Scorching Love – Kabanata 42

August 29, 2016 By In Scorching Love 1 Comment

Kabanata 42
Slave

Bukas ang pinto kaya pumasok na ako agad. Kabado ako lalo na nang nakita ko siyang nakatayo sa tapat ng counter at nakahilig doon. His arms were crossed on his chest. Halos mag isang linya ang kanyang kilay dahil sa pagsasalubong. Nakatitig siya sa akin.

“You got me worried…” kalmadong panimula niya.

And I thought he’d hurl me hurtful words because I came here late. Nagulat ako sa paunang sinabi niya.

“Saan ka galing?” dagdag niya, nawalan ng ekspresyon ngayon.
“I was out with S-Stav…” I don’t understand why my voice is shaking.
“Uh-huh… Saan?”
“Sa Roxas. Pumunta kami…”

Halos hindi ako makatingin sa kanya. Gusto kong magmalaki at balewalain ang malamig niyang treatment pero pakiramdam ko’y hindi nababagay iyon. I need to face him and I can’t help but feel the guilt.

“And you didn’t tell me last night?”
“I feel like… I don’t need to tell you about it since…” hindi ko matapos.
“Since?”

Nagkibit ako ng mga balikat at humakbang na para makaakyat.

“You’re in my house. Your father asked me to take care of you. And you don’t need to tell me about it?” aniya.
“We’re both adults, Engineer. I can take care of myself-”
“You know why your father asked me to do that, Snow. Alam mo kung ano ang maaaring magawa sa’yo ng lalaking iyon pero pinagbigyan mo parin!” ngayon tumataas na ang boses niya.
“Stav has been good to me! Simula pa noon! Noong mga bata pa lang kami kaya hindi ko alam kung ano ang pwedeng irason para huwag siyang pagkatiwalaan ngayon!” giit ko naman.
“His desperation might change his attitude and believe me, even when you’re twenty two… wala ka paring muwang sa mundo! People do different things when they’re desperate and you’re friend is not an exemption!”
“Bakit? May nangyari bang masama sa akin ngayon? Wala naman, hindi ba? I trust him. Naging totoo siya sa mga sinasabi niya sa akin. Maaaring masasabi mo iyan dahil ikaw mismo ay hindi totoo sa mga sinabi mo!”

Umigting ang kanyang panga sa sinabi ko. Kinalas niya ang kanyang mga braso at humakbang naman siya palapit sa akin. Ang kanyang maong ay tamad na kumakapit sa kanyang baywang. I can’t help but look away just to keep me away from my worldly thoughts.

“You trust him that’s why until now you let him kiss you?” kasing lamig ng yelo ang boses niya.

Nag-angat ako ng tingin sa kanya. His eyes were tired and bloodshot. Medyo pula rin ang kanyang mukha.

“Walang malisya iyon. Pwede ba? He kissed me goodbye, that’s all!”
“Ang swerte niya at may pribilehiyo siyang ganoon sa’yo…” he mocked.
“I told you, wala iyong malisya!” giit ko.
“At tuwing tayo ang ang naghahalikan, mayroon, Snow?”

Hindi ako nakapagsalita. Naglakad na lang ako ng dire diretso patungo sa hagdanan para makapunta na sa aking kwarto. Lalagpsan ko sana siya ngunit hinawakan niya ang aking braso bago ko pa magawa iyon.

My eyes shot up to him and saw that he’s seething with anger. Kung hindi ko lang siya kilala ay iisipin kong sasaktan niya ako dahil sa galit niya.

“Hindi pa tayo tapos kaya huwag mo akong talikuran-”
“Bitiwan mo ako. Kung ang inaalala mo ay papagalitan ka ni Papa dahil hinayaan mo akong sumama kay Stav, huwag kang mag-alala at ako na mismo ang tatawag sa kanya ngayon para-”
“You didn’t even cared to text me at all! Kahit para mapanatag lang ang loob ko. Pinili mong gawin akong baliw sa kakaisip kung nasaan ka at ayos ka lang ba!”
“I texted Kael. I told him I’m with Stav. I’m sure he told you that…”
“And that was all. I tried calling you the fucking whole day you’re phone is off? Ano ‘yon? Para hindi ka maistorbo?”

Binawi ko ang braso ko sa kanyang kamay pero hindi ko magawa. Masyadong mahigpit ang kanyang pagkakahawak.

“My battery is dead! Gabi na nang nakapag charge ako!”

And that was his number? The unknown one calling me?

“At kung inaalala mo si Papa-”
“Ikaw ang inaalala ko! I asked you last night kung may gagawin ka sa araw na iyon ang sabi mo wala!” hindi sigaw iyon pero ramdam ko ang galit. “Hindi ibig sabihin na mahal kita, pwede mo na akong paikutin at pagsinungalingan!”

Namilog ang mga mata ko. Para akong nilubayan ng paghinga. Dadagdagan ko pa sana ng mga paratang kung hindi ko lang nakita na mahalumigmig ang kanyang mga mata. Mahina niya akong binitiwan at tinalikuran.

Parang may kumurot sa puso ko habang tinitingnan na hinaplos niya ang kanyang batok at kinuha ang isang baso ng whiskey sa counter.

“Mag pahinga ka na. Pagod ka siguro…” sabi niya.

Kahit na pinapakawalan niya na ako ay nanatili akong naroon. Sumimsim siya sa baso at nilingon niya ako nang naramdamang hindi pa umaalis.

“Anong sinabi mo?” pagalit kong sinabi.
Bumaling siya sa baso at pinaglaruan niya ang gilid nito.
“Ikaw ang sinungaling!” nanginig ang boses ko. “Paanong ganoon kung marami kang babae!?”

Naglahad siya ng kamay sa paligid at diretso akong tiningnan.

“Ikaw lang ang babae rito… May iba ka bang nakikita?”

Nanliit ang mga mata ko.

“Si Architect ay parte ng team ko. Si Katarina ay nasa Maynila at may sariling buhay. Alam mo kung saan talaga siya tumatayo sa buhay ko. Kahit noon pa-”
“How the fuck will I know? Marami ng nagbago. Malay ko kung pati ang relasyon ninyo ay nagbago na rin, ha?” sigaw ko habang nanlalabo ang mga mata

He sighed wearily. Sumimsim muli siya sa baso at nilapag niya iyon sa counter. Humarap siya sa akin ngayon at lumapit.

“Kung may nagbago, sana ay kasal na ako ngayon… Pero wala at ganoon parin. Gustuhin ko mang kumawala sa’yo, hindi ko parin magawa. In fact…” he smiled mockingly. “Ikaw pa ang kinulong ko rito sa akin. Wala paring nagbago. Alipin mo parin ako…”

Hindi ako nakapagsalita sa narinig ko sa kanya. Sa pagod sa kanyang boses ay gusto kong umiyak. Parang may humahaplos sa aking puso.

“I want to take my revenge so bad. I want to hurt you so bad… But after last week, I realized… Bata ka pa nga pala noong inalok kita ng kasal. At masyado akong baliw sa’yo para pakinggan ang pagtanggi mo…” Umiling siya. “Go to sleep, Snow…”

Nangilid ang luha sa aking mga mata. Hindi ko alam kung bakit may bumabayong sakit sa aking dibdib habang tinatanaw siyang nanghihina. Ayaw ko mang umiyak ay hindi ko na napigilan. He’s right… I was too young. I doubted our relationship because we’re both young!

“Stupid ka! Iniwan lang kita dahil ayaw kong mas lalong magalit si Tita Marem sa inyo!”

Kitang kita ko ang gulat sa kanyang mga mata. Even with the pain in his eyes, I can see still a faint amusement.

“I know that now… don’t worry…” he said coldly at nag-iwas ng tingin.

Lumapit ako sa kanya. I closed the space between us. My heart is pounding like mad. I hate him for believing that I rejected his offer to marry him only because I was young! Kung hindi galit ang tiyahin ko sa kanila ay malamang pinakasalan ko na siya! Wala akong pakealam kung bata pa ako noon.

“Sibal!” sigaw ko nang hindi niya ako tiningnan kahit nasa harapan niya na ako.

Bumuhos ang luha sa aking mga mata. Hindi ko alam kung bakit sobra sobra ang sakit na nararamdaman ko ngayon. Naiinis ako sa pinaniwalaan niya!

Tumingkayad ako para maabot ang kanyang labi. Pinatakan ko siya ng halik. Hindi siya gumalaw. Imbes ay sinarado niyang maigi ang kanyang labi. Uminit ang pisngi at batok ko sa kanyang ginawa.

Tinulak ko ang dibdib niya pero hindi siya natinag. Hindi siya makatingin sa akin.

“Kiss me back!” utos ko.
“Hindi iyan ang gusto ko, Snow. If we do that again and you forget me in the morning, I will lose it.”

Bumaling siya sa akin. His tired eyes scares me. Ayaw kong pagod siya. Ayaw kong makitang nasasaktan siya. Lalo na ngayong nanlalambot ako sa lahat ng sinabi niya.

“Please…” tumingkayad muli ako at hinalikan siya sa labi.

Hinawakan niya ang magkabilang braso ko para ipirmi ang mga paa ko sa sahig. Hindi na ako makahalik sa kanya ngayon.

“Mahal parin kita…” I whispered.

Kitang kita ko ang pagkamangha niya. He bit his lower lip. Tinitigan niya ako parang tinatantiya ang sinabi ko.

“If Tita Marem didn’t threaten me years ago, kasal na sana tayo ngayon…” halos ‘di ko marinig ang sarili kong boses ngayon.
“Pakakasalan mo ba ako kahit mahirap lang ako? I doubt that, Miss President… Your relatives would be furious…”
“I don’t care…”

Umawang ang bibig niya. Ilang saglit niya akong tiningnan.

“I will ask for more if you want to kiss me…” he said.
Ngumuso ako. “What is it, then?”
“You’re not allowed to kiss or be kissed by anyone including your trusted friend…” nanginig ang boses niya. “You’re sleeping in my room…”
“Is that all?” hamon ko.
“And I want you to practice a new signature with Riego as your surname… Dahil talagang itatali kita, Miss President.”

Ilang sandali akong tumitig sa kanya. He looks serious as he gazed at me. It’s like he’s expecting me to say no to that… gaya ng ginawa ko noon.

“Is that all?” hamon ko muli.

Bago pa ako makapagsalita muli ay bumaba siya ng kaonti para siilin ako ng halik. Inangat niya ako. Hawak ang aking pang-upo ay naglakad siya paakyat sa hagdanan.

Tumindig ang balahibo ko nang naramdaman ang malamig na pintuan ng kanyang kwarto nang sinandal niya ako roon para mahawakan ang door handle at para makapasok doon.

His lips touched mine with a few provocative kisses. Parang nanunuya. Parang bumubulong sa akin kung ano talaga ang naiwan ko sa loob ng limang taon. Parang kailangan kong pagsisihan ng mabuti iyon.

Hinila niya ang aking batok at inanggulo ang aking ulo para mas mahalikan ako ng malalim. His tongue teased the insides of my mouth at halos mawala ako sa sarili ko. Hinila ko na lang ang ilang hibla ng aking tamang pag-iisip para lang hindi tuluyang malubayan ng ulirat.

Naramdaman ko ang lambot ng kanyang kama nang padarag niya akong binaba roon. Agad niyang tinanggal ang kanyang t-shirt at tinapon kung saan. He resumed his hot and wet kisses as he grinded against my body.

The tingling sensation in between my legs made me quiver. Lalo na tuwing tumatapat iyon sa nararamdaman kong pagkalalaki niya. The thought of him naked is killing me. Pinalupot ko ang aking braso sa kanyang leeg para mas lalo siyang mahalikan ngunit hindi niya ako pinaunlakan. Gusto niyang nanunuya. He sucked and tasted my lips when I want him to kiss me with his tongue and all out. Kahit na frustrated ay para akong nadarang sa apoy dahil sa ginawa niya.

“Huwag na huwag mo na ulit akong pagselosin…” bulong niya habang hinahawakan ang laylayan ng aking damit.
“Hindi na…” halos ‘di ko makilala ang sarili kong boses.

He smiled at my response. Quickly, he managed to remove my dress. Hihiga na sana ako muli kung hindi niya lang ako hinila patungong dulo ng kama. He kissed me passionately as his other hand found its way to my soft mounds. He molded and kneaded them like he’s their master.

Bumaba ang paa ko sa kama. Ang sahig ay malamig sa aking paa. Hiniga niya ako sa ganoong ayos habang hinahalikan. The electrifying pleasure from the way he played with my acorn hard peaks made me lose my mind.

“Sibal…” I called.

Hinalikan niya ang ibaba ng aking tainga. Parang may kuryenteng nag ga ground sa aking katawan dahil sa ginawa niya. He kissed me down to my neck, to my collarbones, and to my soft mounds. Wala siyang pinalagpas. Lahat ng balat ay nadaanan ng kanyang labi.

His other hand gently carressed my thighs. I jerked my thighs so his hand can get closer to where I need it the most. Hindi siya nagpadala. Imbes ay nilalayo niya.

“Oh..” kinagat ko ang labi ko sa frustration.

His hot wet mouth covered my peaks. He alternately sucked them as his other hand brought down my panties. Ni hindi niya iyon inayos. Hinayaan niya lang iyong mahulog sa aking isang paa.

And then finally his finger gently went to my folds. It is pure torture to feel it. Lalo na nang sinabayan niya iyon ng paghahalik sa gilid ng aking dibdib. He showered me feathery kisses down my stomach. He trailed it with his soft lips until he parted my thighs and positioned himself in between them.

Nakaluhod siya habang naroon dahilan kung bakit napabangon ako sa gulat.

“Engineer Reigo!” sigaw ko bago niya tinuloy ang ginawa.

At the first flick of his tongue, my eyes shot back. Ang tinukod kong mga kamay sa kama ay nanghihina. Gusto kong mahiga muli.

He kissed and suck it with his hot mouth. The sensation I felt was beyond everything else. Hinihingal at naliliyo ako sa bawat kilos niya. Sinabunutan ko siya nang naramdaman kong bumilis ang tempo ng kanyang paghalik.

I cried loud when I felt myself reach it. My body shook as he continued to shower me with kisses there. I felt the gushing liquid in between it dahilan kung bakit napamulat ako. Bahagya ko siyang tinulak para mailayo roon pero halos mabuwal ako sa kinauupuan ko nang nakita ang titig niyang mga mata sa akin habang tinitikman at hinahalikan iyon.

Tumayo siya at dahan dahang dinaganan ako habang hinahalikan ang aking tiyan, ang gitna ng aking dibdib at ang aking leeg. His other hand went to support my back at inangat niya ako ng bahagya para umayos sa kama.

Tumayo siyang muli para kalasin ang kanyang sinturon. Watching him slowly stripping off his pants was pure torture! Gusto ko siyang sigawan o tulungan sa kanyang ginagawa pero hindi ko siya abot.

He unzipped his pants, his eyes never leaving me. Pagkababa niya noon ay tanging ang boxers na lang ang suot niya. He removed his pants from his feet and then pulled the boxers down, too.

His maleness made me hitch my breath. Dinaganan niya ako, ngayon completely naked. His maleness stood proud just near my thighs as he smothered my mouth with hungry kisses.

His finger slowly penetrated my sensitive flesh. I felt the muscles contract at his entrance. He pushed and pulled it gently and his mouth did it to mine only with his tongue. Hindi ko na alam kung alin ang uunahin. Basta ang alam ko’y gustong gusto ko siya.

“Sibal, please… I want you…” I whispered and try to reach for him.

He chuckled as I raised my hips to meet him. Ngumuso ako at pakiramdam ko’y pinamulahan ako ng mukha.

“You’re so sweet, Miss President. It’s addicting…”

His member reached my entrance. Slowly, my folds welcomed it, coated it with the wetness he gave me.

“Kaya dapat… mabaliw ka rin sa akin. Hinding hindi mo na ako maiiwan muli,” bulong niya at sa isang matinding kilos ay pinasok niya ako.

I almost sreamed when he did it. Ilang sandali siyang nanatiling ganoon ang ayos habang hinahalikan ako sa leeg hanggang sa nasanay ako. Slowly, I grinded against him so he could feel how much I want him moving.

He chuckled on my ears and gently tried to thrust it in and out.

“Do you want this, Miss President?”

Hindi ako sigurado kung sino ang president sa amin.

“Yes, please…” I begged.

He chuckled again and did another gentle move. Para akong mababaliw kung ipagpapatuloy niya ito. Pero tingin ko rin naman ay ito talaga ang gusto niyang mangyari… ang mabaliw ako ng husto sa kanya.

Gusto kong maiyak sa kasabikan. I grinded at him in a faster pace but he firmly held my hips to make me stop.

He was never my slave… He’s wrong… I was…

“Please, Sibal…” I begged again.
His lips twitched and then he sucked my lips.

Hinawakan niyang mabuti ang aking baywang at pagkatapos ay mabilis na binigay sa akin ang gusto ko. He moved so fast and hard that I couldn’t even catch my breath properly.

Soft moans made him curse a lot as he did that. Dumilat ako upang makita siyang pulang pula at nakatingala habang ginagawa iyon.

Damn it, baby. Why do you have to be…

Nang dinungaw niya ako ay kitang kita ko ang alab sa kanyang mga mata. He went faster and faster until I felt him spill inside of me. Immediately, my world shattered into millions of pieces as I found my release just in time for his.

Padarag siyang bumagsak sa akin. His whole naked body covered me. Pareho kaming hinihingal pa sa nangyari.

He kissed my shoulders and my neck. I groaned as I let out the spasms from what just happened.

“We’ll cuddle all night, Snow. At bukas, wala kang gagawin kundi ang manatili sa tabi ko…”

Kinagat ko ang labi ko.

“That’s the price I want,” he whispered and kissed my ears.

Like

Like
Love
Haha
Wow
Sad
Angry

1

One Response to Scorching Love – Kabanata 42

  1. I have been surfing online more than 3 hours today, yet I never found
    any interesting article like yours. It is pretty worth enough
    for me. In my opinion, if all website owners and bloggers made good content as you did, the internet will
    be much more useful than ever before.