo ko siyang binalingan. “Po?”
“Do you know what our scope in this project is?”

What? What scope? I am literally panicking in my mind pero ang mukha ko ngayon ay walang ekspresyon. Kung meron man ay painsulto kong tiningnan si Tita Matilda.

She knows I don’t know much about this yet and she’s attacking that weakness!

“Design and Construction, Mrs. Zaldua,” malamig na sambit ni Zamiel sabay tingin kay Tita Matilda. Napawi ang ngiti ni Tita.

Suminghap ako at muling bumaling sa papel ngunit agad ding naagaw ni Amer ang aking tingin.

“How about the Mechanical works, Zamiel?” si Amer na mukhang businesslike na ngayon.
“I will wait for an exclusive meeting with Miss Zaldua. We will talk about it,” si Zamiel sabay tingin sa akin.

What? I shifted uncomfortably on my seat. Bukod sa wala akong alam tungkol doon, nakakastress pa ang titig ni Zamiel sa akin.

“Zamiel, are you saying that the meeting will be exclusive sa inyong dalawa lang?” Nilingon ni Tita ang mga kasamahan niya sa lamesa, tila nanghihingi ng kakampi.

All of those who were there did not react or agree with her kaya nilingon ni Tita si Daniella.

“Oh, don’t worry, Tita. I won’t let that happen. I will make sure everyone who is concerned will be in that meeting,” agap ko, puno ng sarcasm ang sinabi.
“Concerned, do you mean the ones in the organization, Miss Zaldua?” banayad at kalmante ang boses ni Lucianna Mercadejas.

Para akong nabilaukan nang narinig iyon. Hindi ko inasahan na makikisali siya sa usapan. Kung kanina ko pa naitatago ang kaba ko, ngayon, hindi ko na yata magawa.

“I-Ideally, Ma’am. But I acknowledge Tita Matilda’s eye for business, she may come if she wants to.”

Nagtagal ang tingin ni Lucianna Mercadejas sa akin. Tumikhim ako para maitago ang naramdaman. Ikinakahiya ko ang pagkakautal kanina sa pagsagot niya.

“Shall we proceed with the designs and construction. Engineer John Paul, you may take the floor,” utos ni Zamiel.

Tumayo ang Engineer na nagpakilala sa akin kanina. He nodded and smiled at me before he left his seat for his presentation.

Sinusubukan kong intindihin lahat ng mga sinasabi. Maiintindihan naman pero kapag masyado nang teknikal, hindi ko na alam. Though, I remained attentive with the presentation. I nodded like I know what it means.

Amer is always asking questions and the presentors can provide answers, kung hindi man, si Zamiel ang sasagot. Kinalabit ako ni Judson habang nagsasalita ang isa pang Engineer. I leaned my head closer to him so I can hear what he’s going to say.

“Ang hirap pala rito. Dito ba ako magtatrabaho?” Judson whispered.

Ngumisi ako at umiling.

“Your boss will be Amer Samaniego, the one in black tix…” sabi ko habang tinitingnan si Amer bilang hudyat na iyon ang tinutukoy ko.

Nilingon iyon ni Judson. Nahagip naman ng tingin ko si Zamiel na hindi na nakikinig sa nagsasalita at nakatitig na lamang sa akin. Nilipat ko ang mga mata ko kay Lucianna Mercadejas na pasimpleng nag-iwas ng tingin pagkatapos pinanood ang mga galaw ko.

“I agree with it. What do you think, Caleb?” si Amer, pagkatapos ng pangalawang presentation.
“It’s a done deal,” si Caleb sabay ngiti sa akin.
I nodded and smiled at him, too.

Tumayo ang dalawa. Nagtayuan din ang mga inhinyero namin para makipagkamayan. Tumayo na rin ako para magbigay pugay sa mga nagpresent.

“Congratulations!” sabi ko isa-isa sa mga Engineer.

Tumayo si Tita Matilda. Amer turned to her. Tita smiled but she did not offer her hand. Ganoon din si Daniella.

“Let’s go, Lucianna, let’s talk in my office,” anunsyo ni Tita Matilda.

Tumayo na rin si Zamiel at naglahad ng kamay kay Amer at Caleb. Pagkatapos niya sa dalawa ay ang mga inhinyero naman. Hindi sumunod si Lucianna Mercadejas sa kay Tita Matilda palabas, kaya ganoon din ang ginawa ni Daniella.

“I’m really so glad to meet you. I know your father. We were friends since college,” sabi ng isa sa pinakamatandang officer sa organisasyon.

Ngumiti ako sa lalaki. Agaran namang inagaw ng iilan pang inhinyero ang aking atensyon. Binati ko sila hanggang sa unti-unti nang nagsilabasan ang iilang panauhin.

“Miss Zaldua…” Amer voice curled.

Sumulyap siya kay Judson at alam ko na agad ang ibig niyang sabihin. I smiled.

“Dito muna tayo. This deal between our company should be celebrated! I can’t believe na empleyado kita noong nakaraan tapos ngayon sa inyo na kami nakikipagdeal!” si Amer.
Humalakhak ako. Naglahad ng yakap si Amer kaya niyakap ko siya pabalik. “Ako rin. I can’t believe it…”
“Let’s go out later tonight, then?” si Caleb naman.

Then Amer’s eyes drifted on the man beside me again.

“Ah! This is Judson. Siya ang tinutukoy kong kaibigan ko back in Sta. Ana. He taught me woodworking and he knows drafting, too.”
“Hello! Nice to meet you, Judson!” makahulugang ngumiti si Amer.
Jud smirked and held his hand out. Sumulyap siya sa akin. Tinanguan ko siya to assure that Amer’s fine. Lumapit si Caleb sa amin, malaki ang ngisi.

Naubos na ang mga tao sa conference room. Ang tanging natitira ay si Lucianna Mercadejas at ang kanyang bodyguard, si Daniella, at Zamiel na nakatayo hindi kalayuan sa amin.

Nasulyapan ko si Lucianna Mercadejas, her stare really gets to me. Napapawi ang ngiti ko at nakakaramdam ako ng guilt.

“Daniella, let’s go…” malamig na utos nito dahilan ng paglingon ni Amer.
“Madame! It’s nice to see you again…” ngayon ay doon naman si Amer bumati.
“It’s nice to see you again, too, Amer. I’m sorry for meddling with the meeting. I only got invited so…”
“It’s okay, Madame! It’s actually an honor! Nasaan si Senyora?”
“She’s in Matilda’s office, I guess. Let’s go, Daniella…” utos niyang muli.
“Pero tita, si…” nilingon ni Daniella si Zamiel.

Nag-aalala niyang nilingon si Zamiel. My stomach churned when I saw how her eyes twinkled when she turned to Zamiel. Nasa likod ko ito kaya hindi ko kita kung ano rin ang ekspresyon ni Zamiel.

Mapait akong ngumiti. Gusto kong patuyang sabihin na sumama na si Zamiel. Ano pang hinihintay niya rito e kami lang naman dapat ni Amer, Caleb, at Judson ang nag-uusap.

“Zamiel, let’s go.. What about the presscon..” Daniella’s desperate voice resounded.
“Hayaan mo na siya, Daniella. Let’s just go…” mariing sinabi ni Mrs. Mercadejas.
“I won’t come. It’s your mother’s presscon. Not mine. I have business here…”

Napabaling ako kay Zamiel dahil sa huling sinabi. Kanino siya may business? Kay Amer?

“Let’s go, Daniella,” utos ni Mrs. Mercadejas at nauna nang lumabas.

Walang nagawa si Daniella. She turned to me with sorrowful eyes, tila nagmamakaawa. Kunot-noo ko siyang tiningnan. Bago siya tumalikod ay nakitaan ko ng bahagyang pagtulo ng luha.

I harshly turned to Zamiel again. Sa akin na ang titig nito, his lips are pressed in a thin line. His eyes were a bit too dangerous na hindi ko kayang pantayan.

Tumikhim si Caleb at lumapit sa akin.

“Ace, later, okay?” anito na hindi ko agarang nakuha. Huli na nang natanto kong ang celebration pala iyon na tinutukoy niya.
“Oo! We have to celebrate for this unexpected turn of events!” si Amer sabay baling kay Judson. “Anyway, hindi na rin kami magtatagal dahil may appointment pa kami mamaya but… Judson will come with me, right?”
“Uh…”

Nagkatinginan kami ni Judson. Kunot-noo na ang kaibigan ko habang palipat-lipat ang tingin niya sa amin ni Zamiel.

“Hindi niya nga pala alam kung paano uuwi galing sa kompanya patungo sa apartment-”
“Hindi ba susunduin mo ako?” si Judson.
“Ay, huwag na! I have a limo! Ihahatid na kita sa apartment n’yo…” si Amer.
“Tss… It’s a Monday, Amer. Let’s just go. We have so many things to do…” si Caleb sabay tapik sa balikat ng pinsan.
“Let’s go, Jud?”

Nagngising aso si Amer sa akin sabay tingin sa lalaking nasa likod ko, si Zamiel. He waved at Zamiel, too.

“Bye Zamiel!” si Amer.
“I’ll reserve the VIP, later. Doon na lang tayo magkita,” si Zamiel, hindi ko maintindihan.
“Oh? Sasama ka?”

Nalaglag ang panga ko. Sinong nag imbita sa kanya? Pero wala na akong magagawa. Amer is so thrilled that Zamiel will be there with us, too.

“Sige! We’ll be there by eight, probably,” si Amer.
“Susunduin ba kita-”
“Ako na ang magdadala sa kanya roon, Caleb,” mariing sinabi ni Zamiel.

Kinagat ko ang labi ko. Tumawa si Amer at hinila na si Judson palayo sa amin pero hindi nagpahila ang kaibigan ko. He stayed there and looked at us with curiosity.

“Hindi ka sasama?” tanong ni Judson sabay sulyap kay Zamiel.

A large warm hand filled the small of my back. Dahil walang saplot doon, ramdam na ramdam ko ang tigas at init ng kanyang palad laban sa aking likod. He stepped forward and stood beside me, tila nagdedeklara ng kanyang posisyon sa buhay ko.

“N-No, Jud. D-Dito kasi ako nagtatrabaho.”

Napakurap-kurap ako sa pagkakautal.

“Let’s go, Jud!” maligayang sabi ni Amer hanggang sa tuluyan niya nang nahila si Jud paalis doon.

Sumunod si Caleb na taas ang isang kilay at may nanunuksong ngisi kay Zamiel. Umiling siya at tuluyan nang umalis kasama ang naunang si Amer at Judson. Nang nasarado ang pintuan ay nagsimula na rin akong maglakad palabas doon.

I don’t like it whenever we are alone in a tight space like this. Oo, malawak ang room pero pakiramdam ko sobrang liit nito para sa aming dalawa.

“Let’s talk,” he said as he stalked me out of the room.
“Anong pang pag-uusapan natin?”

Dire diretso ang lakad ko. Malapit na ako sa pintuan nang bigla akong napabalik dahil sa hila niya sa aking palapulsuhan.

“What the?” pagalit kong sinabi nang muntik nang naglaho ang poise ko sa ginawa niya.

Igting ang panga at madilim ang mga mata nang tinitigan niya ako. Hindi siya natakot kahit pa pinakitaan ko siya ng galit.

“I want us to talk alone.”

Binawi ko ang kamay kong hinahawakan niya at humalukipkip ako. I tilted my head.

“Para saan pa? Sana imbes na ganito, sumama ka na lang kay Daniella para sa presscon ninyo-”
“I did not invite the press today,” kalmante niyang sinabi. “Who is that boy you’re with?”

Mas lalo lang nag-alab ang galit ko sa tanong na iyon. Sino siya para kwestyunin iyon? As if he did not have anyone with him, too!

“Judson, iyong taga Sta. Ana na kaibigan mo?” Nagulat ako sa pagiging tama ng sinabi niya. “Bakit siya nandito?”
“That’s none of your business, Zamiel.”
“Apparently, it is. Where you are concerned is my business.”

Uminit ang pisngi ko sa sinabi niya. Humakbang siya palapit sa akin. Parang naging jelly ang mga tuhod ko.

“Excuse me? I’m not your business! Ang mabuti pa, bumalik ka na lang kay Daniella. Naiiyak na iyon kanina dahil ayaw mong sumunod, kawawa naman. Nagsawa ka ba dahil gabi gabi na kayong magkasama sa condo mo?”

Gusto ko siyang tuksuhin pero naging tubig pait ang bawat bigkas ko sa saliti. His eyebrows met and a ghost of a playful smirk crossed his lips.

“Why do you always want to talk about her?”
“I don’t. Ikaw? Bakit lagi mong iniiwasan ang usaping ‘yan? Guilty ka?”

Napaatras ako ngunit nang naramdaman ko ang isang lamesa sa bandang baywang, natanto kong wala na akong aatrasan pa. I told you I didn’t like it when Zamiel is around me in a tight space.

“She’s not in my condo. Nasa bahay siya kasama ang mga magulang ko, and I rarely go home.”

Umirap ako. Humakbang pa siya. I felt his shoes on the sides of my feet, tila kinukulong ako. He crouched slowly, ang magkabilang kamay ay nakatuko sa magkabilang parte ng lamesa. Napalunok ako. Hindi ba you’re good actress, Ace? Try to act like you don’t care, damn it!

Hindi ko magawa. I am inhaling him too much. Our distance make me dizzy and I am panicking.

“Liar!” depensa ko para hindi mahalata ang kaba. “Kaya nga hindi ka nagparamdam ng ilang araw, ‘di ba, kasi abala ka sa kanya?!”

He looks so serious but I can feel that he’s hiding a smirk or something. Mas lalong nasisilaban ang galit ko dahil natutuwa pa siya sa mga sinasabi ko.

“Your words stung bad, I had to stop and think if you ever mean them,” napapaos niyang bulong.

Napaawang ang labi ko nang naisip iyong mga sinabi ko kay Daniella. I have been blunt and brutal. He heard it all? Alam kong totoo naman na mas pipiliin ko ang trabaho ko pero ang iba roon ay depensa ko na lamang para pagtakpan ang sariling nararamdaman.

“I always mean what I say, Astherielle. Isang beses lang akong nagsinungaling sa’yo…”

Namilog ang mga mata ko. So… he did lie. Alin doon? Tinulak ko ang kanyang dibdib ngunit kahit buong lakas ang gamitin ko ay hindi siya natinag ng kahit konti. His massive body is dominating and I feel so small beneath him.

“Sabi na nga ba, e? Alin doon? Noong sinabi mo na hindi ka engaged kay Daniella? Oh please, everyone knows it’s true-”
“I am not engaged with her,” pagtatama niya.

Umirap ako at muli siyang itinulak pero gaya ng dati, hindi ko magawa.

“Leave, child… I don’t… want… to see you… again…” he whispered so slow na pakiramdam ko ay nanghina ang katawan ko.

Hindi ako nagsalita. Yumuko ako nang naaalala iyon. Ang mga kamay kong kanina’y tumutulak sa dibdib niya’y nagpapahinga ngayon doon. I remember his words like it was just yesterday. Naaalala ko ang galit na ipinamalas niya noong nagkita muli kami pagkatapos ng ilang taon, walang pinagkaiba sa galit na ibinigay niya sa araw na nalaman niyang impostor ako.

“I was angry with you. For lying to me. Your lies made me fall in love. Hard and bad.”

Shit.

“Even when I heard you last week… when you said you never cared for me… you never like me… and will never like me… I am still… fucking…”

Kinagat ko ang labi ko. Naaalala ang hamon kay Daniella. It’s true, though. I want Daniella to tell Zamiel that para tumigil na si Zamiel sa akin. Hamon iyon. But… I never meant it. Kung may totoo man akong sinabi roon, iyon ay ang pagpili ko sa trabaho ko.

“Crazy for you.”

He licked his lower lip sensually. His jaw clenched and his eyes soulful and mysterious. Parang may bagyo na humahagupit sa looban, hindi ko mabasa ang tunay niyang nararamdaman.

“I don’t think I’ll get over you anytime soon so…” he said miserably.

Ilang sandali ang lumipas ay huminga siya ng malalim at umatras ng isang hakbang sa akin. Nagulat ako roon. I feel like… I feel like… somehow… the distance is… stretching a bit.

May sakit na dumaan sa aking puso. Gustuhin ko mang balewalain ay hindi ko na magawa. The hurt is too much na pakiramdam ko ay nagmamaterialize ito sa pamamagitan ng kaba… ng takot… na baka…

“Let’s go… I’ll take you to your office,” his husky voice made my heart hurt more.

Hinawakan niya ang baywang ko. Marahan akong tumango at inayos ang palda ng damit ko. Hinawakan niya rin ang straps ng halter ko at tila pinilit na pagtagpuin ito para matabunan ang likod ko. He stopped when he realized that it’s made that way.

The fear I am feeling is so extreme. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko kay Zamiel. Hindi ko rin alam kung ano ba dapat ang dugtong niya roon bago siya nagyayang lumabas kami para sa opisina.

Bago ko pa maisip ng maayos ang lahat ng iyon ay inatake na kami ng bumabahang reporters. Nasa lobby sila at iilang security ang pumigil sa kanilang pagsugod. Zamiel immediately covered me while his bodyguards covered him, too.

“Mr. Mercadejas, Mr. Mercadejas… Mrs. Mercadejas told us that you were engaged with Miss Astherielle Zaldua years ago, is it true?”

Napaangat ako ng tingin kay Zamiel. Iniisip kong tatanggihan niya pero mukhang ang priority niya ngayon ay ang makapasok kami sa lift at makadiretso na sa opisina.

“Miss Zaldua! Pictures of you two from years ago were found in the internet. Kayo po ba talaga iyon? It’s in an engagement party. Mrs. Mercadejas told us in the presscon that it is true! That it happened seven years ago pero wala na po siyang dinugtong. Hingin ko lang po, Ma’am, ang opinyon ninyo.”

Pakiramdam ko, ako lang ang concerned sa mga sinasabi ng media. Zamiel did not mind it. His security, didn’t, too. His mother confirmed the authenticity of a picture somewhere? May kumalat? Hindi ko maintindihan kung alin ang una kong iisipin.

Sa sobrang dami ng mga lumalapit ay halos yakapin na ako ni Zamiel, huwag lang tumama sa nakapalibot na bodyguard.

“This is a long engagement, kailan po ba kayo magpapakasal?”
“Ngayon bang nakabalik na si Miss Zaldua sa Firm, magpapakasal na po ba kayo?”
“Mr. Mercadejas, I’m from a Lifestyle Magazine, can we schedule and interview po about your long engagement with Miss Astherielle Zaldua?”

Inangat ko ang tingin kay Zamiel. He looks serious. His eyes were vicious, walang bakas ng reaksyon sa mga sinabi ng reporters. Hell, I don’t think he even cares about the fast spreading rumors about our long engagement and how his mother confirmed it!

Totoo. I mean, I don’t think Lucianna Mercadejas had any other choice! Nakita niya siguro na ako talaga iyong nasa picture kaya wala siyang nagawa kundi umoo na.

Pumasok kami sa elevator. Zamiel held me close to him while the cameras clicked so fast.

“I know it’s late but Congratulations, Miss Zaldua! Bagay po kayo!”
“Mr. Mercadejas! When is the wedding?” maligayang mga mukha ng reporter ang nakita ko sa labas ng elevator bago ito sumarado.

Oh. Wow. Now… I’m engaged to him again. What the hell?

Like

Like
Love
Haha
Wow
Sad
Angry

Comments are closed.