What Lies Beneath The Sand – Kabanata 24

October 22, 2017 By In What Lies Beneath The Sand Comments Off on What Lies Beneath The Sand – Kabanata 24

Kabanata 24
Galit

Palipat lipat ako ng direksyon sa kama. Hindi ako makatulog. Zamiel took his laptop out at nanatili siya sa nook para gawin ang trabaho niya.

I am not sure if he’s sleeping here or not. Sana ay hindi. Hindi ako kumportable at baka mas lalong hindi ako makatulog.

Tiningnan ko ang cellphone ko at nakita ko ang iilang missed calls galing kay Auntie Tamara. Tatlong mensahe rin ang pinadala niya, siguro ay nag-alala na nang hindi ako sumagot sa tawag.

Auntie Tamara:
Okay ka lang ba d’yan?

Auntie Tamara:
Nasaan ka na? Ayos ka lang ba? Kumusta?

Auntie Tamara:
Kumusta, Ace? Nasaan na kayo?

Ayaw ko sana siyang replyan. Hati parin ako sa desisyon niya pero mas nangingibabaw ang malasakit ko. Ayaw ko naman bigyan si Auntie ng rason para hindi mapanatag gayong ayos lang naman ako rito.

Ako:
I’m fine, Auntie. Nasa Romblon po ako.

We texted. I filled her with some details about the trip and that’s all. Ilang sandali lang ay dinalaw na ako ng antok at nakatulog din. Nag tanong siya sa akin kung kumusta ang “kliyente”. Noong binanggit niya iyon, para akong kinilabutan. Binayaran ako ni Zamiel para sumama sa kanya rito pero hindi yata bumabaon sa utak ko ang ibig sabihin noon. Noong nabanggit niya ang katagang iyon, ‘tsaka ko lang natanto na pera nga pala ang dahilan.

Maaga akong natulog kaya maaga rin ang gising ko. I’m alone in the room, like what I expected. Bumangon ako, naligo, at nagbihis. Ngunit bago pa ako nakapagsuot ng kahit anong damit ay gusto ko nang maiyak.

Lahat ng laman sa loob ng aking maleta ay puro damit na mapang-akit. Dapat ay inisip kong mabuti ito bago ko pa hinayaan si Auntie Tamara na mag impake para sa akin! Ngunit paano naman ako makakapag-impake noon kung gulantang pa ako? Ni ayaw kong gawin ito! Ngayong nandito na ako, mapipilitan na akong magsuot nitong mga damit na gusto ni Auntie Tamara!

Walang shorts o maong na pants. Puro dresses at pa konswelo na lang iyong longsleeves na nasuot ko kahapon! All that’s left are the sweetheart necklines and spaghetti straps. Ni hindi man lang ako binigyan ng ispasyo upang huminga. Lahat ng iyon, paniguradong hapit sa katawan ko.

Oh! There’s maong! Inangat ko ang nakita ngunit nang natantong mini skirt iyon ay nabigo agad ako.

I would rather wear a top and a skirt than a dress. Sumasakit ang ulo ko sa mga natirang damit. Hindi naman kami magtatagal dito pero hindi ibig sabihin noon na ayos lang kung magdamit ako nitong mga ibinigay ni Auntie Tamara.

Pati ang mga underwear na pinadala niya ay hindi ko inasahan. In different colors are the lace butterfly panties. Iyong iba may ribbon pa. At may pair din ang mga ito ng bra.

Kinuha ko ang natatanging skin tone na panty at strapless bra doon para bumagay sa isusuot kong kulay puting tube top at maong mini skirt. Ano kaya ang nasa isip ni Auntie habang iniimpake ang mga ito?

Wala na akong nagawa. Besides, they all perfectly fit me. Huminga ako ng malalim habang pinagmamasdan ko ang mukha ko sa salamin. Is this the less revealing among all of the clothes I have?

Bumaba na ako pagkatapos magbihis. Amoy ng kape at breakfast ang unang umatake sa ilong ko. Nilingon ko ang nakabukas na pintuan at naaninag ko kaagad si Zamiel na nangangabayo, umagang-umaga.

Nang nakita niya ako ay mabilis niyang tinigil ang kabayo. Dumiretso naman ako sa kusina para magsalin ng kape galing sa coffeemaker. Iginala ko ang mga mata ko sa pagkaing nakalatag sa lamesa: egg benedicts. Alam ko iyan. Minsan na akong nakakain niyan pero hindi ko alam kung paano gawin. Ang tanging alam ko ay mahirap iyan at hindi basta-bastang ginagawa.

Pumasok si Zamiel. Sa pintuan pa lang ay nakita ko na na pawisan siya sa ginawa kanina. Nagpupunas siya ng kamay. His gray t-shirt is a bit damp from the sweat. The room suddenly feels small because of his six feet and so inches height. Dahil sa pawis ay mas lalong nadepina ang bahagyang sunog sa araw na balat. It made him look manlier than any city boy. Iniwas ko ang tingin ko sa kanya dahil nagmumukha na naman akong isdang pinakawalan sa tubig.

Astherielle Zaldua, an expert of Zarrick Amiel Mercadejas’ sexy descriptions. Damn you, Ace! Hypocrite!

“Good morning,” aniya.

Nilebel ko ang tingin ko sa kanya habang tinitimplahan ang kape ko. He’s looking intently at my clothes. Bakas sa kanyang mukha ang pamilyar na ekspresyon. He’s pacing angrily towards the dining table.

“Morning,” sagot ko at naupo na sa wooden table na paniguradong isa sa masterpiece ng kanilang kompanya.
“We’re going to the factory today. Mangangabayo tayo,” he said calmly. Pakiramdam ko ay may idudugtong pa sana siya pero hindi niya na ginawa.

Naupo na rin siya sa harap ko. Alam kong kapag mangangabayo, gusto niyang naka maong pants ako pero wala na siyang magagawa sa ngayon.

“Wala akong ibang damit. I have no maong pants and this is the only one appropriate for it.”

Tumango siya at kumuha na rin ng tasa para magsalin ng kape roon. Naupo siya sa harap ko. Kumiha na rin ako ng luto niya at sinulyapan siya bago hiniwa ang parte para makakain.

“We’ll go to the rotomoulding factory first bago sa woodwork. Magkalapit lang naman ang mga iyon.”

Pagsubo ko sa niluto niya ay hindi ako makapaniwalang masarap. I mean, surely he has some disadavantage in him like hindi marunong magluto o ano pa pero? Sige, sabihin nating ang pagkaplayboy niya na ang mismong disadvantage niya?

“Wanna try our woodworking facility? I can teach you a few things.”
“You know how to do it?” gulat kong tanong.
“I don’t want to venture in a business na ako mismo hindi marunong sa gawain.”

Kaya iyon nga ang ginawa namin. Pagkatapos kumain ay naligo muna si Zamiel sa kwarto samantalang inubos ko naman ang oras sa pagsusuri sa mga furniture na hindi ko nalapitan kahapon. Even the lights and chandeliers are made of wood. Paniguradong galing din ito sa kompanya niya! And it’s all amazing!

Bumaba si Zamiel pagkatapos maligo. Wearing a dark maong pants, a white t-shirt, and a Timberland boots, we are now ready to go to the factory. Lumabas ako para tingnan ang mga kabayo at alam ko agad ang desisyon niya.

“Isang kabayo lang ang dadalhin natin,” aniya.

I understand. Umalis ako ng Costa Leona na hindi gaanong natuto sa pangangabayo. Ilang taon na rin ang lumipas at kung noon, araw-araw akong nakakasakay ay hindi pa ako marunong, paano na lang ngayon?

Kinuha ni Zamiel ang kulay brown na kabayo. I remember his large horse back in Costa Leona. Ganito rin iyong si Alegro. Ganitong kulay at kasinglaki rin.

Nilingon niya ako nang lumapit. Sasabihin ko na sana na kaya kong umakyat sa kabayo na mag-isa pero hindi ko na ginawa.

Inalsa ko ang paa ko at nilagay sa stirrup. Hinawakan ko rin ang upuan sa saddle bilang suporta pero bago ko pa maangat ang sarili ko ay nahawakan na ako ni Zamiel sa baywang.

“I can do it!” sigaw ko nang inangat niya ako ng walang kahirap-hirap at sinampa sa kabayo sa pambabaeng paraan.

Matalim ko siyang tiningnan. Binalewala niya ang titig ko at sumampa na rin siya dahilan ng bahagyang paggalaw ng kabayo.

Dahil matagal na akong hindi nakakasakay ay bahagya akong kinabahan sa paggalaw. Mabuti na lang at mabilis na ikinulong ako ng braso ni Zamiel para hindi mahulog. Imbes na magreklamo ay inabala ko na lang ang sarili ko sa pag-aayos ng mini skirt na bahagyang umaangat dahil sa pag-upo ko.

He immediately put his left arm on my thighs to cover it more. Sinipat ko ulit siya. Sinalubong lang ako ng seryoso at suplado niyang itsura.

Hindi na ako nagreklamo. Kung hindi niya rin naman gagawin iyon ay posible pa akong makitaan. And gosh, the horror of it. Skintone pa naman ang panty na suot ko!

The horse started galloping out of the house’s gate. Matalahib ang magkabilang daanan. Mabato naman ang mismong dinadaanan ng kabayo kaya mabagal ang pagkabig.

Bawat pagkabig ay bahagya ring bumababa ang tube top ko! Why the hell would Auntie Tamara give me these kind of clothes? Ayos lang naman ito pero nakikita niya ba ang madalas kong damit sa bahay? Hindi naman ganito, ah?

I heard Zamiel groan in the middle of all the galloping. Tumuwid ako sa pagkakaupo at inayos ang tube top ko. Inangat ko hanggang kili-kili at inayos na rin ang buhok kong bahagyang tumatama sa dibdib niya.

Inangat niya ang braso niya at inilipat sa aking dibdib. His forearm is now touching the base of my boobs. Lumagapak agad ang maugat niyang braso sa tampal ko.

“What are you doing?” Bastard.
“Your cleavage is showing. Bumababa ang suot mo,” seryoso niyang baling.
“Inaayos ko naman. Remove your forearm there!”

He tilted his head. Medyo kita ko ang iritasyon sa kanya. Iniisip ko pa kung nagpapalusot ba siya sa pananantsing o totohanang nababadtrip siya sa nangyayari.

Bigla niyang tinigil ang kabayo. Napahawak ako sa braso niya nang hindi malaman kung paano balansehin ang sarili.

Inilipat niya ang lubid sa kanang kamay at siya na mismo ang umangat sa tube top ko. Sa gulat ay namilog ang mga mata ko. I froze when his finger slowly touched a bit of my chest.

Ngumuso ako at tinulungan siya sa ginagawa. My whole body is suddenly tingling for some reason. Binaba niya ang kamay at ngayon ang miniskirt naman ang inaayos niya. Nilingon ko siya at nakita kong nakaawang na ang kanyang mga labi at namumungay ang kaninang galit na mga mata.

“Don’t c-comment on my clothes. Women can wear whatever they want to wear,” inunahan ko na siya bago muling kinabig ang kabayo.
“Uh-huh. And I’ll probably die young because of the frustration.”

Huminga ako ng malalim at tiningnan na lang ang tila walang katapusang kagubatan na nakikita ko sa aming harap.

“Wala bang nakatira rito?” tanong ko dahil wala talaga akong makitang ni isang kahit kubo man lang.
“This is already part of our land. Walang ibang nandito kundi ang mga factory.”

Napansin kong muli ang pagbaba ng aking tube top. Hindi naman siguro ako tuluyang mahuhubaran dahil may kinakapitan naman. Bababa lang siguro iyan sa isang certain level kaya pinanood ko na lamang muna ito. Useless kasi kung aayusin ko gayong mukhang malayo layo pa ang byahe. Wala pa akong factory o kahit warehouse lang na nakikita sa malapit.

Zamiel transfered the rope again on one hand. Hindi niya na tinigil ang kabayo at siya na mismo ang nag-angat sa tube top ko. I watch his fingers effortlessly put the hem back in place for a few moments. Walang nagsasalita sa aming dalawa. Ang tanging alam ko ay nagsisimula nang kumalabog ang puso ko.

Looking back, I know I have loved him innocently. I like his thoughtfulness despite the prejudices I have for him. He’s harsh, arrogant, a playboy, pero tuwing kaming dalawa lang at nalalaman ko ang mga iniisip niya, parang nabubulag ako sa lahat ng hindi ko gusto sa kanya. I wonder if he’s like that on his women? Naalala ko noon, narinig ko siya habang may kababalaghang ginagawa. His crooning voice and praises marked my mind.

That’s how he makes love. He showers you praises that will melt your heart.

Taon ang nagdaan, I am not anymore sure if I have loved him innocently, still. Malinaw sa nararamdaman ko ngayon na hindi na ganoon ang sitwasyon. The fire he’s lit years ago is still shining bright today. At dahil narito siya, tila lumalalim at mas lalong nagbabaga iyon. Nagiging kumplikado tuloy.

Isang sobrang mabato na daan ang nadaanan namin dahilan ng pagtama ko sa kanyang dibdib. Napapikit ako sa bahagyang sakit na naramdaman. Mabilis na inangat ni Zamiel ang kanyang kamay para pigilan ako sa pagkawala sa kanyang dibdib.

His arm is slightly squeezing my chest to help me stay put. Alam kong ginagawa niya lang iyon para hindi ako mahulog o tumama muli kung saan pero abot-abot ang tahip ng puso ko sa pagkakahawak niya. I can feel the hypersensitivity of my skin when his arm slightly brushed my bud.

Huminga ng malalim si Zamiel. Naramdaman ko ang pag-angat-baba ng kanyang dibdib habang nakadikit ako roon. Ilang sandali ang nakalipas ay naaninag ko na ang mga naglalakihang establisyemento na siguradong factory nila.

Maraming gumulo sa utak ko pero wala na akong nasabi. Bumaba si Zamiel. May isang trabahante agad na naglahad ng kamay para sa lubid.

“Magandang umaga, Sir,” anang sekyu.
“Magandang umaga,” bati pabalik ni Zamiel bago ako hinawakan sa baywang.

Humawak na rin ako sa palapulsuhan niya. Just in case he’d immediately lift me up and put me down pero hindi nangyari. Ilang sandali pa siyang matalim na tumingin sa katawan ko. Alam ko agad ang ibig niyang sabihin. Inayos ko ang tube top ko. Siya naman ang umayos sa miniskirt ko. When he got satisfied, ‘tsaka pa lang niya ako binaba.

I inhaled the musk and minty scent he had. He sighed heavily before turning towards the security guard. Inayos ko ang buhok ko at pilit na inabala ang sarili sa tanawing naroon para hindi na maisip pa ang nangyari.

Phew. That was one long ride. I cannot imagine doing that again later.

Nang nailayo na sa amin ang kabayo ay lumapit na si Zamiel sa akin. Para akong timang na nababalisa habang lumalapit siya. I don’t know why I’m suddenly more conscious of everything.

“So this is the f-factory?” sabi ko para bawasan ang kaba ko.
“Yeah,” sagot niya sabay hawak sa kamay ko.

He licked his lower lip for a moment. Naglakad din siya palapit sa pinakamalapit na warehouse at wala na akong nagawa kundi ang magpatianod.

“This is the rotomoulding factory,” panimula niya habang lumalapit kami.

Maraming trabahante roon. Bukod pa sa marami ring makina. Sumunod ako sa kanyang paglalakad sa kalagitnaan mismo ng malaking warehouse. Panay ang bati sa amin ng mga trabahanteng kung hindi ako nagkakamali ay nasa 20s-40s ang age range.

Namamangha ako sa mga finished products. Nakakita ako roon ng kayak, tangke, at iba pang mga bagay na gawa sa plastik. But instead of focusing on that, I cannot really help but notice how he’s brushing my thumb with his.

Hindi ako makaformulate ng itatanong tungkol sa negosyo dahil sa masyadong pinamunuan ang utak ko ng kung anu-ano. And everytime our eyes meet, he won’t say a thing but I can sense it in him, too. Nangungusap ang kanyang mga mata tuwing nagkakatinginan kami. Nauuna siyang mag-iwas ng tingin dahilan ng pagkalma ko rin.

“W-Wala ka bang opisina rito?” sabi ko sa gitna ng pangangapa ng maaring gawing topic.

Uminit agad ang pisngi ko nang nakitaan ko siya ng mapaglarong ngiti. I blinked profusely and wished that he didn’t notice my nervousness.

“Meron sa huling warehouse.”

Tumango ako at lumabas na kami roon sa pangalawang pintuan. Ilang metro ang layo sa warehouse na iyon ay isa ulit na warehouse. Iilang truck ang nakita ko na nakapark doon. I bet those trucks transport the products out of here.

Pumasok ulit kami sa pangalawang factory at nakita na ang iba’t-ibang gawa rin sa plastic na furniture. Tables, chairs, umbrellas, most of them are for beaches. Kung mayroon mang hindi ay hindi naman halata na gawa sa plastic.

Sa kalahati ng building na iyon ay narinig ko na ang ingay ng woodwork. Lumebel ang paglalakad namin nang nakita ko ang paghihiwa ng mga kahoy sa kanilang makinarya. His grip loosened up. Napalingon ako sa ginawa niya pero huli na ang lahat at binitiwan niya na ako. Mabilis akong naggala roon para makita ang mga ginagawa ng trabahante. Sumunod si Zamiel na nangungumusta sa nadadaanan.

Tama nga ang hinala ko. The machine used back in Sta. Ana is outdated. Ang narito kina Zamiel ay ang mga makinang hindi ko pa nakikita kailanman. Mayroong lumang makina pero hindi ito ang pangunahing pinananggagawa nila.

Ilang sandali ang lumipas ay napadpad din kami sa mismong pagawaan na ng wooden furniture. Most are hand crafted. Marami ang trabahante rito kumpara sa rotomoulding.

Tumigil ako para pagmasdan ang ginagawa ng lahat. The workers smiled at me, I smiled back.

“Magandang umaga po, Sir, Ma’am…” sabi ng isang binatilyo na naroon.
“Magandang umaga,” sagot ko at itinuon sa ginagawang lamesa ang tingin.

Zamiel’s hands snaked on the space in between my tube top and my mini skirt. Ramdam ko sa balat ng aking tiyan ang gaspang ng kanyang kamay. Suminghap ako at binaba ang tingin sa kanyang braso na naroon.

“I’ll just check on some things. Do you wanna stay here for a moment?” sabi ni Zamiel.

Tumango ako. Tumitig siya sa akin ng ilang sandali bago tumuloy na sa sinasabi. Nang nakaalis na siya ay lumapit na agad ako sa binatilyo para makita ng mabuti ang ginagawa niya.

I bent a bit to see how he is handcrafting each stick. Pinagkumpol niya iyon kaya hinawakan ko ang hinahawakan niya.

“Gusto kong subukan,” sabi ko.
“Medyo mahirap po, Ma’am,” sabay ngisi ng binatilyo.

Ngumiti ako. Naalala ko si Judson sa kanya. Ganyan din ang unang sinabi ni Jud sa akin noon. Mahirap daw.

“Susubukan ko parin.”

Gamit ang dalawang kamay ay hinawakan ko ang isang kumpol ng mahahabang stick doon. Dahan-dahan namang binitiwan ng binatilyo ang kaninang hawak para maikumpol din ang nasa unahan. So far, I’m doing great. Kahit pa nanginginig na ang kamay ko. Mahirap pala talaga. Kailangan ng lakas para maayos mong maikukumpol iyon.

Binalikan ng binatilyo ang kamay ko nang natanto niyang masyado na akong nanginginig.

“Ayos ka lang, Ma’am?”
“Oo! Sige, ipagpatuloy mo na ang ginagawa mo. Kaya ko ‘to! Promise!” tuwang tuwa kong sinabi.

Pinikit ko ang isang mata ko. Nahihirapan na ako pero gusto kong mapatunayan sa sarili ko na kaya ko nga ang ginagawa sa factory na ito. Some of the workers stopped to watch what I’m doing.

Sa huli ay hindi ko nakayanan kaya nabitiwan ko at kumalat agad ang kumpol dahilan ng pagtawa noong binatilyo.

“Sorry!” agap ko at pinagpupulot ko na ang mga kumalat.

Paluhod akong naupo para gawin iyon kahit na pinigilan ako ng binata para siya na ang kumuha. Lumuhod din siya para kunin ang mga kumalat. His face turned so red and his smile so hard to hide.

“Okay lang, po, Ma’am.”
“Tulungan kita,” sabi ko.

Hinawakan ng binatilyo ang kamay ko. Napatingin ako sa kanya at nakita ko ang hilaw na ngiti niya sinamahan ng pamumula. Pilit kong tinanggal ang kamay ko sa hawak niya pero pareho kaming nahirapan dahil parehong ayaw naming mabitiwan ulit ang kumpol.

“What are doing?” Zamiel’s cold voice echoed.

Mabilis akong tumayo at nangingiti pang mag-explain sa kadarating lang.

“Sinubukan ko. Hindi ko pala kaya. Huwag mo siyang pagalitan dahil kasalanan ko,” agap ko.

But then Zamiel’s already made up his mind. I can see the pure steel on his eyes as he looked at the poor boy trying to get a hold of the sticks. Tila alam na ng mga naroon ang mangyayari dahilan ng pagtigil nila sa pakikiusyuso. Napawi na rin ang ngisi ng binatilyong ginambala ko at nagseryoso na lang sa pagpulot ng kumpol.

“Ayusin mo ang trabaho mo-”

Hinila ko na paalis doon si Zamiel. His tone is not only dangerous, it was lethal. Ayaw kong tratuhin niya ng ganoon ang mga trabahante niya lalo na’t bata pa iyon. Hindi niya naman kasalanan. Kasalanan ko naman.

“Stop it,” I whispered.

Nagtagumpay ako sa paglayo sa kanya roon pero ang diin ng mga mata niya ay naiwan sa binatilyo. Hinila ko pa siya palayo pa lalo roon.

“Tara na nga!” yaya ko.
“Why are you always dense towards the people who are interested with you?” ngayon sa akin niya naman idinirekta ang galit niya.
“Anong interested with me? That boy is your worker, Zamiel!”
“You think people care about that?”
“You’re overreacting! Nagtawaan kami syempre kasi nakakatawa. Hindi ibig sabihin na dahil nagtawanan kami, may gusto na agad siya sa akin! You always think the worst of people, maybe because you’re like that!”
“I’m not! I just know when they want a woman!” pagtatalo namin.

Umirap ako at umiling na lang.

“You are overreacting, Zamiel! Kung totoo man ang sinabi mo, ano ngayon kung may magkagusto sa aking ibang lalaki?”

He turned to me furiously. Nagtaas ako ng kilay at inirapan na siya ng harap-harapan. I saw his jaw clench. I always dig my own grave. Natatakot ako kapag galit siya pero hindi ko naman mapigilan ang sarili sa pagsagot sa mga sinasabi niya.

“Kung may magkagusto sa akin, e ‘di maayos! It’s my chance for love. It’s time for me to date a man,” sabi ko at inunahan na siya sa paglalakad papasok sa naunang factory.

Hindi ko na alam kung anong ekspresyon niya pero base sa pagmamartsa ng kanyang boots at sa katahimikan ay nasisiguro kong badtrip siya. But he needs to understand that kapag nakabalik na kami sa Maynila, balewala na ang lahat ng ito. Magpapatuloy ako sa aking buhay, ganoon din siya. Wala nang susunod pa rito gaya ng sinabi ko sa kanya.

No matter how much he’s told me yesterday afternoon, hindi parin maiaalis na tama siya sa mga paratang niya sa akin. Naging bayaran akong babae. Binayaran niya ako para sumama sa kanya rito, labag man sa akin. Kaya akong bayaran dahil wala akong pera.

I want to seek and love people who are my equal but in our case, we aren’t so it is safe to say that we are not compatible.

“You’re dating me!” he declared in a hard tone.

Pinagtitinginan kami ng mga trabahante. Napalakas pa ang boses niya dahilan ng pagkapahiya ko. Dire-diretso ang lakad namin palabas.

“I’m not! You paid me!” I said when we’re both safe out of the factory.
“You’re not going to date anyone else just because of that!” sabi niya.
“Stop being so possessive. Wala ka sa lugar, Zamiel. Binayaran mo lang ako sa panahong ito. Pagbalik natin, hindi na ako magpapabayad para sa dagdag na panahon at hindi na rin ako interesadong makipagkita sa’yo.”

Hinila niya ako para magkaharap kami. My answers were not really well thought about. Halos wala sa sarili ko nga iyon sinagot pero nang nakita ko siyang puno ng sakit at galit ang mga mata ay agad akong naguilty.

“We’re now dating!” he said in a hard tone.
“We’re not! I hate you!” sabi ko.

Akala ko may sasabihin siyang kung ano. I prepared myself for the parade of angry words but it didn’t come. Imbes ay mahina siyang lumapit sa akin. My heart hurt seeing his once playful smile gone and replaced with a sorrowful look.

“We’ll change that. I will do my best-”

Umiling ako, gitna pa lang ng sinabi niya.

“Umalis na nga tayo.”

He sighed heavily. Nakita ko ang pagyuko niya ng ilang sandali bago lumapit sa akin. Inangat niya ako ng marahan patungo sa kabayo bago siya sumampa sa likod ko. Pinanood ko siya sa ginagawa niya habang tahimik siya at mukhang maraming iniisip.

His face darkened and I am reminded of how beautiful he is everytime he’s serious or angry. I cannot tell kung alin ang mas gusto ko sa kanya, iyong nakangiting Zamiel o iyong galit. His eyes resembled the darkness of the sky when there’s a storm, dinipena pa ng kanyang makapal na kilay.

“We’ll never work out. I will never like you,” dagdag ko.

Naramdaman ko ang pagdiin niya sa aking katawan sa kanya. Ang kanyang braso ay nasa aking dibdib na, ang isa ay sa likod. He’s alreading hugging me in place.

“We will work out. I’ll prove that to you,” bulong niya habang niyayakap ako at nagpapatuloy sa pagkabig ang kabayo.
“I want a man who’s my equal-”
“I am your equal.”
“No, you are not,” sabi ko.

Marahas niyang binilisan ang kabig ng kabayo dahilan ng bahagya kong pagkakadulas sa saddle. Kung hindi dahil sa yakap niya ay kanina pa ako nahulog, panigurado.

“What the fuck are you doing?!” angil ko pero pinagpatuloy niya.

My tube top is already falling. Ang maong ng miniskirt ay unti-unti naring umaangat. Hindi ko maayos-ayos ang tube top dahil ang braso niya ay nagkukulong sa kamay ko pababa.

“Zamiel!” tawag ko.

Hindi ko alam kung sinasadya niya ba na bilisan ang patakbo dahil sa galit niya o ano. Nanlaki ang mga mata ko nang may nakita akong iilang trabahante na papasok sa gate ng factory. My tube top is already revealing most of my chest at hindi ko maayos ayos dahil sa bilis ng patakbo ni Zamiel.

“Zamiel!” tawag ko na sinabayan niya agad ng pagtulak sa akin padarag sa kanyang dibdib.

Dumikit ako sa kanyang dibdib habang unti-unting inaayos ang damit ko. Ang isa niyang kamay ay naramdaman ko sa aking hita na nakahawak at tinatabunan iyon. Pumikit ako ng mariin at ibinaon na ang mukha sa kanyang dibdib.

Kahit pakiramdam ko’y wala na ang mga nakasalubong at nakalayo na kami, ayaw ko nang umahon at tumingin sa daanan. I felt so exposed and I’m so embarrassed!

Zamiel cursed and pushed me more on him. Ikinulong niya ako sa kanyang bisig sa kabuuan ng byahe habang ang kamay niyang isa ay nasa hita ko, inaayos ng mabuti ang aking mini skirt.

Nang bumagal ang kabayo ay ‘tsaka lang ako dumilat. I’m so flushed and dizzy from whatever I’m feeling while I’m on his arms. Tiningala ko siya at nakita kong diretso ang mga mata niya sa aking dibdib.

“I’m sorry,” he whispered.

Namilog ang mga mata ko nang nakitang hindi natatanggal ang tingin niya sa aking damit. Nang dinungaw ko iyon ay nakita kong hantad na ang aking dibdib. Bago ko pa iyon maitago ay inayos na ni Zamiel ang aking damit. His middle finger brushed my peak skin-to-skin at halos mapapikit ako sa elektrisidad na naramdaman.

Kinagat ko ang labi ko at nagsikap na hindi mag-angat ng tingin sa kanya para hindi niya malaman ang nararamdaman. Pero ano nga ba ang hindi mapapansin ni Zamiel sa akin? Alam niya yata lahat ng tungkol sa akin.

Marahan niyang hinaplos ang kabilang dibdib ko. His fingers immediately found the peaks of my mound. Ngumuso ako at natantong eksperto talaga ang isang ito! I hate that about him. I hate his history with women and how much he’s probably bed for years.

“What are you doing…” I half heartedly struggled.

His crude curse almost made me faint.

He crouched to reach for my left ear. Inilayo ko iyon sa kanya dahil sa pangingiliti. Tumindig ang balahibo ko.

He inserted his hand on my chest, gaya ng ilang beses niya nang ginawa. Hinawakan ko agad ang palapulsuhan niya para alisin iyon doon dahil alam ko kung anong mararamdaman niya roon.

“Why is your heart beating so fast then? Hindi ba ayaw mo sa akin?” he said softly.

Hindi ako makasagot. Nilingon ko siya para pakitaan ng matalim na mga mata pero mapupungay na ang mga mata ko. I cannot make my eyes throw daggers at him. Lalo na noong ibinaba niya ang kamay niya sa aking dibdib.

My peak hardened at his touch. I want to stop him pero walang boses ang lumabas sa aking labi. Yumuko siya at siniil ako ng halik. I want to act impassive but when I felt his tongue dart inside my mouth, hindi ko na napigilan ang pagpakawala ng marahang daing.

He stopped and looked at me. Nakangisi siya at ang mga mata’y punong-puno ng pagnanasa. I blinked once, para sana ibalik muli ang sanity ko pero hindi ko nagawa. The way his finger played with my peak made me weak in all parts.

Dahan-dahan kong binaba ang namumungay kong tingin sa kanyang kamay na nasa aking dibdib. Nang nakita niya iyon, he mercilessly dragged my tube top down to reveal what I have been hiding. Inilipat niya ang kamay niya sa kabilang dibdib ko at agaran akong napatago sa kanya.

My shameless parts are taut and pointing. Uminit ang pisngi ko. He chuckled at that. Binaba niya ang kamay niyang nasa dibdib ko kanina patungo sa aking tiyan.

“Zamiel…” I called. Imbes na ihayag ang pagtigil ay naging pagmamakaawa ang tono ko.

His mouth immediately covered mine. His kiss is so deep and thorough. It distracted me from the truth that he is sliding his hand down my thighs and in between it. Tumigil kami para makasinghap pero agad din niyang ibinalik ang mapaghanap na mga halik.

One touch against the thin cloth of my underwear, he immediately knew.

“Oh fuck,” he whispered in between kisses. “You’re horny.”

Sa pagkapahiya ay bahagya ko siyang naitulak. Walang lakas kaya hindi ako gaanong napalayo.

“Zamiel, please…” banayad kong nasabi.
“Please what?” nagtatanong siya pero ang kamay niya’y abala.

I have never been touched there. Kaya naman nang naramdaman ko ang walang kahiraphirap niyang paghawi sa aking panty at ang pagdampi ng mainit at malaki niyang daliri sa akin ay para akong lumangoy sa dagat ng kamunduhan.

I felt what he is talking about. I am so wet that I can almost hear the soaking of his finger. He chuckled. Tuluyan na akong nangunyapit sa balikat niya habang ginagawa iyon sa akin. He nipped my ear slightly nang itinago ko na ang mukha ko sa kanyang dibdib while clinging into him.

His finger seeked entrance in me. Dahil nahihirapan ay marahas niyang inangat ng bahagya ang dulo ng aking palda para mas komportable niyang magawa iyon.

“Zamiel,” I called but I’m too weak for any addition.
“Yes, baby,” he whispered.

Tila gatilyo ang tawag na iyon sa akin. Hindi ko na napigilan ang sarili ko nang marahan niyang ipinasok ang daliri. Pain and pleasure mixed. Impit ang naging pag-ungol ko nang naramdaman ang paulit-ulit na ginawa niya sa akin. His curse thundered when I clung to his arms roughly. Pakiramdam ko ay nagmamarka ang mga kuko ko sa kanyang braso sa sobrang diin noon.

His sex is poking on my stomach while I’m facing him and embracing him. Bumilis din ang kanyang paghinga habang ginagawa niya iyon sa akin. Habang tumatagal ay mas lalong hindi ko mapigilan ang mga pag-ungol.

My voice curled the moment he’s forcefully pushing a finger inside of me, soaking it with my wetness, and pulling it out to tease my folds. Para akong nagdidiliryo habang ginagawa niya iyon sa akin. Para akong inaapoy ng lagnat habang ginagawa iyon. To my horror, I am even slowly rocking myself against his hand on his rhythm.

Dumiin lalo ang pangungunyapit ko nang naramdaman ang sensasyong hindi ko pa kailanman nararanasan. He is pleasuring me with hard rapid strokes, making me abandon my thoughts and inhibitions. I am aware of nothing but his skilled fingers fucking me senseless while mounted on a frigging horse!

I was jarred by the sudden pulsating feeling deep within me. Sumabog ito kasabay ng pagsigaw ko. I pushed his hand away from me to save face. I don’t want him to feel it happening. My body convulsed in the middle of the rapturous sensation. Nanghina ang kamay ko. Nabitiwan ko ang pagkapit sa kanya at kung hindi niya ako hawak ay malamang gumulong na ako sa damuhan!

“Fuck!” he cursed violently.

Mabilis siyang bumaba na hawak pa ako. Inangat niya ako sa kabayo at pinabayaan niya ito roon, hindi na tinatali. His movements are urgent and forceful. Marahas niya akong sinampa sa barandilya ng terasa sa kanyang bahay. On our side is the vast green forest. Sa harap naman ay ang tahimik na dagat. Pero sa aming dalawa, walang tahimik. The loud thud of my heart and the way he strip his clothes is almost as deafening.

Pinahilig niya ako sa haligi ng terasa habang naghuhubad siya ng t-shirt. I licked my soft lips. Naramdaman ko ang pamamaga nito sa marahas na halik ni Zamiel.

Pagkatapos niyang maghubad ay inatake niya agad ako ng halik. His hand traveled down my tube top. He brought it down to my belly. Hindi ko rin alam paanong hindi ko naramdaman nang binuksan niya ang aking maong. My feet is hanging on the bannisters of the terrace. Bumagsak ang maong kong palda sa sahig at sinundan agad ng pag-angat ni Zamiel sa akin para tuluyang mahubad ang panty.

His booted foot stepped on my panty’s wet center and brought it all the way down in one swift motion.

Napahawak ako sa kanyang dibdib. His bare and hairy chest is rough and hot. Iniwan niya ang labi ko para makapag-ipon pa ng hangin. Dumilat ako para makita siya. A forceful and angry Zamiel is what I saw. Nangigting ang panga at namumula ang malapad na dibdib.

He pulled my long hair back making me arch a bit. My mouth dropped open and as if on cue, he conquered it with his. He sucked on my lips and on my tongue. His force excited me beyond my comprehension.

My moaning started again. Hinawakan niya ang magkabilang dibdib ko. He roughly kneaded them making me stop the kissing to focus on it. His lips then traveled on my neck. The dark tide of desire is drowning my reason and sanity. Imbes na iwasan siya ay mas nagbigay pa ang katawan ko.

His hot and wet mouth covered my nipple. Gusto ko siyang itulak palayo pero wala na akong lakas para diyan. I was moaning so hard when he sucked and bruised on it alternately. Liquid heat gushed in between my thighs especially when I saw him sucking on my breast. He is enjoying every damn bit of it! The obscene sexuality of his movement is making me feverish.

“Zamiel, oh, I want…”

Marahas at padarag niyang hinubad ang kanyang sinturon. He didn’t care to inject any tenderness on his movements because the urgency is too strong. He opened his zipper and his compelling flesh sprang free.

Namilog ang mga mata ko. I have seen this on movies and on our minor subjects and I did not expect to see it this robust in person! Hindi pa ako nakakabawi ay pinalupot niya na ang kamay niya sa akin bilang suporta. His arousal is excruciatingly painful against my stomach.

I wailed and pushed him away sa takot at sa paghupa ng init dahil sa nakita ko.

Hinawakan niya ang kamay ko at marahang itinabi para mahalikan niya ako.

“I have longed for you for so fucking long… You’re not slipping away from me again,” he said before sealing my lips with a kiss.

Imbes na magstruggle ay mas nagawa ko pang yakapin siya habang humahalik. The pain I’m feeling on my stomach is immediately drowned by the continuing pleasure. I felt his finger caressed my bud. Natigil agad ako sa paghalik.

He bent a bit to look at our private parts. Naliliyo rin akong tumingin. I saw him directing the head of his savage arousal. He guided the broad head of his proud member into place.

Natigilan ako. Ang puwersa ng pagpasok niya sa akin ay pinaghalong sakit at sarap. Iyon ang una. He began pushing himself in me with a low growl in each thrust.

Dahan-dahan ko rin naramdaman ang sakit. Nalukot ang mukha ko at ang init na kanina’y nagbabaga ay parang binuhusan ng malamig na tubig. I screamed so loud when his extremely thick shaft made its way in me. Sinasabunutan ko na si Zamiel sa sobrang sakit.

Hinawakan niya naman akong mabuti. Para akong sinampay sa kanyang malapad na balikat nang nawalan ako ng lakas sa sakit na naramdaman.

“It hurts, Z-Zamiel,” iyak ko.

He kissed my ear and nipped on it. Hinagod niya ang aking likod nang hindi gumagalaw.

“I’m sorry,” he whispered and kissed my ear. “I’m sorry… I’m sorry…”

Suminghap ako at pinunasan ang sarili kong luha. Nagpatuloy ang mababaw niyang halik sa aking tainga. Ang kiliting naramdaman ay parang baga na pinapaypayan para maging apoy ulit. Nang nag-init ulit ako ay sinubukan kong gumalaw only to be disappointed by the pain I felt.

“I’ll wait,” he whispered.

But I can’t. Kahit na masakit ay kumapit ako sa init na naramdaman. I rocked him slowly.

“Stay put, Astherielle!” he growled.

Inangat ko ang ulo ko at kinagat ang labi habang marahang sinasayaw ang balakang sa ritmong itinuro niya sa akin.

“Zamiel, I’m…”
“Shush,” he whispered pero narinig ko sa boses niya ang desperado niyang panlalaban para sa kontrol. Ang pagsisikap ay tumatakas sa kanyang namamaos na boses.

Hinalikan niya ako. I’m not responsive with his kisses anymore. My focus is on his enormous shaft in me. And myself trying to get used to him.

I moaned when he slightly rocked me back and forth. Ginaya ko pa ang ginagawa niya kahit pa pinirmi niya ang aking balakang sa inuupuan. I shuddered in his arms when I felt him move painfully inside me. Nawalan ako ng lakas pero huli na ang lahat.

My moans were too loud for him to keep his control. Nadurog ang binuo ni Zamiel na kontrol para hindi ako masaktan. He pushed me back and forth making the porch creak at the sound of each thrust.

Napaiyak ako sa sobrang sakit. He pounded on me relentlessy. His movements were violent, salungat sa walang lakas kong hawak sa kanya. I clenched my hands and fisted on his hair for strength but he was too forceful to make me hold on to him.

“Ang sakit, Zamiel,” I cried.
“Shh…” he whispered and licked his lips.

Bumaba ang kanyang kamay sa aking hita habang patuloy niya akong tinutulak. He pounded on me while his hand played with my sensitive bud and creamy folds. Gamit ang hinlalaki at hintuturo ay binuksan niya ang nakatiklop sa akin.

“What are you…”

Hindi ko na natuloy. Napasinghap ako nang unti-unting napalitan ang aking pag-iyak ng mga ungol. He carressed the bud just above the entrance while his shaft pounded on me so hard.

“Come for me again,” he whispered.

Mabilis at matindi ang bawat pagtulak niya sa akin. Nayayanig ang terasa sa bawat labas at pasok niya. At ang kaninang nabuhusang init ay ngayo’y naglalagablab na. He caressed my folds thoroughly forcing me to orgasm.

I screamed when I finally felt it. Iniwan ako ng kanyang kamay habang nanginginig ang buong katawan ko. Inilipat niya ang kamay sa aking baywang. The force of his two hands on me while he’s pounding straight is too much. But I’m in the midst of pleasure that I did not mind the force and the hammering of his thick shaft on me.

He growled and stiffen after a few jarring moments of thrust. Tumingala siya. Pulang-pula ang kanyang dibdib at namamaga ang kanyang mga ugat sa braso. Bumagal siya at pumikit ng mariin. He bit his lower lip as I felt his fluid pour inside me, with some of it dripping on my thighs down my legs.

Sumampay ulit ako sa balikat niya, hinang hina at halos walang malay.

Niyakap niya ako ng mahigpit habang hinihingal pa siya. Ibinaon niya rin ang kanyang mukha sa aking balikat habang tinatalunton ang linya sa aking likod.

He cursed softly. Hinahabol ko pa ang hininga ko at nanatili nang nakapikit. Sana ay ihatid niya na lang ako sa kwarto para makapagpahinga. I am completely worn out.

“Fuck! Kahit anong galit ko, mahal na mahal parin kita,” he whispered but I’m too tired to even process it.

Like

Like
Love
Haha
Wow
Sad
Angry

Comments are closed.