Blown By The Wind – Kabanata 39

July 24, 2017 By In Blown By The Wind 2 Comments

Kabanata 39
Passion

Nagkatinginan kami ni Vince pagkatapos parehong pumirma. I can’t help but realize that even though this is so unplanned, it still feels solemn.

Sa ihip ng hangin galing sa himpapawid, sa katahimikan ng aming mga kasama, sa munting musika na nanggagaling sa ‘di kalayuan, at sa pintig ng puso kong hindi makapaniwala. I don’t remember feeling this content the whole time the spotlight was on me. Sa mga araw na ang lahat ng sigaw ng mga tao ay ang pangalan ko, hindi ko kailanman naramdaman ang ganitong uring kapayapaan at kasiyahan.

The happiest moments in life are not actually spent laughing or smiling the whole time with so many people around, sometimes it is spent in silence with the people who matters the most.

Hinawakan ni Vince ang kamay ko. In a thick gold wedding band with a crystal clear diamond in the middle at sa parehong gilid ay ang pangalan ng pinanggalingan ng singsing, unti-unti niyang pinadulas ito sa aking daliri.

Parang pinupunit ang puso ko. I didn’t know that getting married hurts so bad.

When it was on, marahan niyang hinila ang kamay ko upang halikan ang singsing. My breath hitched at his moves. Seryosong-seryoso at kung hindi ko lang siya kilala ay iisipin kong galit siya.

“Put this on me,” utos niya kahit hindi na naman kailangan.

Nilagay niya ang parehong singsing sa aking palad. Nanginginig naman akong itinutok iyon sa kanyang daliri. The flashes from the photographer went on and on but it didn’t distract me at all.

Ngayon ko lang napagtanto na ang kapal ng singsing ay sobrang agaw pansin sa kamay niyang walang kahit anong ibang accessory. Putting this on him will immediately make his attire scream that he’s already married. Hindi gaya ko na nagmimistulang accessory ang singsing o ‘di kaya’y parte ng wardrobe.

“Don’t worry, Vince,” panunuya ni Ate Reanne na siyang nagpabasag sa katahimikan.

Bumaling si Ate sa akin, looking like she’s got a cruel plan for me.

“Kung narealize mong mali ang desisyon mo sa pagpapakasal sa kapatid ko…”

Kuya Lucas started laughing. Umiling din ang sekretarya ng Judge samantalang ako’y napasinghap na sa takot.

“I’m just reminding you that this has grounds for annulment.”

Nalaglag ang panga ko. Sinulyapan ko si Vince na ngayon ay nakangisi at nakatingin kay Ate Reanne. Ano? Pwede kaming ma annul?

“I’ll marry her again with your parent’s knowledge and in front of everyone,” sabi ni Vince habang tinitingnan ako.

Ang takot sa aking puso ay agad na naglaho. Unti-unting bumaba ang aking balikat.

The judge reminded us of so many things. Pareho kaming nakinig na lamang sa mga sinasabi habang si Ate Reanne at Kuya Lucas ay nagyayakapan at ganoon din.

“Speaking of Mom and Dad, nasa ospital sila ngayon. Hindi parin nanganganak si Ate Lyanna.”

Kinabahan agad ako. I don’t know what my parents will say or do kapag nalaman nila ang nangyari ito. It’s been six months or more, too, since the last time I saw them. Noong pinalayas ako sa amin, hindi na ako muling bumalik. My Dad would definitely bring up that topic and I don’t want to regret more.

Tumawag naman si Mommy at Daddy noong nag blockbuster ang movie ko. They congratulated me but they never showed up for my parties. Hindi rin namin na pinag-usapan ang tungkol kay Vince. Pakiramdam ko, may sama parin sila ng loob sa akin sa parteng iyon.

Tumango ako at inisip kung dapat ba akong pumunta roon. Tinapik ni Ate Reanne ang aking braso.

“If I were you, hintayin mo na lang na manganak na si Ate bago mo sabihin ‘to kay Mommy at Daddy? And besides, I’m sure Daddy would call for a press conference immediately kapag nalaman niya na ganito.”

Napakurap-kurap ako sa sinabi ni Ate Reanne. Tama rin naman siya sa sinabi. I suddenly wonder kung may binanggit bang ganito si Vince kina Mommy at Daddy?

“What’s your plan, Vince?” Ate Reanne turned to him.
“I need to go back to Costa Leona for tonight,” ani Vince.

Nagulat ako roon. I know that he needs to go because of Milo pero hindi ko na inasahang matutuloy pa siya gayong paniguradong late na siya sa kanyang flight. It’s nine thirty in the evening and even if we’re just in Pasay, hindi na siguro kakayanin pa. Well, unles if we move the flight?

Nilingon ako ni Ate Reanne. Kitang-kita ko sa kanyang reaksyon ang pagtatanong.

“Uh, how? If you’re seen-”
“I don’t mind if we’re seen, Ate,” agap ko nang napagtanto kung ano ang inaalala niya.

I have a tell all article coming. Anytime this week lalabas iyon. There’s no stopping it.

“A chopper is waiting for us on the next building. Mahihirapan na kasi kaming kumuha pa ng eroplano.”

Everything was too fast. I can’t believe that my sister understood his words better while I am still clueless. Hindi maabsorb ng utak ko kung ano talaga ang gagawin namin.

“Oh! Well, that’s great? Is there a helipad near your house in Costa Leona?”
Tumango si Vince. “Mayroon sa The Coast.”
“Oh! Then, why don’t you both go now? Kahit pa sobrang higpit ng seguridad dito, I don’t think her paparazzis are sleeping yet.”

Pagkatapos magpasalamat sa mga dumalo ay nasa cellphone na ulit si Vince. Sinalubong kami ng dalawa pang naka itim na lalaki, siguro’y parte ng kanyang security team. Ate Reanne, Kuya Lucas, and the three others didn’t come with us para hindi masyadong halata.

Sa sasakyan ay nagdadrama na si Amer sa kabilang linya.

“I can’t believe you, Amore!” Nanginginig ang boses niya. I’m not sure if he’s overreacting or he’s just really mad. Sa bagay, siya itong lubusang nag effort sa mga pinaggagagawa namin noong nakaraan at ngayon siya pa mismo ang hindi nakadalo.
“Amer, hindi ko kasi alam-”
“I was with you the whole time you chase him! Sa Spain, Hong Kong, dito! Tapos sa huli, hindi ako kasama sa kasal? Ano ba naman ‘yan?” he cried.
“I’m sorry, Amer…” iyon lang ang nasabi ko dahil medyo abala na kami sa pagmamadali patungong elevator at akyat ulit sa isa pang building kung nasaan ang chopper na sinasabi ni Vince.

Although we are very secured by his guards, I don’t see the need for it anymore. Pero dahil mabilis ang pangyayari, hindi ko pa masabi sabi kay Vince kung bakit.

“Iyan lang ang masasabi mo? At nakakatampo si Vince! Hindi man lang siya humingi ng tulong sa akin! I know how to keep a secret so bakit niya kailangang ilihim sa akin na ganito ang plano niya?”

Umirap ako. I doubt it. He knows how to keep a secret? Really? Well, he does. Kaso minsan nadudulas ang bibig niya at sa maling timing pa.

“I hate you, Eury! I’ve been a good friend to you tapos ngayon ganito? Ito ang isusukli mo sa lahat ng ginawa ko? You did not invite me on your wedding when all this time I thought I’ll be a maid of honor!”

Nakinig ako sa kanyang mga hinanakit. But I can’t take him seriously, I don’t know why.

“And Vince? Napakawalang hiya niya! Ilang taon akong boto sa kanya tapos ganito pala ang mangyayari!? Friendship over na tayong dalawa! At sabihin mo kay Vince na hahanapan kita ng ibang lalaki. Ilalayo kita sa kanya!”
“If you want, I can give my phone to him para mag-usap kayong dalawa.”
“Sige!” He cleared his throat. “Ibigay mo! Sabihin mo rin sa kanya na tutol na ako sa inyo-”

Hindi ko na pinatapos ang kaibigan. I gave the phone to Vince. Nagtaas ito ng kilay ngunit sa huli ay tinanggap parin ang cellphone ko.

His first word was a whisper kaya lumapit ako ng konti para marinig pa iyon. He glanced at me when he realized who I’m talking to.

“Don’t worry, I’ll marry her again.”

Iyon lang ang sinabi niya. Konting pagkakatigil at binigay na agad sa aking ang cellphone.

Kumunot ang noo ko at tinanggap iyon. Nilagay kong muli iyon sa aking tainga at naabutan ko ang malambing na boses ni Amer at ang hagikhik niya.

“Ay! No problem pala…” humagikhik muli siya.

Ang baklang ‘to! Kapag si Vince ang kausap biglaang magiging mabait?

“Amer!” saway ko.

Natigil siya sa kalagitnaan ng hagikhik. He cleared his throat again. Akala niya hindi ko siya nahuli.

“Oh! Ayos na… Asan na kayo?” he said like nothing happened.

I sighed. Imbes na intrigahin ko siya sa naging reaksyon ay sinabi ko na lang sa kanya ang mga detalye.

Hindi ko na siya marinig nang nasa helipad na kami kaya pinatay ko na ang cellphone. Vince held out his hand for me nang pumasok ako at sumakay.

Nasa himpapawid na kami nang napagtanto kong wala akong ni isang damit. All I have is this white dress and nothing else. Not even an underwear.

When the chopper landed, nawala naman agad sa isipan ko iyon. Lalo na noong nakita ang isang cake na gawa ata sa hotel na iyon. It has Milo’s name on it. Iyon ata ang dadalhin ni Vince para sa kanyang pamangkin.

I remained silent the whole time we were together inside the van down to their ancestral house. Lalo na dahil abala parin siya sa katawagan. I suddenly don’t know how to actually react when we’re both alone again and in a private room.

Uminit ang pisngi ko nang narealize na dito nga pala ako sa kanila matutulog. Saan? Wala na ata sa kanila ang mga kasamahan ni Andres na Engineer kaya pwede na ako sa ibang kwarto. But we’re married so… and besides may nangyari na sa amin… well, I’m not saying that something should happen right now! Of course not!

Una siyang bumaba sa van. Cassandra, Andres, Milo, and Wanda were all waiting in front of their yard. Para bang insahan talaga nila ang dating namin… o niya.

“Bakit ka ba natagalan? Matutulog na sana si Milo, e!” panimula ni Cassandra.

Wala silang alam sa nangyari.

“Akin na, Vince, ‘yang dala mo,” si Wanda at kinuha na ang dalang box kung saan nakalagay ang cake.

Vince turned to me when he realized that I did not come out of the van, yet. Ngunit nang napalapit si Wanda sa kanya ay nakita agad ako nito.

Her face rested from her usual serious or almost grumpy. Pero mas lalo lang akong kinabahan. She never liked mo for Vince and to know now that I’m here, for sure, maiinis iyon. Paano na lang kung malaman niyang kasal na kami.

“Come here.”

Nilahad ni Vince ang kamay niya sa akin. Nanuyo ang lalamunan ko kaya tumango na lang ako at tinanggap ang kamay niya. Bumaba ako ng van at nakita ko kung paano parehong nakatingin lang ang lahat except for Milo.

When Milo saw me, he immediately ran towards me. Sinalubong niya ako ng yakap. Yumuko ako para yakapin din siya pabalik.

“Happy birthday, Michaelangelo!” bati ko.

He smiled for a moment pero ilang saglit ay tumingala na siya kay Vince na parang may napagtanto.

“We’re married.”

Isang buntong-hininga ang narinig ko galing kay Wanda. Natatawang lumapit si Andres habang tinatampal ni Cassandra ang braso nito.

“Stop it!” saway sa kasama.
“You’re married to Tito Vince, Ate Ganda?” Milo turned to me. Mukhang hindi naniniwala sa tiyuhin niya.
I smiled and nodded simply.

Pinasadahan ng tingin ni Milo ang damit ko. The look of shock on his face is evident. Pagkatapos ay si Vince naman ang nilingon niya.

Gulat si Cassandra nang lumapit. Sumulyap ito sa akin bago kay Vince. Punong-puno ng katanungan ang mga mata pero hindi na itinuloy.

“Pumasok muna tayo sa bahay. Lumalalim na ang gabi.”

Bago ako sumunod ay pare-pareho kaming natigilan nang nakitang tahimik na umiiyak si Milo. I smiled and got hurt at the same time. Mabilis kong pinalis ang mga luha sa kanyang mga mata. Inangat siya ni Vince kahit pa panay ang suntok nito sa kanyang balikat. Vince smirked at him dahilan kung bakit mas lalong nagalit si Milo.

“Don’t worry,” bulong niya rito. May iba pa siyang binulong na napatango na lamang si Milo pero hindi ko na narinig.

Cassandra smirked and then turned to me.

Pare-pareho na kaming tumulak patungo sa loob ng bahay nila. Nakabukas ang TV sa sala. Pagkababa ni Vince kay Milo ay agad itong bumaling sa akin.

I am awkwardly standing beside him, confused kung ano nga ba ang gagawin ko rito. Lalo lang akong kinakabahan sa katahimikan ng lahat. Walang umiimik kundi si Andres na panay ang congrats kay Vince.

Mas lalong awkward dahil nakagown parin ako hanggang ngayon. Vince looked at me from head-to-toe. For a moment, naalala ko iyong unang tapak ko rito. Ganitong ganito iyong naramdaman ko noon. I feel so out of place and awkward. Ang pinagkaiba lang ngayon, kasal na kami ni Vince.

“Can I… use the bathroom or change into something c-comfortable? And… uh, where do I sleep?” nag-aalilangan kong sinabi.
Nagtaas siya ng kilay. Like my questions were all ridiculous. “Sa kwarto ko. May mga damit ka pa roon.”
“Oh!” Dahan-dahan akong tumango nang ‘di siya tinitingnan. “Th-Then I’ll go now.”
“Bukas na lang natin kainin itong cake? Para makapagpahinga kayo. I believe you had a long day?” si Cassandra sabay ngiti at lingon sa kay Milo na ngayon ay inaantok na nakahiga na sa sofa.

Tumango ako at tumulak na patungong kwarto ni Vince. Nothing has changed in his room. Lahat ay nasa parehong ayos, syempre ay hindi na siya marahil bumalik pa rito simula noong umalis kami.

Inangat ko ang aking kamay galing sa ilalim ng bathtub. It revealed the two rings Vince had given me.

Hanggang ngayon, hindi parin ako makapaniwala na kasal na nga kaming dalawa. I know I never got really comfortable with him pero pakiramdam ko mas lumala lang ngayon kumpara sa dati. Well, it is understandable since the last time we saw each other was when we broke up. At ilang buwan akong miserable kaya hindi pa magsink in sa akin na kasal na nga kami.

My phone beeped. It’s Amer again kaya tinanggap ko ito, in loudspeaker so I could relax better.

“What?”

Sinikop ko ang mga bubbles sa bathtub at unti-unting ipinahid sa aking braso.

“Ang ex mong magaling iniissue ka.”

Natigilan ako pero sa huli ay nagrelax din. Whatever Zander is going to do right now, I don’t care anymore. Alam ni Tita Daisy iyon. Kaya siguro hindi na rin niya ako binalitaan sa kung ano mang ginagawa ni Zander ngayon.

“Nasaan ka? Do you have a television? It’s actually live, Amore. At this hour, nabuking siya na may bahay na raw kayo at planong magpakasal?”

What the hell?

“Kasasabi niya lang na alam mo raw ang tungkol dito? Do you know this address?” He mentioned a familiar address that jarred me. “Kahit tanungin pa raw si Eury, alam niya na raw ito. O sige. Ako magtatanong sa’yo, do you know that address?”
“Yes, but…”
“Oh my God! You got married to Vince and you let your ex build a house for you?”

Umayos ako sa pagkakaupo, unable to relax now.

“Amer, ‘yan ‘yong tinutukoy ko sa’yong lote noon!”
“Guess what, the mansion is already done. Kumalat na ang pictures ng bahay n’yo ni Zander at ayon sa kanya, you two are just waiting for the right time to get married!” Amer laughed hysterically. “Sorry, Zander, naunahan ka!”

Pumikit ako ng mariin. I cannot believe that Zander is doing this! Alam niyang hindi totoo ang pinagsasasabi niya pero ganito parin! What the hell?

“What channel? And my God!”

Nilingon ko ang pintuan ng bathroom. Iniisip kong bukas ang TV kanina bago ako umalis. For sure nasagap ni Vince ang balitang iyon. And I never mentioned it to him.

“The house is nice, actually. Buti ‘di si Architect ang pinagdisenyo niya. Well, hindi naman siguro tatanggapin ni Vince iyon kahit pa hindi siya galit kay Zander dahil masyadong maliit na project iyan para sa kanya. Kahit pa sabihing bahay ng artista, ‘di ba? But anyway, the netizens are very amazed! They find it sweet. They said you two needs to get married immediately. Oh the pressure on you, Amore…”

Fuck Zander! Ba’t niya ginagawa ‘to?

“Amer, ibababa ko lang ‘to. I want to see what’s happening.”
“Okay. Paparinig na lang ako na hindi ‘yon totoo.”
“Thank you!”

Binaba ni Amer ang tawag. I Googled the issue and saw all its details, maging ang itsura noong mansion na ipinatayo ni Zander para sa akin. My heart is beating so fast at ang takot ay nanunuot sa akin.

Lalo na noong sinubukan kong mag-online sa aking mga social media accounts like Instagram and Twitter but I couldn’t log in!

Mabilis akong nagtipa ng mensahe kay Tita Daisy at sa manager ng aking social media accounts na kinuha simula noong sumikat ako ng husto!

Ako:
Tita Daisy, good evening po! Just want to know why I can’t log in to my social media accounts?

Accounts Manager:
Good evening, Sir. Is there a problem with my accounts? Hindi po ako makalog-in.

Nagmamadali ako sa pagbibihis. Ni hindi ko na inisip ang sinuot ko o ang ayos ko, basta lang ay makapagbihis ako.

Lumabas ako ng bathroom. Lito pa ako kung alin ang uunahin ko, ang tawagan si Zander o ang bumaba. But clearly, Cassandra said that we should sleep now. Kaya lang si Vince, nasa baba parin!

Palabas na ako ng kwarto nang narinig ko ang usapan sa baba.

“You think wala siyang alam?” It was Cassandra’s low voice.
“Iyan na nga ba ang sinasabi ko, Vincent. Mahirap makipagrelasyon sa artista. Lalo na kung papakasalan mo. Ngayon, tingnan mo ito.”
“You never liked her, Wanda,” si Cassandra.

I stopped. Nasa isang baitan na ako sa hagdanan ngunit tumigil ako para makinig.

“Maganda ‘yon, Vince. Bukod pa sa hindi ko nagustuhan ang ginawa niya sa’yo noon. Hindi rin ako naniniwalang mapapanatag ka riyan ngayon lalo na’t artista pa,” paliwanag ni Wanda.
Humalakhak si Cassandra. “Let us stop questioning him. I don’t think he’d marry her immediately if he isn’t sure, Wanda.”
“Kahit noon naman, e. I remember how we went to Cavite for their mall show kahit pa alam mong hindi ka rin makakalapit,” si Andres.
“What?” gulat na sinabi ni Cassandra.
“And that school show? Visit and project, my ass. You were stalking her, Vince!”
“I seriously had a meeting with a client, Andres,” medyo mababang boses ni Vince.
“Ah! You can’t fool me, Architect!”
“Kailan ‘yan?” halos umalingawngaw na boses ni Cassandra sa buong bahay.
“Noon! Bago pa iyon napadpad dito! Your brother was a lovesick stupid maniac stalker-”
“Shut up, Andres! Totoong may mga meeting ako sa lugar na iyon-”
“Well I wonder who sets the meeting up? Who’s deciding where to meet? You know what? Buti na lang napadpad iyon dito, kung hindi usad pagong ka rin. Papatulong ka pa sa Daddy noon, e, may boyfriend naman pala? Ano ‘yon, may plano kang sulutin?”

Kinagat ko ang labi ko habang naririnig ang mura ni Vince kay Andres.

“Vince, is this true?” Cassandra sounded so concerned.
“Cass-”
“Hindi ko pa narinig itong mga sinasabi ni Andres, ah? Totoo ba ‘to?” naririnig ko ang pagsunod ni Cassandra kay Vince.

Umatras ako at nagpasyang hindi na tumuloy sa pagbaba. Ngumiwi ako, may kung anong nararamdaman sa aking tiyan.

“My God, you’re worse than my son!”
Humagalpak sa tawa si Andres. “A star surrounded by fans and bouncers can’t mingle with a busy Architect like him, Cassie. So how do you expect him to meet her again, then?”

Wanda groaned and cleared her throat.

“Paano naman itong bagong paratang sa kanya ngayon? Totoo kaya ito? Hindi ba pwedeng sabihin sa kanya an tumigil siya sa pag-aartista? Kahit pareho pa kayong hindi magtrabaho buong buhay n’yo ngayon, manganak ng marami, at mamuhay ng marangya, paniguradong hindi mauubos ang pera mo kaya bakit pa kailangan niyang magtrabaho ng ganyan?”
“I can’t do that to her. I promised I’d give her what she wants. Kung masaya siya sa ginagawa niya, hindi ko hihingin sa kanya ang itigil ito.”

Humilig ako sa dingding at tumingala. Suminghap ako, nagbabara ang sakit sa aking lalamunan.

“Pero Vince, mahirap ang ganitong buhay-”
“Pinagkaitan siya nito ng kanyang mga magulang, Cassandra. I don’t want her to feel suffocated and in jail when she’s with me.”

Natahimik silang lahat. Nabasag lamang nang tumunog ang mga paa ng isang silya.

Humalakhak sa boses ni Wanda. The other three remained silent.

“Kahit na labag naman sa’yo?” Wanda asked.

Nobody answered. Nakakabinging katahimikan muli ang bumalot sa usapan nila. Ngumuso ako at naghintay pa ng sasagot ngunit singhap na lang ang narinig ko galing sa matanda.

“Mahal mo nga. Siya-”

She stopped mid sentence when my phone rang. Sa sobrang tahimik at sa lalim ng gabi, dinig ata ng buong barangay ang pagri-ring ng cellphone ko.

Sa pagkakataranta ay agad akong tumakbo patungo sa aking kwarto. I don’t want to answer it because I’m panicking but I realized that I should because it was Zander and it is important to talk to him right now!

“Zander,” salubong ko, hinahabol pa ang hininga.

Madrama lamang siyang bumuntong-hininga sa kabilang linya. Naupo ako sa kama at agad na tinabunan ang mga paa. My face heated when I realized that I’ve been too crazy to eavesdrop on their conversation! Tapos ngayon, eto?

“Did you hear the news?”

Pumikit ako ng mariin at kinalma pa ang sarili ko bago ko tuluyang sinagot.

“Bakit mo ‘to ginawa? I didn’t know-”
“You know about the lot. Don’t tell me you’ll deny that.”
“Zander,” I groaned. “Why did you do that? We’re not together! You’re creating an issue about us! You’re almost lying to the fans about us! I didn’t even know that you build a house!”

Bumukas ang pintuan dahilan ng mas lalong pag-aluburoto ng puso ko. My heart pounded on my ribcage so fast and hard that it hurt. Sumulyap si Vince sa akin, umawang ang bibig ngunit agad na tinikom nang nakitang may kausap ako.

“You can’t deny that you know that the lot is yours. Sa bahay, alam ng lahat na surpresa iyon kaya natural na hindi mo iyon alam.”

Oh my God! This is ridiculous. I just have no words for it.

Halos hindi ko makuha kung anong mga sinabi ni Zander. ‘Tsaka lang ako nakahinga ng maayos nang pumasok si Vince sa banyo at sinarado ang pintuan. Kinagat ko ang sariling labi bago nagsalita.

“Please stop the issue now. We’ll talk when I get back. I’ll schedule a press conference.” Dahil panigurado sa issue na ito, hindi na kaya noong article. “I’m already married.”

Hindi siya agad nagsalita. Wala na akong pasensya pa para hintayin ang reaksyon niya.

“You’re kidding, right?” natatawa niyang sinabi. “You’re just creating an excuse to say no.”

Sukat sa sinabi niya alam kong wala na akong ibang rason na paniniwalaan niya. I cannot talk to him when his mind is clouded with this kind of thinking. I cannot deal with it right now especially that there are so many other things I need to deal with. Kailangan pa naming mag-usap ni Vince. For sure he knows about the news.

Pinatay ko ang cellphone ko para hindi niya na ako macontact. I covered myself with the all white comforter and tried to close my eyes while waiting for Vince. Well, pwede naming pag-usapan iyon bukas na lang. Iyong medyo humupa na ang balita. Kung makakatulog ako ngayon, e di, ipagpapabukas natin. Pero dahil dilat na dilat ako at tila nagkape sa sobrang bilis ng puso, walang pag-asang makatulog ako ngayon.

When the bathroom door finally opened, dilat na dilat din ang mga mata ko. Agad ko siyang nakita. At kahit pa madilim ay may ilaw galing sa labas dahilan ng pagiging klaro ng tingin niya rin sa akin.

Wearing black shorts, topless with a small white towel on his shoulders, and hair long and damp from the shower, he walked gracefully and proudly like a lion on his territory.

Huminga ako ng malalim at sinubukang magsalita ngunit wala akong masabi. My heart is too violent. My body won’t cooperate.

“Who called?” he asked without looking at me.

Naisip ko tuloy kung talaga bang nagustuhan niya ang agarang pagpapakasal sa akin? Hindi kaya nagsisisi siya ngayon?

Ang isiping totoo ang lahat ng sinabi ni Andres ay tanging nang alu sa akin. That maybe he wanted this from the very beginning. That maybe, while I was so confused with the extremeness of my feelings towards him, he was already sure what he’s feeling towards me.

“S-Si… Zander, uh…”

Bumaling si Vince sa akin habang pinupunasan ang buhok ng tuwalya. The small light illuminated all the right places of his body. Para akong nabilaukan nang narealize na panay na ang tingin ko sa kanyang katawan. From his chiseled chest down to the deep v of his belt.

“He gave you a house?” bakas ang lamig sa kanyang boses gaano man niya pinilit na maging kaswal.

Umahon ako sa pagkakahiga. Bumaba agad ang comforter sa aking baywang. I saw his eyes went on my chest then he looked away with clenched jaw.

“That was before these all happened. I mean, bago pa nangyari ang Romblon.”

Vince nodded. Mas nakakatakot talaga siya pag tahimik.

“May bahay na kayo ngayon, kung ganoon,” sabi niya habang nilalagay sa rack ang tuwalya.
“Uh, no. Hindi ko tinanggap ‘yon. He built a house from it without my knowledge and…”

Nagkatinginan kami. I know that look so well. Huli kong nakita ang tingin niyang ito ay noong naabutan niya akong mag-isa sa liblib na lugar na iyon. Mas lalo akong kinabahan.

“Vince, totoo! I…” umiling ako. “Didn’t know that he built a house for me. Isa pa, sinabi ko na sa kanya noon pa na wala na kami. Hindi kami nagkaroon ng relasyon sa mga buwan na wala ka. I never had feelings for him. I clearly told him that we’re done. Na wala na siyang aasahan sa akin.”

Vince nodded again. Hindi ko malaman kung iniisip niya bang nagsisinungaling ako o naniniwala.

Naghahanap ang mga mata ko ng maaari pang idagdag sa sinasabi ko pero wala na. He looks so unpleased and unhappy. I’m scared that he realized it was a wrong choice to immediately get married after a long time with no communication. Naupo siya sa paanan ng kama nang ‘di ako tinitingnan.

“Hindi ko alam kung bakit niya ito ginagawa ngayon. Maybe… Maybe he felt threatened…”

Ngumuso ako. Gusto ko nang maiyak. Ayokong magsisi siya. Ayokong isipin niya na pagkakamali ito.

“Sinabi ko sa’yo noon na bibigyan kita ng bahay, tumanggi ka,” he said.

I slowly crawled to finally get closer to him. Nilingon niya ako. Heated eyes bore into me. Ngumuso ako at nagpaawa.

“Now the news says you have a titled lot from another man. Alam mo ba ang tungkol sa lupa? He said the house should be a surprise, were you surprised?” naririnig ko ang tabang sa boses niya.
Umiling ako, bigo. “Well, I know about the lot from the very beginning but hindi ko iyon tinanggap-”
“Come here,” putol niya sa akin sa isang mariing boses.

Like a scared kitten, I crawled towards him. Bago pa ako tuluyang nakalapit ay hinigit niya na ako. Without effort, hinawakan niya ang baywang ko at tinulungang maangat nang sa ganoon ay naisalampak sa kanyang kandungan.

Ang malaking kamay niya sa aking likod, bilang suporta, ay tila bakal. Napasinghap ako sa kanyang ginawa. Sinubukan kong ilapat ang mga paa ko sa sahig ngunit kahit ang daliri’y hindi naabot ang sahig.

His nose rested on the soft part of my jaw. Suminghap siya. Ang isang kamay niya’y pinagtabi ang aking mga hita para hindi ako maging malikot.

“I can build a better looking house than that,” bulong niya.
Ngumiwi ako. “Hindi ko bahay ‘yon, Vince.”
“Well, it has your name in it.”
“Hindi ko ‘yon kukunin. Wala akong pakealam doon,” sabi ko.
“Are you on the pill?” he suddenly asked.

What? Uminit ang pisngi ko. Pati ata ang braso ko at leeg ay uminit na rin sa tanong niya.

“W-Well, uh, noon… N-Ngayon hindi na.”
He breathed. He smells so good. Like aftershave, musk, and mint. His huge hand rested on my thighs, almost covering half of it.

“I promised Michaelangelo a girl who looks just like you, what do we do about it?” he said innocently.
“Huh?” Namilog ang mga mata ko sabay tingin sa kanya. Napakurap-kurap agad ako nang unti-unti kong naintindihan iyon. “Well, p-pwede. I mean… hindi ako pumirma ng kontrata na sa istasyon at sa kahit anong trabaho dahil…”

Dahil… gusto kong kasama siya… at pwedeng bumuo ng pamilya.

“You did?” pabulong niyang tanong.

Ang bawat paghinga niya sa aking tainga ay nakaliliyo. Para akong kinikiliti but I didn’t bother on stopping him from doing that. In fact, I’m addicted. Damn.

“Tell me about it?” he whispered again.

Ngumuso ako at kumunot ang noo. Can we talk about it later? Alam ko namang marami kaming dapat pag-usapan pero pakiramdam ko mababaliw na ako rito.

Hinawakan ko ang kanyang kaliwang braso. Nakita ko ang pagdapo ng kanyang mga mata sa kamay ko. I traced the canals made by the properly chiseled biceps. Nahihilo ako sa nararamdaman ko ngayon.

“You’re leaving your passion?” he whispered, still determined to be answered. “Alam ba ng lalaking iyon.”

His biceps clenched firmly. Kinagat ko ang labi ko nang naramdaman ang reaksyon niya. His hard on feels so evident. Nilingon ko siya at ngumisi ako.

Umigting ang kanyang panga at hinagilap ang aking kamay na siyang nanunuya sa kanyang braso.

“Sagutin mo ‘ko…” banta niya.
“Well,” I laughed erotically. “I… I… I’m just looking forward to… a tell all magazine article…”

Kumawala muli ang kamay ko at muling binalikan ang kanyang braso. Using my nail, I slowly carressed his arm.

I suddenly wonder it was painful to ride on his hard on right now. Hindi niya ba ako ibababa o ano?

“And maybe, papatawag ako ng press con about my exit in showww…. biz,” I smirked.
“Nagtaas siya ng kilay sa akin.
“I’ve proved it already. I-I don’t want anything more from it… Vince… There are more important… things.”
“Like?” he probed.

Hindi ba siya napapagod kaka tanong? Obvious na kung anong nararamdaman niya tapos gusto niya paring magtanong?

Hindi ako nagsalita. I’m dizzy. I started grinding on him, teasing his arousal. Mariin niyang hinawakan ang hita ko para matigil ngunit sa likot ko’y hindi niya na ako napigilan.

“What’s more important than it, Eurydyce?” he asked.

Nang hinawakan niya ang likod ng tuhod ko, parang may libu-libong boltahe ng kuryente ang gumapang sa aking katawan. He parted my legs. Nilagay niya sa kabila ang isa, so he’d position in between my thighs. Mas lalo akong nanuya sa pamamagitan ng ginagawa.

He licked his lower lip and closed his eyes tight. Nang dumilat siya’y nanghina na ako. It’s past time, Vince, damn it! I want you with blind need and you’re here to talk like you’re not affected?

His heated eyes bore into me like spear forcing its way to a territory that once was mine, now his.

Ang tinig ng napupunit na damit ang tanging narinig ko nang inatake ni Vince ang aking labi ng halik. His violent hand teared down the soft material of the night gown I’m wearing. I gasp at the thought that maybe I don’t have any other clothes left in his closet! Paano bukas?

Ang kanyang mga halik ay naghahanap at malalalim. He tilted his head making me moan in so much desire and wanting. He made me answer his kisses with equal intensity and action.

Naramdaman ko na lang na wala na ang aking damit noong ang init ng kanyang palad sa aking dibdib ay naghari. I stopped kissing to try and look at his hand on my chest. Pareho kaming tumigil at tumingin doon dahil sa ginawa ko.

His thumb carressing softly my peaks while cupping my whole breast gently. Kinagat ko ang labi ko at nag-angat ng tingin sa kanya. He looked lost in desire and passion. Tumindig ang balahibo ko nang nakita ang ekspresyon niyang masyadong naakit at nawawalan ng kontrol.

He attacked my lips again, then my jaw, then down my neck. I craned it to give him proper access to it. Tumigil siya sa aking dibdib. Pinagtabi niya ang aking mga hita at sa isang galawan ay binaba ng walang pahirap-hirap ang natatanging saplot sa akin. He took it down to my knees.

Tinulungan niya rin akong iangat ang isang paa para makawala iyon habang patuloy siyang humahalik sa aking leeg. When he successfully did it, inangat niya na ako sa sa kanyang baywang.

I moaned when I felt him. Only the material of his shorts is in between us. Gamit ang malapad na kamay ay pinirmi niya ako sa posisyon para lang maangkin ang aking dibdib.

Covered with his hot and soft lips, he sucked on me like it was the best thing on the planet. Pilit akong dumilat at tumingin sa kanya. I saw him licking and slowly dipping his mouth on it. His tongue played and teased the other before finally sucking it again.

“Vince! Oh!” I cannot contain it anymore.

Gusto kong pigilan ang sarili ko sa takot na marinig ng lahat ang ginagawa namin but when I felt his finger softly feeling the most sensitive part of my body, I lost it.

He cradled my head and supported it to stop it from falling back. He thrust his mouth deeper on mine habang ganoon din ang ginawa niya sa baba.

In an erotic voice, I called him. Hindi ko alam kung bakit ko siya tinatawag dahil wala na ako sa sarili ko.

In an almost violent move, he put me down on the edge of the bed turning our positions. Siya na ang nasa itaas ngayon, ako’y nasa baba. He spread my legs so far apart that my face is already boiling.

“V-Vince!” I said, panicking.

Naramdaman ko ang ginawa niya. He parted the folds of my flesh. He rubbed the sensitive bud while he’s trying to position himself in front of it.

“Vince!”

Pilit ko siyang inabot. Hindi ko alam kung anong gagawin ko. But then he reached for my hand. Pinagsalikop niya ang mga daliri namin habang hinalikan niya na ako roon.

I pushed my head back and started to feel so many forbidden sensations. I can’t believe that this awkward position is exciting me beyond what I had ever known.

My skin heated. Malamig man, naramdaman ko ang pamumuo ng pawis sa aking dibdib. I bit my lower lip as i finally enjoyed the way he delve his tongue on me and suck on it. Umaalon na ang aking tiyan nang naramdaman iyon.

I can almost hear and feel the wetness of my folds. sa kahihiyan ay gusto ko muli siyang itulak!

“Vince… Vince…” I pleaded when I felt it slowly and surely bringing me on top and exploding in a spiral manner.

Tumigil siya at bahagyang humalakhak habang patuloy ang pulso sa aking loob. He lets go of my legs so I shut them immediately. Pero bago ko tuluyang nagawa iyon ng buong lakas ay pinarte niya na iyon gamit ang mga tuhod.

“Not yet, baby,” he whispered and started kissing my chest again.

Pagod ko siyang tiningnan. His lips popped on my taut peak. He sucked on it giving me a sharp sensation. Tumigil siya at ginawa iyon sa kabila.

He grinded his erection on the soft folds in between my legs. His brutal and sensual movements annihilated my thoughts and embarrassment. Sinabayan ko ang ginawa niya.

He stopped kissing my chest. Dumilat ako at nakita siyang kagat ang pang-ibabang labi na tila nagpipigil. I mirrored his face, pwera sa pagpipigil dahil hindi ko na talaga kaya.

“Fuck!” he cursed so loud.

With it was his harsh movements, like a whirlwind forcing its way into an uncharted territory.

He lifted my left leg, hooked his arm under my thigh, holding it wider apart. I felt completely open and unable to control anything. He thrust so hard cursing in an erotic way. For seconds, my senses narrowed only to the beating of my heart. Nabingi at nabulag ako sa sakit na naramdaman.

“It’s okay, baby,” he whispered and then he kissed me on my neck. Shallow and teasing.

Tumango ako at tinanggap siya ng buo. I started relaxing because of his kisses. Kahit pa ganoon ang posisyon namin, nararamdaman ko na kinokontrol niya lang ang sarili niya. His muscles were all firm like he’s trying to man everything, even his desire.

Kaya naman nang sinubukan kong gumalaw ay pinigilan niya ako. Dinagan niya ang sarili niya para matigil ako but then the I started moaning because of the pleasure I’m feeling, his control shattered into pieces.

He cursed. Inangat niya ang katawan, ganoon din ang aking hita. He hurled on me, lightning speed. He growled when I moaned longer. The pleasure gathered in between my thighs. Wala na akong depensa sa bilis ng mga sensasyon.

With every inward thrust, the sensation ruthlessly augmented. Alam na alam niya ang ginagawa kahit pa maging siya’y wala na ring kontrol sa sarili.

Hinawakan ko ang kanyang braso bilang supporta. My voice reverberated in the whole room when I felt myself explode while he was thrusting hard and deep in me. The spasms dragged me to immobility.

Mas lalong bumilis ang ginagawa niya. He pounded in me fast and deep until I felt him spill inside me. He growled, his head up as I felt his spasms inside me. Pawis na pawis siya. His chest is covered with sweat and light dusting of hair.

Sa huling mabigat na hininga ay bumaba siya para bahagya akong daganan. Uminit ang pisngi ko.

“I love you,” bulong ko.
He smirked. Umawang ang bibig niya parang may sasabihin. Nagtaas ako ng kilay dahil alam ko na pareho kami ng iniisip.

That… After everything… After all the hate… After all the things I’ve done to him… After accusing him of so many ugly things… after saying that I hate him so, so much… here I am on his bed, panting and satisfied, with his fluid spilled in me. Damn it, Eury! You fool!? Ngumisi ako.

He shut his mouth up and looked at me cockily instead.

“Noon, it’s you and architecture. Right now, it’s you… alone,” he whispered, talking about his passions.
I smiled and started tracing the canals of his chiseled chest.
“I love you,” he whispered.
Mas lalong lumapad ang ngisi ko at mas lalong humina ang paglalandas ko ng hintuturo sa kanyang balat.
He groaned. I felt his arousal on my stomach again.

Nagkatinginan kami. Umiling siya at pumikit ng mariin.

“Baby, I want you again,” he said huskily.

Humalakhak ako at inabot ang kanyang labi para mahalikan.

Like

Like
Love
Haha
Wow
Sad
Angry

1

2 Responses to Blown By The Wind – Kabanata 39

  1. Wow! This could be one particular of the most helpful blogs We’ve ever arrive across on this subject. Actually Fantastic. I’m also a specialist in this topic therefore I can understand your hard work.