Blown By The Wind – Kabanata 24

July 24, 2017 By In Blown By The Wind Comments Off on Blown By The Wind – Kabanata 24

Kabanata 24
Angry

“Uuwi na kami,” Ate Reanne declared when Kuya Lucas went to hug her.

Lumapit si Vincent sa akin at pinalupot agad ang braso sa aking baywang. Bumaba ang tingin ni Ate Reanne sa kamay ni Vince at nagtaas agad ng kilay.

“Uuwi na rin kayo?” ‘tsaka pa lang nag-angat ng tingin kay Vince.
“Oo.”
Nilingon ko si Vince sa huling sinabi. “Kailangan kong samahan si Amer. He wants to party tonight.”
Vince looked at me for a long while bago bumaling kay Ate Reanne. “Pupuntahan pa namin ang kaibigan niya.”
Ate Reanne sighed and nodded dramatically. “Kung ganoon, mag-ingat kayo, ha?” Ate Reanne’s eyes went to me. “Mag-ingat kayo, Eury.”
Matalim ko siyang tiningnan, nagpapahiwatig na tumigil siya sa ginagawa niya at baka mahalata pa ni Vince.
“Eury did not eat the dinner served for her dahil magsasabay na raw kayo.”
Uminit ang pisngi ko. Vince smirked cockily at my sister. “Gusto n’yo bang sumabay?”
Umiling si Ate at ngumising muli. “Hindi na. Tapos na kami ni Lucas. Kaya naman naming kumain ng hiwalay, e. Kayo, mukhang hindi.”

Kuya Lucas hugged Ate Reanne from the back. Ang mga mata ng lalaki ang puro para kay Ate Reanne lamang. And Ate seemed oblivious to it.

“Mahirap iyon noong una, hmm…” Kuya Lucas whispered on her ear but enough for us to hear.

Humalakhak si Ate Reanne at umiling. Ngumiti ako at pinagmasdan silang mabuti ng ilang sandali bago nagpasya na umalis na sa opisina ni Ate Reanne.

It’s relieving to know that Ate Reanne seems happy with her husband. Kahit pa suhestiyon at maaaring pinilit lang din siya ni Daddy na pakasalan si Kuya Lucas, mukhang maayos naman ang naging desisyon.

I wonder if Ate Lyanna’s happy with Kuya Dennis? Kumpara sa dalawa kong kapatid, she’s the colder one and the more mysterious. She won’t let everyone know what she’s feeling.

“I realized Ate Reanne’s happy with her marriage,” I said, finally after thinking so hard about it.

Nasa isang restaurant kami ni Vincent ngayon malapit lamang sa pupuntahan naming bar kung nasaan ang kaibigan ko. Ayaw ni Amer sa Arcus at may suspetsya ako kung bakit. I think his heart just got broken! I just hope Sir Collins did not drill a hole on his wallet, though. Gaya ng ibang lalaking nagugustuhan ni Amer.

“Fixed marriage is not bad after all…” sabi ko habang sumusubo ng pagkain.

Nagtaas ng kilay si Vince sa akin. Tinitingnan akong mabuti habang kumakain din ng inorder niya.

“You think Ate Lyanna’s happy with Kuya Dennis?” tanong ko.
Nagkibit lamang ng balikat si Vince. I’m waiting for him to say anything but he didn’t. Umismid ako at binitiwan ang kutsara. Napansin niya agad iyon.
“Eat, Eury.”
“Tapos na ako.”
Naghahamong tingin ang iginawad niya sa akin. Pakiramdam ko ay pipilitin niya akong kainin ang isang bandehadong inorder ko.
“Vince, I should tone down my food intake. I have an image to maintain. Bukod pa riyan, wala akong work out today kaya sa paraang ito na lang ako babawi.”
Bumaba ang tingin niya sa aking katawan. I sighed slightly and slouched just so he’d stop watching. Nakakaintimidate siyang tumingin. Lalo na dahil alam kong maganda ang katawan niya. I don’t know if he’s even trying to tone his muscles up or does he have a trainer but he had those curves way back. Kung may pagbabago man, mas lumaki at mas nadepina lamang iyon.
“If I did not lie to my parents way back, Ate Lyanna might be happier with her marriage now…” maliit ang boses ko nang sinabi ko iyon.

Hindi parin siya nagsalita. Nagpatuloy siya sa pagkain niya. Inangat ko ang mga mata ko sa kanya.

“She might be married to you,” bulong ko.

Seryosong mga mata ang iginawad niya sa akin. He sipped on his wine. Nang binaba, gumalaw ang kanyang panga. He tilted his head and leaned a bit closer to the small table between us. Umuga ang mesa, kung tutuusin ay kaya niya itong itabi kahit isang kamay lang ang gamit. Bahagya naman akong napaatras.

“How sure are you?”
Tumawa ako ng bahagya. Joke iyon. Paano ako hindi makasisiguro? Alam ko. Alam ng lahat. Father wants to adopt Vincent because he’s talented. And for that to happen, he’s going to let him marry his most-priced-daughter, Architect Lyanna Ephraim Saniel.
“You’re my father’s apprentice. You’re bound to marry my eldest sister. Kung hindi mo iyon alam, manhid ka na siguro.”
“I look up to your father but I know how to say “no” when I need to. I already said, “no” when he asked me that,” sabi niya then a smirk played on his lips.

Nagulat ako roon. Sa tagal naming magkasama simula Costa Leona hanggang dito, ngayon pa lang namin ito napag-usapan.

Natahimik na lamang ako buong dinner. I can sense his stares at me but I ignored it. Nanatili ang mga mata ko sa mensaheng tinitipa ko para kay Amer, kung saan kami magkikita at kung ano ang nangyari sa kanya.

“Amore!” Amer cried and hooked his heavy arm on my neck when he saw me near his sofa.

Ang pabilog na pangmaramihang sofa ay malungkot nang datnan namin si Amer na mag-isa roon. Punuan ang bar ngunit mag-isa siya sa malawak na espasyong ito. Hindi ko alam na sa sobrang miserable niya ay wala siyang ibang inimbita kundi ako!

“Fuck, I’m so drunk!” he declared.

Amoy pinaghalong alak at sigarilyo siya. Nilingon ko si Vince at nakita kong tiningnan niya kung anong mayroon sa lamesang naroon. He then called the waiter and ordered something. Umupo ako ngunit hinila ako patayo ni Amer.

“Tara sayaw tayo, Amore! Ay-” nakita niya si Vince sa likod ko kaya unti-unti siyang nanghina at naupo na rin sa sofa. “Nandyan pala si Vince so bawal kang lumandi?”

What the hell? Kinurot ko ng bahagya ang tagiliran niya.

“Ouchy ouch!” deklara niya sabay hawak sa kanyang tagiliran. “What was that for?”
“Ano bang nangyari sa’yo?” I said, changing the topic.
“Wala naman!” eksaheradong sinabi na para bang may ibang kahulugan.
“Seriously, Amer, I’m worried. What happened to you?”
“Wala nga! Literal na wala!”
“Is this about Sir Collins?” tanong ko sa isang concerned na tono.

Bumalik ang waiter na may dalang isang pitsel ng orange juice at tubig. Nagsalin agad ako roon para mahimasmasan si Amer na mukhang kanina pa rito sa bar at nilagok agad ang mga alak na ibinigay sa kanya.

“Tanggap ko naman, Amore, e,” now it all starts…

Bibigyan ko sana siya ng tubig pero dahil nagsimula na siya, binaba ko ang baso at nilapag sa lamesa.

“Sa’bi ko sa sarili ko noon, kapag magkagusto sila ng babae, ayos lang kasi natural lang iyon. They will eventually like girls because you all have what we don’t! What I don’t! Dapat ang pagselosan ko lang ay kung may magustuhan siyang ibang kagaya ko? Pero bakit? Bakit ang sakit?” he cried making his waterproof make up smudge a bit.

Kumuha ako ng tissue at pinunasan ang kanyang pisngi. Niyakap niya ako habang nanginginig siya sa iyak. Pagkatapos ng ilang sandali ay bumitiw siya upang dagdagan pa ang sinabi.

“Nakita ko siya na may kasamang babae, may kadate, sabi ko ayos lang. Ganoon talaga. Tanggap ko na pero ang sakit!”

Sumandal siya sa backrest ng sofa at patuloy na nag-iiyak.

“Tanggap ko na na hanggang dito lang talaga kami. That we will never be loved the way we want to be loved. But I wish my heart knows that, too. Kasi kahit naka ilang beses na akong ganito, hindi parin natututo ito!” he pointed to his heart.

Hindi ko alam kung ano ang nararamdaman ni Amer. But from here, I know of his pain. Ilang beses na siyang nasaktan ng ganito at ilang beses ko na ring hiniling na sana alam ko kung paano. But the years with him taught me that no matter how hard it is for him, he will always find his way back. Hindi dahil hindi iyon ganoon ka sakit, kundi dahil tanggap niya na ganoon ang kapalaran niya. Palagi. At iyon na yata ang pinakamasakit. To give up to your destiny. To consider this lifetime a loss.

“May mas gwapo pa kay Sir Collins…” bulong ko sabay haplos sa kanyang likod.

Umiling si Amer at patuloy na umiyak.

“Pakilala kita sa iba ko pang kaibigan sa showbiz, gusto mo?”

Hindi siya sumagot pero nagpatuloy siya sa paghikbi.

“Bakit? What did you do? Did you give him more of your works?” I laughed. Joke dapat iyon dahil ganoon ang ginagawa niya. Siguro naman ay natuto siya, ‘no?
“I gave him one of each!”

Shit!

“Amer, ano pang binigay mo?” tanong ko.
Kinagat ni Amer ang labi niya. “I bought this Chevy as a surprise gift for his birthday but then-”
“What the hell?!” hindi ko na napigilan ang sarili ko.

Sana ay nakita ni Amer kung gaano ako ka disappointed sa kanya ngayon. Pero dahil sa sobrang kalasingan niya, hindi na siya makadilat ng kahit konti.

“Mabuti at ‘di mo pa binibigay ang sasakyan, hmm? Kung sakali, you screw up big time, Amer!” seryoso kong pangaral.
He laughed a bit. Dumilat siya at bumangon. Kinuha ang shot at agad nilagok kahit na pinigilan ko ang brasong gawin iyon.
“You screwed up big time!” he declared dizzily. Tinuro-turo niya pa ako. “May kumalat kanina sa Facebook na picture n’yo ni Zander na naghahalikan sa likod ng kurtina.”

Kumalabog ang puso ko. Hindi ko inasahan iyon!

“H-Huh?”
He smirked then his eyes wandered on the whole dancefloor. Parang gusto niya pang gumala but I’m sure his body won’t allow him to, anymore.
“And that was recent because his hair is longer than your previous pictures! Hindi ba mas mahaba na ang buhok niya ngayon? That’s so recent that the caption says it was even earlier today! Just not sure though, the media lies…” wala sa sarili niyang sinabi.

What the hell? Hindi nga? Kung alam ni Amer, paniguradong totoo nga iyon!

Nilingon ko si Vince na ngayon ay seryoso nang nakatingin sa akin. Bago pa ako makapagsalita para sa paliwanag ay sumuka na si Amer sa sahig dahilan kung bakit nagpatawag na kami ng tutulong.

I called Amer’s bodyguards. Vince called the bar’s management and paid for whatever remaining expenses we had. Pati ang tip sa mga maglilinis ng kalat ni Amer. So the “night out” I expected did not turn out the way I thought it would.

Malalim na ang gabi nang pinagmasdan namin ang sasakyan ni Amer na paalis sa lugar na iyon. Tulog na ang kaibigan ko at binilin ko na lang sa bodyguards at driver na pauwiin na siya dahil sobrang lasing na niya.

“Damn! Pinapunta lang yata tayo rito ni Amer para maglinis ng kalat! Kung sa bagay, kung hindi niya tayo pinapunta, kawawa naman siya…” nilingon ko si Vincent na malamig lamang akong tiningnan habang nagsasalita.

Hilaw akong ngumisi, inaalala ang huling sinabi ni Amer kanina. I’m not sure if he’s not in the mood because of that or because of what just happened. Ah! Siguro dahil pagod na siya.

“Umuwi na tayo,” malamig niyang sambit.
“Mabuti pa nga. Antok na rin ako, eh.” I faked a yawn.

Tinalikuran niya ako at pinatunog na ang kanyang itim na Corvette. I went inside and did my seatbelts. Pumasok na rin siya at pinaandar na ang sasakyan.

“Sayang! Akala ko pa naman night out na seryoso. Magpapakalasing lang pala ang kaibigan ko,” sabi ko kahit na hindi na naman kailangan. Gusto ko lang tantyahin kung may idudugtong ba siya.

Nang wala siyang sinabi ay humikab ulit ako.

“Long night…” I remarked.

He did not speak the whole time. Hindi ko alam kung dapat ko bang isali ang topic doon sa kumalat na picture o ano. Hindi ko rin alam paano sisimulan kung sakali. Or does that even matter to him?

Tahimik at dire-diretso na pumasok si Vince sa kanyang unit. Isang kamay na tinanggal ang buton ng long sleeves at diretsong naglakad patungo sa pasilyo. He turned to me and I caught a glimpse of his weary eyes.

“May trabahong tatapusin lang ako. Matulog ka na.”

Ngumiti ako at tumango. Bago pa ako makapagsalita ay sinarado niya na ang pintuan sa kanyang study at naiwan ako sa isang nakakabinging katahimikan.

Immediately, I went to my room and scrambled. Una ay nagbihis ako ng roba para makapasok na sa bathroom at makaligo. Habang ginagawa iyon ay tinitingnan ko ang mga mensahe ni Tita Daisy sa akin.

Tita Daisy:
What the hell did you do, Eurydyce!!!

Tita Daisy:
Ikamamatay ko ng maaga ang mga ginagawa mo!!!

Carrie:
Oh! So that’s what happened? Paano si Architect?

Daddy:
Ano itong kumakalat sa internet, Eury? Ano ang sasabihin ni Vince sa nangyaring ito! Ayusin mo iyan! Tawagan mo ako kapag naayos mo! Kapag hindi, ako ang kakausap kay Vince! Sana umalis ka na diyan sa trabaho mo!

Flyn:
Kanina ito, hindi ba? I bet Zander initiated that. Tsk.

Nanginginig ang kamay ko habang iniiscroll ang aking newsfeed. Hinahanap ko ang picture na tinutukoy at nagulat akong isang album iyon!

Habang naliligo ay para akong kinakatay sa frustration. It was eight photos all in all. The first one, I was smiling while Zander looks so cold. Pangalawa ay iyong lalagpasan ko siya. Pangatlo ay noong hinawakan niya ako. Pang apat noong kinaladkad niya ako. Panlima ay natabunan kami ng kurtina. Pang-anim ay iyong naghalikan kami. Pangwalo, ay kurtina na ulit! Walang picture na tinulak ko siya.

Punyeta!

Hinilamos ko ang aking mga palad sa sobrang frustration. You fool! I did not even think about paparazzis but more importantly I need to explain this to Vince!

“Bakit ako mag-eexplain? Totoo ba ‘to? Hindi naman kami, ah?”

Ugh! Sinabunutan ko ang sarili ko at halos pakalmot na sinabon ang braso.

“I know! I can just tell him that wasn’t recent. Pero kapag nalaman niyang nagsisinungaling ako, patay na naman ako!”

Wala lang naman iyon sa kanya, e. Narinig niya kay Amer kanina iyong tsismis, wala naman siyang reaksyon. Except that he was cold the whole time. But hey, he’s always cold to me!

Galit kong tinitigan ang sarili ko sa salamin. Pulang pula ang aking pisngi sa init ng pinaligo ko. My lips swelled and my hair is damp.

Matutulog na lang ako!

I opened my cabinet for some refreshing lavender colored silk. Pagkatapos magbihis ay padarag na humiga sa kama at pumikit.

Hindi ko na kailangang icheck ang comments sa pictures namin ni Zander. Alam kong na bash na naman ako ng bongga!

Dumilat ako at bumangon. Unti-unting tinulak ang pintuan ng aking kwarto. The cove lighting looks very fine at night. Dim and dramatic. I tiptoed my way to Vince’s office para malaman kung anong ginagawa niya pero wala akong marinig!

Pilit kong tiningnan ang siwang ng pintuan sa hamba pero wala rin akong makita bukod sa konting ilaw. Slowly, I turned the door handle to open it. I’m surprised it was! Iyon nga lang, nabilaukan ako nang bago pa makapag-isip ng sasabihin ay nagtama na ang paningin namin ni Vince!

He’s sitting on the far left of the office. It was filled with black and white furniture. The cabinets were full of large books. Ang mga muwebles, kung hindi mukhang ruler, ay isang geometric figure naman. Even the frames of the small pots were 3D geometric figures. But this is not the time to be in awe with his talent for spaces and designs.

“Kape?” napapaos kong offer nang nakapasok ako.

I’m still tiptoing, without my slippers. Nagtatalo ang kaliwa at kanan kong kamay, nagkukurutan sa aking harap. I feel like a very confused child but I couldn’t care anymore now.

He’s on his swivel chair, with a Macbook in front and a pen in hand. His hair is a bit disheveled and he did not change his clothes. Bumaba ang tingin niya sa aking damit ngunit agad din namang umiwas ito at tumingin sa screen ng computer.

“Huwag na. Hindi naman ako inaantok,” aniya.
“Oh! Okay.” Mabilis akong tumango at tumalikod sa kanya.

Abot-abot ang tahip ng dibdib ko pagkalabas. Sinarado ko ang pinto. Pagkasarado’y napabuga ako ng malalim na hininga at nasapo ang ulo.

“Fuck you, Eury! Anong kape? Dapat nagdala na ako ng kape! He would always reject my offer of anything, of course!”

Mabilis akong dumiretso sa kitchen para makapagtimpla ng kape. I don’t know how his coffee is done so I put the creamer and the sugar on the tray along with the freshly brewed coffee.

Pahirapan pa sa labas. Hindi naman ako sanay humawak ng tray kaya nahirapan akong pumihit ng door handle na may dalang ganoon. Nang matagumpay kong nagawa ay naabutan ko siyang nakatayo, nakaharap sa bintanang tanaw ang syudad, may kausap sa cellphone.

Nakita niya ako. He only looked down at me as I put the tray down a coffee table. Muling nag-away ang kanan at kaliwang kamay ko.

“I’ll call you tomorrow, Van,” si Vincent bago binaba ang cellphone.

Oh! He’s talking to Vanessa. Ngumuso ako at nilahad ang kapeng nasa lamesa.

“I brought you coffee,” I said in a hopeful tone. Damn it, Eury!

Bahagya siyang tumango.

“Hindi naman ako iinom but you may leave it there,” he said coldly.
“Oh! Uh… Okay…” tumango rin ako at aambang aalis na pero nag-aantay na pigilan niya. But he only stood there waiting to get rid of me.

Lumabas ulit ako ng opisina. Hindi matalo ng kahihiyan ang frustration ko ngayon. What if he’ll realize that I’m not faithful? Or loyal? That I’m a cheater?

What if he’ll realize that he’s done with all of these? Na wala na siyang papatunayan pa sa mga kaibigan at kasama niya? Shiiiiit!

Nasa nook ako at nagsasalin ng kung anu-anong juice para gawing excuse. Gumawa pa ako ng grilled cheeze pangpadagdag excuse pa kung sakaling ‘di tumalab ang mga juice na ipapasok ko roon sa opisina niya.

“Vince, about the kiss. Hindi ko iyon ginusto. Zander dragged me, as you can see on the pictures… pero nakita niya kaya ang pictures?” I rehearsed my lines like it’s an act.

Zander dragged me? Iyon ang totoo! Pero maniniwala kaya si Vince sa sasabihin ko gayong…

“Vince, about the kiss… It happened so fast. Hinila ako ni Zander doon at bigla niya akong hinalikan. Nagmakaawa siyang balikan ko siya pero hindi ako pumayag kasi ayaw ko nang bumalik sa kanya. Ugh!!!”

Tumingala ako at binuksan ang ref para kumuha ng isa pang uri ng juice. Nilagyan ko ng ice ang baso at nagsimula ulit sa rehearsal.

“Vince, about Zander’s kiss. It was nothing compared to yours.” Napapikit ako nang naalala ko ang halik niya sa akin. It was not slow. It was intense. At hindi ko alam kung bakit pinapangarap ko talagang halikan niya ako ng marahan na sa isipan ko’y ganoon ang ginagawa niya. “Mas masarap kang humalik sa kanya. But this is not to compare but to prove to you that I’m no longer interested in him, that even his kiss mean nothing to me-”

Isang kalabog ng tray ang narinig ko sa likod dahilan ng mabilisan kong pag-ikot. Sa sobrang bilis ng ikot ko’y natabig ko ang isang pitsel ng malamig na tubig sa gilid at natapon iyon sa tiyan ko pababa.

I don’t know which one to process first! The fact that Vince caught me rehearsing my lines! Fuck! Or that the water is ice cold that I’m instantly shivering! Or fuck! He closed the space between us with his large steps only to pull or tear my silky dress out of me!

Inekis ko agad ang kamay ko nang tuluyan niya akong nahubaran. Sa sobrang gulat ko ay hindi na ako makasigaw ng mura! I have no bra! I relied to the soft foamy material on the clothes’ breast pero dahil pinunit iyon ni Vince ay wala na akong saplot.

Mabilis niyang kinuha ang remote at pinindot iyon para maisarado ang kurtina sa harap ko. Habang dahan-dahan pa itong sumasarado ay pinako niya ako sa nook. He put his hand on the granite top, locking me in place. So whoever, from the other side, with a high definition lens, won’t see my chest, and only his back!

Mabilis ang hininga ko. Pati ang pintig ng puso. Sinarado ko ang aking mga tuhod. Ang lamig sa aking tiyan pababa sa aking mga paa dahil sa tubig na rumagasa kanina ay walang laban sa kaba at init na nararamdaman ko ngayon. Sobrang lapit niya sa akin, at sa titig niya’y para akong nauubos na kandila.

“Why the… Why the hell did you do that to my d-dress-”
“Mas manlalamig ka kung susuotin mo ang basang damit,” he said in a controlled voice. “Sit down.”
“H-Huh?” Kahit na may tanong ay sinunod ko parin ang gusto niyang mangyari.

I tiptoed to the high chair just inches beside me. Umusog siya kasabay ko. Tumayo siya ng tuwid habang tinitingnan ko ang kurtinang marahan paring sinasarado ang buong bintana pati ang bintana ng gym.

When it was completed, he moved to get the papertowels near us. Kumuha ng ilang rolyo sa kamay at pinunasan ang tiyan ko, pababa.

I opened my closed knees to give him access to my inner thighs. Nabasa rin iyon ng tubig. He crouched a bit to slowly wipe it with the paper towel. I silently sighed when his rough fingers softly touched my thighs.

“Kukuha ako ng tuwalya sa kwarto mo,” sabi niya.
“Vince, sandali lang,” sabi ko ngunit hindi siya tumigil.

Kahit na walang saplot at tanging pagkakaekis lang ng braso ang damit ko, nagawa ko paring hilahin ang tela ng kanyang longsleeves para matigil siya. When he turned, I put my arms back in place.

“About the kiss…” hindi na ako makatingin sa kanya.

Paniguradong narinig niya ang sinabi ko. Paniguradong alam niya ang eksplenasyon ko. Hindi man lahat ng iyon, kahit konti lang o iyong nasa dulo lang. Nakakahiya pero kesa mag-away pa kami!

“What about it…”

Shit! He seriously wants me to explain it again even when he heard it, anyway? Nag-angat ako ng tingin sa kanya. He cocked his head to the other side, naghahamon ang ekspresyon.

“Uh, nagulat lang ako noon.”
“Uh-huh…”

Kinagat ko ang labi ko. Lumapit siya ng bahagya sa akin at nilagay ang takas na buhok sa likod ng aking tainga. His other hand is slowly unbuttoning the rest of the buttons of his longsleeves. Napalunok ako.

Anong gagawin niya? Is he going to… Oh my God, am I ready? Well, I’m twenty three so… But damn, I’m a virgin!

“Hinila ako ni Zander tapos hinalikan niya ako roon sa likod ng kurtina. We-We-We did not even agree to meeting in that place. Nandoon na ako, na-naabutan niya lang ako.”

Revealing his chiseled chest and rough arms, he removed his shirt in a swift motion and put it behind me. Napapikit ako ng bahagya nang napagtantong hindi iyon tulad ng iniisip ko!

Eury, you frigging FOOL!

Galing sa tainga hanggang sa leeg naramdaman ko ang init ng aking mukha. Ikinahihiya ko ang mga iniisip ko!

“Then you kissed, right?” he asked coldly.

Para akong nabagsakan ng langit. Napaangat ako ng tingin sa kanya. His eyes stone cold and his jaw clenched tightly like he’s just really controlling and suppressing his anger.

“He kissed me. I did not kiss him back!” deklara ko. “In fact, I pushed him away!”

Tumango siya at hinila ang magkabilang panig ng longsleeves para matabunan ang aking dibdib. Pakiramdam ko ay hindi niya naman siniseryoso ang sinasabi ko, e. Pakiramdam ko, tumatango lamang siya para ipakitang nakikinig siya.

“Are you listening, Vince? I said, I did not kiss him back and I pushed him away! Wala lang sa pictures kasi natabunan na ng camera!”

Nagtama ang tingin namin at tumango ulit siya. Nagsimula siyang magbutones sa damit at hindi ko alam kung bakit mas lalo lang akong nairita.

“Vince!”

Bago ko pa madugtungan ang sasabihin ko ay lumapit na ako sa kanya para mahalikan siya. Mababaw na halik ang iginawad ko sa kanya at gustuhin ko mang laliman ay hindi ko magawa.

Umatras siya. At parang sinaksak ako ng punyal nang napagtantong baka ayaw niya akong halikan dahil nagkahalikan kami ni Zander kanina! It hurt so bad to see him back off from my kiss. It is insulting, even. Hindi dahil hindi ko inasahang may makakaatras sa halik ko, kundi dahil si Vince pa ang gumawa noon.

Kinagat ko ang lbi ko at yumuko ako. Hindi ko alam kung sino ang talo sa nag-aaway kong mga kamay pero pareho silang knock out sa hita ko. The lacey lavender panties I have on suddenly felt cheap. I feel cheap because I tried to kiss him and he’s too disgusted to kiss me back.

“Halik lang ba ang ginawa ninyo roon?” malamig niyang bulong.
“Hindi ko siya hinalikan,” ulit ko.

Lumapit na siya sa akin. My knees parted because of his frame. He crouched a bit that his breath reached my ears.

“Did he touch you anywhere?”

Umiling ulit ako, nanghihina. He’s like my kryptonite.

My only weakness.

My family taught me to be strong. They trained me to be resilient with anything or any problem. He’s the only person and problem I’m not resilient to. Iyong tipong kapag may problema ako sa kanya, hindi ako makakabangon. Mananatili akong lugmok. Gaya ng nararamdaman ko pagkalipas ng ilang taong ginawa ko iyon sa kanya. This is probably why I never found happiness in every waking pursuit in my life. Because I have a problem with him.

“One kiss then?” he whispered so soft like it’s a real big sin and he’s going to judge me for it.
Tumango ako.

Inangat niya ang baba ko at inatake ang aking labi ng maiinit at mapupusok na halik. His hungry and lustful kisses made me weaker. His tongue slipped in between my lips making me moan.

He tore our kisses apart. Dumilat ako, nakaawang pa ang labi habang nakatingin sa kanya. Inabot niya ang paper towels at kumuha pa ng tatlong rolyo sa kamay para mapunasan ang basa kong binti. He crouched more to see the wet parts of my legs.

Wala na ako sa sarili habang tinitingnan siyang abala sa ginagawa. Bakit niya tinigil ang halik? Alam niya ba na… Why, Vince? Hindi mo ba ako gusto?

His fingers grazed on the wet parts of my left thigh making me aware of the intense throbbing of my femininity. A soft moan escaped my lips when his touch went higher.

He stopped when he realized what it’s doing to me. Kinagat ko ang labi ko at bumagsak ang mga mata sa kanyang kamay na nasa aking hita. It’s just inches away from the throbbing and I feel like if he’d touch me, I’d explode.

My breathing is labored when I looked at him. Titig na titig siya sa akin, tila nagpipigil at nanantya. Kumapit ako sa siko niya para makababa siya at maabot ko ang kanyang mukha ngunit sa lakas niya ay hindi ko nagawa!

I never thought I’d ache with the need to press myself against his iron-clad body. To feel his steel above me. Or maybe I did, I just didn’t know.

He muttered a curse and I knew his instincts won. He opened my mouth for a deeper kiss and his thumb moved closer and closer to the tender flesh between my legs. His white longsleeves shirt dropped on the floor as his kisses attacked me with so much power and intensity.

He softly pushed on the cleft between my thighs and I could almost hear the moist gushing in between it, wetting the cloth and his fingers.

He stopped again making me groan in anger.

“I would’ve asked your father to let me marry you if I’d stay a little longer on his firm. But for sure you’ll rebel and hate me more,” he whispered.
“What…” my mind is too haywired to think about anything other than his touches.
“Hinding hindi kita pipilitin sa kahit ano. Kahit gaano ko pa kagusto.”

I pulled him closer to me that the tip of my breasts reached his chest.

“Kung ganoon, Vince… Ako ba ang mamimilit ngayon?” I don’t think I ever heard myself use that kind of voice. It was very womanly. At may halo itong pagsusumamo at pagmamakaawa.

Hinawakan niya ang aking braso, para pigilan ako sa paghila pa lalo sa kanya.

“We shouldn’t do this when I’m angry,” napapaos niyang sinabi.
“B-Bakit?”

His jaw clenched like it was a wrong move to even ask why.

Pinulot niya ang longsleeves at ibinalot sa akin. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko. I felt so exposed to him. He covered me but why do I expect him to do something else? It was like a slap for my accussations of him years ago. Na pinilit niya ako kahit ang totoo ay pinagtakpan ko lang ang sarili kong mga kasalanan. It was like he proved it to me… to my face… that he would never do that to me. Kahit ngayon man!

Like

Like
Love
Haha
Wow
Sad
Angry

1

Comments are closed.