Blown By The Wind – Kabanata 25

July 24, 2017 By In Blown By The Wind Comments Off on Blown By The Wind – Kabanata 25

Kabanata 25
Real

Madaling araw pa nang umalis ako ng bahay. In my mind, I made my projects as an excuse to go out of there that early kahit na ang totoo ay ikinahihiya ko ang ginawa ko kagabi.

What was that? Lust?

Ginulo ko ang buhok ko habang iniisip iyon. Wearing my usual disguise – the black cap and the wayfarers, I’m eating my breakfast in a bread place just in BGC.

Last night, Tita Daisy told me to take a break for today. Ang bash kagabi ay parang bagyo. And Blair is over dramatizing everything while Zander refused to talk to the media. Baka naman dahil sa isinumbat ko’y ayaw niya nang magsalita ngayon! Baka umamin siya!

“Ba’t ‘di ko ba ito naisip?” I groaned just thinking about it.

Tumunog ang cellphone ko sa tawag ni Vince. Hindi ko iyon ginalaw. Ayaw kong kausapin siya sa ngayon. Ikinahihiya ko ang ginawa ko kagabi. Iniisip niya sigurong masyado akong cheap at easy dahil ako pa mismo ang nang-akit sa kanya. Uminit ang pisngi ko nang naalala ulit ang nangyari kagabi.

After three missed calls, he texted.

Vince:
Where are you? Why are you out early?

Ako:
Sa labas na ako kakain. May maaga akong appointment ngayon.

I’m just not sure he’d buy it. Hindi ako pwedeng manatili sa bahay habang naroon si Vince, hindi rin ako magtatrabaho dahil sa request ni Tita Daisy. So to divert my attention to all that’s happening, I know what I’d do today.

Itinago ko ang cellphone ko at tinapos na ang kape. Pupuntahan ko ang apartment ni Hubert. I will ask for their CCTV files, if there are any. I’m sure the police saw all the footage at naimbistigahan na rin ang bawat isa pero kailangan ko paring makita iyon sa sarili ko. I need to know how Hubert got away or what he looked like when he went out of the unit.

The three-storey apartment looks clean and well maintained. Tumingala ako sa mga kisame ng pasilyo at nakitang may mga CCTV camera naman, hindi man ganoon kadalas tulad sa tower ng condo ni Vincent, mayroon parin.

Ang bakal na barandilya ay may kaonting kalawang ngunit bukod doon, maayos naman ang ibang parte. There are three entrance and exits. Ang isa ay nasa harap, ang isa ay nasa likod, at syempre ang fire exits. Each unit has fire exits. Ang mga guards ay naroon lamang sa harap at likod, walang nagbabantay sa mga fire exits, because, of course, is there in need to?

“Anong kailangan n’yo, Miss?” tanong ng security guard.

This is harder than I thought. Paano ko ipapaliwanag na gusto kong makita ang footage sa araw na iyon? Alam ng lahat na sa araw na iyon, may isang malaking krimen ang naganap. Bakit nila ipapakita ang footage sa isang ‘di kilalang tao?

“I’m looking for a place, Kuya. May available ba sa mga units?”

Nagsimula siyang umismid pero hindi pa sumasagot. Itinuro niya ako sa front desk kaya tumango ako at lumapit.

I did the same excuse to the middle-aged woman on the front desk, though her eyes looked a bit curious. Alam kong ilang sandali na lang, malalaman niya na kung sino ako. Sa paninitig niya pa lang, alam kong binabalatan niya na ako ngayon.

“How many months or years do you intend to stay, Miss?” tanong nito sa akin.
“More or less six months,” I lied. Napakurap-kurap ako at inayos ang aking wayfarers.
“Kaya lang, may nakareserve na sa isang unit nito. Ang katabi, walang tao kaso…” she leaned closer to whisper. “May krimeng nangyari.”

Her face turned sour. Tumuwid ako sa pagkakatayo at nagulat dahil ito na mismo ang nagdala sa topic. Hindi ko alam na pwede palang sabihin sa customer ang history ng isang unit. O baka naman they expect everyone to know about it because it was a bit publicized when it was still very fresh.

“Oh! What kind of crime? Mag nagnakaw po ba o namatay? I don’t mind. I won’t be home that much, anyway.”

Kinagat ko ang dila ko. What an excuse! No one in their right minds would get an apartment with that kind of history.

“Ah…” the woman smiled. “Magtatanong muna ako sa management, Ma’am. Hindi pa kasi na solve ang kaso kaya-”
I tilted my head to act like a curious customer. “Pwede bang malaman kung anong klaseng krimen ang nangyari? May namatay ba? O simpleng nakaw lang?”
“Uh… Hmm… May mga pinatay sa loob ng unit na iyan. Hindi pa nga lang ako sigurado kung papayag ba ang management na iparenta na iyan sa iba pero noong nakaraan, nagpost naman ng ad sa internet. Tinanggal nga lang agad dahil sa mga response ng mga nakakaalam. Mukhang wala nang may gustong kumuha sa unit na iyan.”
Tumango ako. “Is it murder or were they robbed and killed?”
“Wala naman pong kinuha na kahit anong gamit. Pinatay lang talaga sila.”

So it’s murdered. This means the suspect is just someone near them. And it could really be Hubert.

“Ganoon ba? Nahuli na po ba ang suspect?” tanong ko kahit alam ko ang sagot.
“Hindi pa, Ma’am. Pero pinaghahanap na.”
“So kilala naman kung sino ang suspect? Mabuti naman, kung ganoon.”

Then I turned to locate all the CCTV cameras again. There’s one on this floor. Malapit iyon sa harapang hagdanan. Sa kabilang hagdan, wala.

“Nakilala naman kasi may CCTV camera. Umalis na medyo duguan ang may-ari ng unit. Nagmamadali siya noon para tumakas.”
“Ilan ba ang CCTV camera ninyo sa buong building?” tanong ko.
“Sa unang palapag, dalawa. Iyang nasa harap at iyong nasa labas. Sa pangalawa at pangatlo, tig-iisa.”

Kung ang CCTV camera nila sa pangalawa at pangatlong palapag ay nakalagay sa parehong lugar, that means the other stairs isn’t covered with any camera at all!

“Sige, salamat po!”

Hindi ko na hinintay na magsalita ang ginang. Naglakad na ako patungo sa pangalawang palapag gamit ang hagdanang walang CCTV camera, at nang nakarating ay nakumpirma ko ngang wala. I went to the third floor and saw that it was the same.

Tumakbo si Hubert pagkatapos patayin ang mga kaibigan. Duguan siya nang tumakbo siya gamit ang isang hagdanan. Ang hagdanang may CCTV. Maybe he panicked. He really never thought about the cameras and all? He just wants to get away.

Or…

He was running from something or someone. He was bloody because he did not have time to clean himself up?

Hindi ko alam. Hindi ko rin alam kung tunay bang nanghihingi ng tulong si Hubert sa akin o patibong lang ang lahat.

Gaya ng imbestigasyon ko, iyon nga ang nangyari.

Ate Reanne paused the video of Hubert in a black jacket, running and turning back like he’s being chased. His chest and stomach is bloody, pero bukod doon ay wala na.

“He’s being chased!” I declared while glaring at the footage.

Ginawan ng paraan ni Ate para makuha ang mga classified information sa kaso. I don’t know how she did it and I will never ask. It might ruin her when the authorities find out.

“You don’t know that.”
“Dalawa ang hagdanan sa apartment, Ate. Ang isa ay may CCTV, ang isa ay wala. If he killed them, why did he run to the stairs with the cameras on? Bakit hindi sa kabila gayong parehong layo lang naman ang mga iyon?”
“Maybe, because his car was parked there?”

Namilog ang mga mata ko nang napagtanto na nasa likod ang parking lot! Mas mabilis kung sa likod siya dumaan pero sa harap siya dumaan!

“Nasa likod ang parking lot! His car was found just a few miles away from his apartment, empty and bloody!”

Umirap si Ate Reanne at humilig sa kanyang swivel chair.

“Are you taking his side?” tanong niya.
“I am not taking his side. Gusto kong malaman kung bakit siya nagpapatulong sa akin. More importantly, ano sa tingin niya ang maitutulong ko?”
“You don’t have to help the man who almost killed you!” iritadong sinabi ni Ate.

Alam ko ang ibig sabihin ni Ate. Hindi ko nga lang alam kung bakit pakiramdam ko kapag nalaman ko ang mga kasagutan sa tanong na ito, mapapayapa ako.

Inabot ako ng hapon sa isang coffeeshop kakatingin sa mga pictures ng pagkakapaslang ng mga kaibigan ni Hubert. Ngayon, ang nangyari sa Romblon ay tila panaginip na lang para sa akin. Hindi ko na halos maalala kung paano iyon. Only some fragments of it, and the way I feel, and the expressions of their faces. Seeing them now unconscious in these pictures twisted my gut.

“Excuse me, Miss, may nagpapabigay sa’yo nito.”

Isang cranberry juice ang nasa tray ng babae nang nilapag iyon sa aking lamesa. Napatuwid ako sa pagkakaupo sabay tanong.

“Sino?”

She tried to point to the table outside pero wala nang tao roon. Bumaba ang kanyang kamay at nilagay na lamang sa batok.

“Nawala po, e.”

My heart hammered. I can hear it in my ears. Inangat ko ang juice at nakita na may isa na namang note doon.

The note says:

Eury,
Hindi ako ang pumatay sa kanila. Kung sasabihin ko sa’yo ngayon, hindi ka maniniwala kung sino. Magkita tayo mamayang gabi…

He wrote the address of where we’re meeting.

I froze in place for minutes. Nanatili ang mga mata ko sa note. Paulit-ulit na binasa iyon.

Hindi ako maniniwala kung sino? Hindi siya ang pumatay sa kanila?

It took me a while to process everything. My mind is too helpless to decode whatever it is. Kinailangan ko pa ng oras na maglakad-lakad ng walang patutunguhan at mag-isa. After a couple of hours, I decided to call Ate Reanne and tell her about it ngunit bago pa ako makatawag ay tumunog ito sa numero ni Vince.

He’s been texting me the whole day now. I did not reply even once. The social media bombarded him with questions about my infidelity. Ikinahihiya ko na dinamay ko pa siya sa gulo na ito. I’m used to the bashing, he’s not used to the intrigue.

“Hello.”
Isang buntong-hininga ang narinig ko sa kanya. “Where are you?”
“May lakad lang ako. Uuwi rin ako mamaya.”
“Sinong kasama mo? Hintayin mo ako. Sasamahan kita,” malamig ang kanyang boses. Galit parin siya sa pictures?

Naalala ko ulit ang nangyari sa amin kagabi. Parang gusto kong kainin ng lupa habang isa-isang nagbalik iyon sa aking utak.

“H-Huwag na. Uuwi rin ako. Sige na, Vince,” sabi ko. “Uuw-”

Bago ko madugtungan ay nagvibrate na ang aking cellphone. Namatay ang aking cellphone. Kinagat ko ang aking labi at binalik iyon sa aking bag. Mabuti na lang din. I really don’t know what to tell him anyway.

“Si Eury ba iyan? Iyong sa Astra na kabit ni Zander! Kawawa naman ang boyfriend niya, ‘di ba?”

Luminga-linga ako at nakitang nakatingin na ang mga tao sa akin. Inayos ko ang aking sumbrero at sunglasses para matabunan ang aking mukha at dire-diretsong naglakad sa dagat ng sabi-sabi.

“She’s two-timing. Halata naman sa kanya. Ginagatasan niya lang ‘yong boyfriend niya, for sure. For the things she wants while Zander is her real boyfriend.”

Yumuko ako at nanatiling tahimik na naglalakad.

“Eury!” tawag sa akin.

By instinct, my head turned a bit to look. Nagtawanan sila nang nakita na nag react ako.

“Siya nga! Slut!”
“Hindi na nahiya.”
“Ang dami niyang skandalo ngayon.”
“Oo nga. Her career must be ending!”

Buong lakas kong pinigilan ang sarili kong pagsusugurin ang mga babaeng iyon. Sanay man ako sa mga tsismis pero may hangganan parin ako. But I know better, though. Going after them and defending myself will make me a fool. People who hate you won’t believe anything you say. They’d believed things that’s convenient for them. So why should I bother?

Nakawala ako roon at napunta sa isang liblib na restaurant. Sumakay ako ng taxi paalis doon para maihatid sa lugar kung saan kami magkikita ni Hubert.

I’m sure now that it’s him. Walang ibang pwedeng magsabi noon kundi siya. Siya lang naman ang suspect sa pagpatay ng mga kaibigan niya.

The restaurant isn’t fancy. Simple lang iyon at tahimik. Malaki ang lugar ngunit iilan lang ang kumakain. Pabor iyon sa akin dahil mas maraming tao, mas maraming makakakilala sa akin.

Nakilala ako ng waitress at ng iilang staff doon. They were not rude to me but I can see the curious gleam in their eyes. Ganunpaman, masaya parin ako dahil hindi naman sila nang-usisa.

I ate silently while watching the news on their flatscreen television. Sa showbiz news, iyon parin ang laman. Panay ang tingin ng mga nakakakilala sa akin habang ako’y nanatili ang mga mata sa TV.

Hiningan ng opinyon ang mga malalapit na tao sa amin. Carrie and Flyn were even asked together and it was Flyn who answered for the group.

“All I know is that, Eury is happy with her relationship right now. Walang dahilan para magcheat. She’s happy with Architect.”

Mabilis namang natapos ang news na iyon. Hindi naman kalakihan ang airtime ng balitang pang showbiz sa TV. I waited for another hour, leisurely eating my food. Nang tingin ko’y tamang oras na, pinakita ko ang address sa waitress.

“Pagkatapos po ng kalyeng ito, lumiko ka lang, Miss. May mga bahay diyan,” she said.
“Thank you.”

‘Tsaka na ako dinalaw ng kaba nang nakalabas na sa restaurant. Ang kalye noon ay medyo abala at maraming tao. Saan man ako lumingon, may naninigarilyo, nagbibenta ng kung ano, pedicab, nag-aabang ng sasakyan, at maiingay na usisero.

I cupped my cap down to cover my face. Someone whistled and catcalled me.

“Hi, sexy! Bago ka rito, ah?”

Nagmadali ako sa paglalakad. Lumiko ako sa kalyeng sinabi noong waitress at nakitang salungat ng kalyeng ito ang kalye kanina. Tahimik at halos walang ilaw.

Ang tanging maririnig ay ang ingay ng mga sasakyan sa malayo, nag-aaway na pusa, at mga kung anong hayop na gumagalaw sa loob ng mga lumang gusali.

May poste ngunit sira-sira iyon. Bawat ilang segundo ay nawawalan ng ilaw.

The sound of my shoes is disturbing the deafening silence. Tumigil ako sa gilid ng isang lamp post kahit na madilim parin doon.

Tiningnan ko ang aking relo. It’s past eight in the evening.

May narinig akong tawanan sa malayong dulo. Then after the laughters were angry shrieks and the sound of broken glasses.

Mas lalo akong kinabahan. I took a step behind as a defensive stance. Kung may mangyari man, handa akong tumakbo.

I instantly regretted why I came alone! Paano kung… Paano kung….

Shrieks filled my ears along with the roaring sound of an animal. Sa gulat ko ay napatakbo ako. Ang kaninang iniiwasan kong tubig sa kalsada ay naapakan ko. And it wasn’t just water, it was a pool of about a foot tall making me fall on my knees and almost soaking half of me!

Mabilis ang pintig ng puso ko habang inaangat ang sarili gamit ang dalawang kamay. Nakapikit ako, ang mukha ay paniguradong may bahid ng putik. My hair became sticky and my hands were covered with mud!

An arm snaked around my waist. Tumili ako nang napagtantong may ibang taong dadampot sa akin! I turned to see whoever it is, almost positive that it’s going to be Hubert or some other mad man and not… Vince!

Hindi na nasundan pa ang tili ko. Hindi rin natigil ang puso ko sa pagkalabog. Not when I saw him looking ten times angry than yesterday!

Men came from behind, positioning themselves from any posible entry. Mga anim o walong lalaking nakaitim ang nakita kong kumalat doon. Bago pa ako makapagsalita ay hinila na ako ni Vince paalis doon.

Mahigpit ang hawak niya sa aking palapulsuhan, never minding the mud in it.

“V-Vince-”
“What the hell are you doing?” asik niya.

Napaatras ako nang nakitang galit na galit siya. He looks so dangerous and ready to strike. Nanginig ang labi ko, gustong magsalita ngunit bigo sa boses.

He opened the Corvette’s shotgun door and reached for something behind it. Pagkalabas ay iginapos niya agad sa aking ang isang puting tuwalya.

“I-I was…” hindi ko matapos tapos.

Bumagsak ang tingin ko sa mga taong pumalibot agad sa lugar. When he realized that I’m watching them, he pulled the car door open at iminuwestra na sa akin ang loob.

Walang pag-aalinlangan akong pumasok. Bukod sa takot ay nanginginig na rin ako sa lamig. Umikot siya at dumiretso sa front seat. He turned the engine on and started pulling away from the street.

“I was meeting…” hindi ko masabi. Lalo na nang nilingon ko siya at paulit-ulit na umigting ang panga niya. “I’m sorry.”

Hindi siya nagsalita. Mabilis lamang ang patakbo niya. Hindi ko namamalayang umaagos na ang luha sa aking mga mata.

I was in shock. I was so startled with the cat and the dog fight na nahulog ako sa tubigan. At sa kaba ko, heto ako ngayon at umiiyak ng walang emosyon. Purong kaba lamang ang naramdaman.

I silently wiped my tears to hide it from him.

He violently drove his car that the half hour drive reduced to fifteen. Lumabas siya nang nasa basement na kami at pinagbuksan ako ng pintuan. Hinila niya ako patungong elevator and when we were alone, he turned to me.

“What were you thinking?”

Bumuka ang labi ko pero hindi lumabas ang sasabihin.

“Alam mo ba kung gaano kadelikado ang lugar na iyon? And you went there alone?! How important is this, Eury?!” he demanded.
Huminga ako ng malalim. “Important-”
“More important than your safety? Than your life?” huminahon ang boses niya pero kita ko parin ang iritasyon sa mukha.

Pagkapasok namin sa condo ay mabibilis ang hakbang niya patungo sa kitchen. While I’m not weak to move, but I’m to stunned to walk past the doorway. Huminga ako ng malalim, medyo gulat pa sa nangyari.

Lalagpas na sana siya sa sala nang nilingon niya ako. He looked so frustrated and angry. Hinilamos niya ang kanyang palad sa kanyang mukha and instantly his eyes turned from cold to gentle. Huminga siya ng malalim at naglakad pabalik sa akin. He bit his lower lip as he walked towards me.

Napakurap-kurap ako. Kailangan kong gumalaw at dumiretso na sa kwarto para maligo at magbihis.

Hinawakan niya ang palapulsuhan ko at hinigit. He slammed me to his chest and cradled my head like I’m going to disappear anytime soon.

Nakita kong lumapat sa kanyang damit ang putik sa aking braso. I slightly pushed him away but he did not move.

“Vince, ang putik didikit sa’yo.”

Kumalas siya sa yakap at dinungaw ako. Hindi ako makatingin ng diretso sa kanya. His intense eyes are piercing through me like he knows all my secrets. Like he’s keeping them the way I’m keeping it from him.

“I was worried sick about you at iyan lang ang sasabihin mo sa akin?”

Kinagat ko ang labi ko at unti-unting nag-angat ng tingin sa kanya. The storm in his eyes reminded me so much of the way he looked the first time we met in Costa Leona – dangerous and ruthless. And the way his jaw clenched back and forth told me that he’s lost his patience with my shit.

Without a word, he slowly dragged me towards the corridors. Akala ko ay papasok ako sa kwarto ko ngunit nang tuloy-tuloy siyang naglakad hanggang sa huling pintuan, napagtanto kong wala siyang balak na pakawalan ako.

Wala na akong panahong pasadahan ng tingin ang buong kwarto niya dahil diniretso niya na ako sa bathroom. The large luxurious bathroom has cove lighting, too. Itim, gray, at puti ang tema at sa lawak ay pwedeng tumambling sa loob. His white jacuzzi is on the corner along with a separate shower room covered only with glass walls.

“Remove your clothes,” utos niya at pagkabaling ko’y nakita kong umalis na siya.

The rack has complete sets of towels and classic bathrobes. The cove has expensive gels and bubble baths, too.

Naglakad ako palapit sa bathtub at nakitang sa bawat apak ko ay nadudumihan ang marmol nitong sahig. Mabilis kong tinanggal ang aking sapatos.

Feeling more comforatble after that, I removed my dirty clothes too. I tossed it on a wooden basket near the large lavatory.

Ang malaking salamin sa kanang gilid ay nagpapakita ng repleksyon ko. I look flushed. My cheeks were red and my hair in tangles. Taas-baba ang aking dibdib sa hindi pa kumakalmang pag hinga.

I advanced my steps to the shower dahil gusto ko man ang jacuzzi, ayaw kong madumihan ito.

Anothe step and I saw Vince’s reflection on the door. Nakapagbihis na siya. Isang puting v-neck t-shirt at itim na shorts. Sa normal na panahon ay titili ako kung nakita siyang biglang sumungaw pero ngayon, I was too shaken to even groan. I just covered my breast, kahit na may suot naman akong brassiere.

He closed the door behind us and started walking towards me. Kakaibang kaba ang naramdaman ko nang nakitang palapit siya. Nawala lang noong nilagpasan niya ako at dumiretso siya sa shower. He opened the shower head and the water started flowing.

Nilingon niya ako.

“Halika rito,” he ordered.

Without hesitation, my feet moved freely like a ghost. My feet reddened with each step as my heart slammed in between my ribcage.

Pumasok ako sa loob. Ang katamtamang init ng shower ay nakakaengganyo. Hindi iyon malakas, tama lang para mabasa ako. Yumuko ako at itinapat ang sarili sa agos nito. The stream of warm water made my muscle relax.

“I’m sorry for the trouble,” nanginig ang boses ko.

That’s not only because of today. Sa lahat siguro ng sinabi ko sa kanya, ito ang pinakatotoo. Patawad sa lahat-lahat, simula pa lang noon.

“M-May kikitain sana ako roon,” I said.

Nanatili ang mga mata ko sa aking mga paa. Ang tubig ay dumaloy galing sa aking batok, pababa sa aking tiyan, sa aking hita, tuhod, hanggang sa aking binti at mga paa. Kitang-kita ko ang putik na dumadaloy kasama sa tubig.

“Sino?” he asked.

My heart hammered like crazy.

“Uh, a friend…” sagot ko.
“A friend. In that kind of place?” his voice seethed with irritation and anger.

Hindi ako nagsalita. Nanatili akong tahimik.

“Bakit hindi mo ako mahintay?”
“I want to do it alone,” matapang kong sinabi. Praying that he will buy my excuse and stop.

Nakakabinging katahimikan ang namagitan sa amin. He stepped once, and I thought he’d leave and let me clean myself up. Pumikit ako at huminga ng malalim ngunit imbes na lumabas ay naramdaman ko ang mga kamay niya sa magkabilang baywang ko.

“Liar,” he whispered using a voice so soft and so perilious that it made my legs tremble.
“Totoo,” I tried my luck again.
“Don’t you try your acts on me, it won’t fucking work!” asik niya.

Napapikit ako ng ilang sandali. Panahong binili ko para makaipon ng lakas bago siya maharap.

“Hindi ba nagkasundo tayo na walang pakealamanan sa mga buhay natin? This is part of my personal life and you’re not allowed to enter it!” sigaw ko.

He’s towering over me and the only thing that made me feel a bit dominating is my voice. Dahil kung hindi ko siya sisigawan, mas lalo akong manliliit. His eyes, his clenched jaw, his shoulders, and his arms, all in attack position and if I don’t raise anything, I’d lose!

Mas lalo lang siyang nagalit. Humakbang siya palapit sa akin. Ang mga patak ng tubig ay bumabasa sa kanyang balikat pababa. Pilit akong napaatras dahil kinakain ng mararahan niyang hakbang ang pumapagitnang distansya.

“Okay, then, Eury…” he said calmly and warningly at the same time.

Nang naramdaman ko na ang malamig na dingding ng shower ay wala na akong maatrasan. He raised his arms, making his hand rest on the wall. Itaas ng konti sa aking ulo, naroon ang kanyang mga kamay. And he crouched a little just so our visions will be on the same level.

His jaw clenched intensely before he finally said it.

“You are not fucking allowed to keep secrets from me from this day onwards! You’re not fucking allowed to lie to me whatever fucking happens! And you’re not fucking allowed… to go anywhere else without fucking telling me!”

Napasinghap ako sa gigil niyang sigaw. Huminga siya ng malalim. Umawang ang bibig na para bang ang hirap nitong itikom pagkatapos ng mga sinabi. The water dripped on his jaw to his chin and drops down to our feet.

“This is not right, Vince. Hindi ba, nagkasundo tayo?” marahan kong sinabi. “Hindi ba pagtatakpan ko lang ang nangyari noon. At pagtatakpan ko lang ang eskandalo ko-”
“Let’s drop those reasons. It doesn’t matter a bit to me.”
“H-Huh?”

My heart slammed like a mad object inside of me. Parang may sariling buhay ito at gustong kumawala sa hawlang katawan ko.

Huminga siya ng malalim. Nanatiling awang ang labi habang tinitingnan ako. The droplets of water stopped on his lashes. They joined its movements.

It took me a while to process everything that he said. Drop the reasons. It doesn’t matter to him.

Hindi mahalaga sa kanya ang mga rason namin noon? Wala lang iyon sa kanya?

Kung ganoon, bakit kami nandito? Is there other reason? Ang sinasabi niya ba ay may rason kung bakit hanggang ngayon, pareho kaming nanditong dalawa? What is it? What the fuck is his reason? Does he… like me?

My heart violently raced like a mad man. Bumilis lalo ang hininga ko at hinanap ko ang mga mata niya.

Gusto niya ba ako?

Mahal niya ba ako?

Ilang beses akong nabigo sa mga taong mahal ko, ayaw kong mabigo sa kanya. Iniisip ko pa lang, nanginginig na ako sa sakit. Please, not this! Bago ko pa iiwas ang sarili ko sa kaisipang iyon, para na akong naitulak sa bangin ng paniniwalang mahal niya nga ako!

Hinampas ko ang kanyang dibdib. He has to tell me what is it. I am gonna die from guessing! I am going to fucking lose my mind if he keeps on doing this to me.

“Anong ibig mong sabihin, huh? Anong walang halaga ‘yon?! Sabihin mo, Vince, ano?”

He bit his lower lip seductively and I’m seriously figuratively floored.

“Are you telling me that there’s another reason behind this? Sinungaling ka! Kahapon lang, ayaw mo akong hawakan. Ngayon sinasabi mo…”
“Shhh…” he tilted his head enough for his mouth to fit on me.

Siniil niya ng maririin at mapupusok na halik ang aking labi. Napasandal ang ulo ko sa dingding dahil sa halik niya. His tongue opened my mouth and flicked in inside.

Sinarado niya ng bahagya ang shower para konting tubig na lang ang dumaloy sa kanya. He tugged my lower lip and gently sucked on it.

Hindi ko namalayang ang aking mga braso ay nasa kanyang balikat na. His left hand rested on my back for support. Nagulat ako nang nakalas ang aking bra, freeing my breasts.

Binaba ko ang kamay ko para mahulog ang mga ito sa sahig. Nang natapos ay kinuha ni Vince ang aking palapulsuhan at ibinalik iyon sa kanyang balikat.

I heard his low growl when I tightened my embrace on his neck. He pushed me back to him squishing my breasts against his chiseled chest. Ang nipis na balahibo sa kanyang dibdib ay nangiliti sa aking dibdib.

I withdrew from his kisses, nauubusan ng hininga at nahihilo na.

Pulang-pula ang naghahanap niyang mga labi. He allowed me to breathe for seconds habang inaangat niya ako gamit ang isang braso lamang. His other hand is on the cold wall, balancing us and his movements.

“You belong only to me,” he whispered.

Ang pag-angat ko ay naging hudyat ng pag gapos ng aking mga binti sa kanyang baywang. He slammed me on the wall for support and started kissing me again. Ang isang kamay na kanina’y nasa dingding ay hinahaplos na ang aking mukha. Then to my shoulders, then to the underside of my breasts. He grazed it with full gentleness until he cupped it hungrily. His thumb fondled my bud dahilan kung bakit napadaing ako. His kisses swallowed my moan making me produce inappropriate and erotic sounds.

The thickness of his shaft was against my entrance. Separated only by cloth. Lumipad ang utak ko roon. And thinking about it entering me made me wild and crazy!

Uminit ang pisngi ko nang unti-unting narinig ang sarili. I feel like a fool so obsessed with his kisses and touch that simple grazing and I sound like a pleased animal!

He fondled my other breast in the same way and I moaned louder. Inangat niya pa ako ng bahagya, and it was so easy for him. His mouth found their way to my nipples. He sucked hard at it and it had me arching against him. My fingers dug on his shoulders, trying to hold on to my sanity. Dahil pakiramdam ko, mababaliw na ako sa ginagawa niya.

Halos mapunit ang labi ko. Binaba niya ako ng konti at muling hinalikan sa labi. His hand caressed the bud he just sucked. From there, his hand moved to my stomach down to my heated femininity. My panties were nothing to him. Isang hawi ay nahawakan niya na ako. The parts of me where no one has ever touched before. No one has ever explored before.

He found it and kneaded it. Tumigil siya sa paghalik sa akin at pilit na tiningnan ako. Gusto ko siyang titigan pabalik but his fingers are doing wonders to my senses. I couldn’t keep my eyes open, nor keep a straight face!

“Vince,” I whispered.

Para akong nasa loob ng isang tunnel. A deep dark tunnel and I don’t want to be rescued!

Hindi ko na nakayanan. I put my forehead on his shoulder because I feel so weak while he’s doing it. I am not in control of my body anymore. He is.

He moved his finger deeper and found my throbbing heat. He pushed a finger and a low moan escaped on me.

Pumikit ako ng mariin at kinagat ko ang labi ko nang napagtantong basang-basa iyon. The damp opening drew moisture out with every push he did. Sa tunog nito dinig na dinig kung gaano ako kahanda para sa kanya.

I shuddered when his long fingers entered and was wrapped, immediately, by heated moisture. He continued doing it a bit faster na kasabay na nito ang aking mga daing.

I bit my lower lip and tried to push myself against his finger. Heat boiled deep within me. Pakiramdam ko’y kailangan kong sumabay para maabot ang kung ano.

I was quivering and dizzy when he put me down. I almost cursed when I realized he stopped when I was already on the verge of something I didn’t know!

Pagod akong dumilat at nakitang lumuhod na siya sa harap ko.

He muttered a curse and violently pushed my feet apart.

“Vince! Vince!” I said panicking when I saw his position.

Bago ko pa siya mapigilan ay naramdaman ko na siya sa akin. His tongue delved inside me. And I noticed a prickles of the small invisible stubble he has. Hindi ko naman kita kapag magkaharap kami ngunit ngayong nandoon siya, ramdam na ramdam ko sa akin.

I tore on his hair when I felt myself. Gusto ko siyang ilayo roon pero pilit niyang pinagpapatuloy!

“Vince!” I let out a long call of his name until my body convulsed intensely, shaking, quivering.

Para akong dinala sa langit at nagkapirapiraso, unti-unting bumababa sa lupa, gaya ng abong unti-unting nililipad ng hangin at nawawala.

Kung hindi siya tumayo ay nabuwal na ako. Hinawakan niya ako para hindi tuluyang madapa. He put my arms on his shoulder and he started kissing my neck. I closed my knees sa takot na baka gawin niya ulit iyon.

“Vince, d-don’t do that again. It’s… embarrassing,” pilit kong sinabi.
“Really?” he whispered on my neck. “But I felt every wave of your pleasure, Eury. And I think I’m obsessed with it. Bakit hindi ko uulitin, hmm…”

Shit! Parang natapon ang init sa buong katawan ko sa sinabi niya.

His kisses on my neck were slowly at first. Hanggang sa naging sabik na ito. Kinagat-kagatan na parang kulang ang bawat halik. Narinig ko ang pagkakapunit ng lace sa panty kong suot. At wala siyang pakealam doon. I even think he found it convenient to tear my panties kasi noong bumagsak na ito sa mga paa ko at walang pag-aalinlangan niya akong inangat muli gamit ang braso!

Dumilat ako habang hinahalikan niya ako sa leeg. Only to find our reflection on the large mirror on my right. I’m all naked habang siya’y may damit pa!

I saw him devour my breast like a mad animal thirsty for it. He sucked on it over and over again hanggang sa may narinig na akong mga daing. And yes, it took me a little while before I realized that it was my horny voice. Damn it!

“Vince, oh my… I’m…”

My cries were so primitive. Never in my entire life did I hear myself sound like that!

Para akong may inaabot muli. At ngayon, alam ko na kung ano iyon, at alam ko na kung anong makakapagpapawi nito.

I grinded my entrance on his throbbing shaft. I heard him grunt because of what I did. Pakiramdam ko, natututo ko sa ginagawa niya. He just taught me the proper steps of it and I think I’m a good student!

Ilang mura ang pinakawalan niya nang pinagpatuloy ko iyon! I bit my lower lip, my sleepy eyes are too sleepy to remain awake as I ground myself on his savage arousal.

Tila napigtas ang iniingatang pasensya ni Vincent dahil sa ginawa ko. Hindi pa ako nakakakurap ay nagawa niya nang ibaba ako, maghubad, at muli akong inangat!

My eyes forgot the sleepiness when I saw his massivelty thick shaft for a moment before he directed its head on my entrance! I tried to move again gaya nang ginawa ko kanina but he instructed me firmly, in a deep growl.

“Don’t fucking move.”

And I know why now. His pressure on my entrance stopped my movements. Wet and aroused, I was so ready but his entrance was too much that my mind blanked. His slow thrust inside draw blood on my lips. Ayaw kong sumigaw sa sakit. Pakiramdam ko ay iniingatan niya ng husto na hindi ako saktan at kapag nalaman niyang nasasaktan ako ay titigil siya!

His thrust forced himself deeper inside my body. He grunted and pushed his head back, eyes closed.

“Vince, ohh-”

He cursed again, tila gatilyo ang tawag ko. In one powerful slam, he entered and filled me to the brim. Malamig man ay pinagpawisan ako. At ang energy ko kanina ay nawala nang parang bula. I lay there, trying to hold on to him, but with zero energy.

Para akong isang sanga na biglang nabali. With the brown bark or its epidermis open revealing the thready white parts. Walang lakas. Just hanging on the tree, lifeless and disconnected.

Vince kissed my cheek and my ear.

“Don’t worry, I won’t move.”

Wala na akong masabi. I’m too lost to say anything or even move a bit.

“Eury,” he called.

He jerked my head back on the wall. Muling ginawang suporta iyon. Pilit niyang binaba ang isang paa ko, at ang isa’y inangat. He hooked my leg on his arm so that I would stretch more for him.

He started moving a bit. Miraculously, the fire began again!

Dumilat ako. Walang panahong magalit sa kanya. Kung bakit niya alam ang mga bagay na ito. At bakit pakiramdam ko’y magaling siya.

He started pushing me against the wall, rubbing my flesh along with it making me moan to his rhythm.

“That’s right, baby…” he whispered softly.
“Vince, what… the…”

He pounded on to me. With each thrust making me slide higher against the wall, making me moan so loud na pakiramdam ko ay ginising ko ang buong building!

He jackhammered on me faster and deeper until I cried so loud with the pleasure. My breast jumping up and down. Nilingon ko ang salamin. I saw the reflection of his glorious butt in action. His muscles tightening in each pound.

“Vince, I’m gonna…”

Tila hudyat iyon para mas lalong bilisan. Pakiramdam ko ay mawawasak ako sa ginagawa niya. But that would mean I’ll be so happily broken, then! Damn it!

His neck corded and his face twisted with rage and pressure. And with that image of him on my mind, I exploded. Waves of spasm shook my core and my whole body, spiraling down on me.

I’m slowly relaxing when I felt him growl and curse. His movement came faster and deeper. He pinned me completely and pressed me harder. His ruthlessness intensified until I felt him pulse deep within me.

He groaned harshly as he spilled himself inside me, pumping in a repeated rhythm.

“Let’s make this real,” he whispered habang hinihingal siya.

Like

Like
Love
Haha
Wow
Sad
Angry

11

Comments are closed.